indahnesia.com - Discover Indonesia Online

    
You are currently in > Forum > Algemene Indonesiëpraat > View topic

17-01-2015 18:16 · [news] Three more bodies of AirAsia victims to Surabaya hospital  (1 reaction)
17-01-2015 01:23 · [news] Fuel prices lowered, again  (2 reactions)
17-01-2015 00:14 · [news] President dismisses Sutarman as national police chief  (0 reactions)
16-01-2015 12:44 · [news] Alleged terrorists shot dead three villagers in Poso  (3 reactions)
16-01-2015 02:15 · [news] Indonesia to execute six drug convicts  (0 reactions)

Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 03-09-2008 22:32 elsbeth wrote:
...Mar ik ben altijd benieuwd naar verhalen/plekjes van mensen waarvan ik het idee heb dat ze op dezelfde manier reizen, dezelfde dingen zoeken die ik ook zoek. En volgens mij ben jij daar 1 van, dus...


Tja, een topic openen is een ding maar hoe schrijf ik een beetje overzichtelijk en passend op 1 pagina 21 jaar Indonesië op.....

Want zo lang "kom" ik er al.
Ben vrij vaak op Sumatera geweest van Medan tot aan Tanjung Karang/Bandar Lampung maar de meeste keren toch wel in Noord en West Sumatera. Verder diverse malen naar Java van west tot oost en weer terug (inclusief Madura), vaak op Bali zuid, oost, noord en midden. West Kalimantan (rond Pontianak), Minahasa in Noord Sulawesi, Zuid Sulawesi, Lombok het hele eiland en de kleinere eilanden (gili's) in het noordwesten, zuidwesten en noordoosten en Flores (en Rinca).
Buiten Indonesië overigens ook nog veel andere landen bezocht met name in zuidoost Azië (o.a Maleisië, Thailand, Laos, Cambodia, Myanmar) en een paar "losse flodders" in Afrika (o.a Algerije) het Midden Oosten (Emiraten en Oman)
Ik reis met vanalles en nog wat, bus, boot, motor, vliegtuig, becak, taxi, bemo, travel, dokar, bajaj, af en toe met een huurauto en natuurlijk de trein (ben ook een spoormens) Lopen doe ik ook veel. Hotel/guesthouse vroeger wel eens (een beetje) luxe maar nu al jaren budget. Eten doe ik het liefst zoals de Indonesier eet.
Ik ben overigens geen backpacker in de letterlijke zin. Ben een communicatiemens en hou van gezelligheid en (Indonesische) muziek dus mijn "mobiele eenheid" gaat mee evenals laptop, mp3. En last but not least mijn camera's (in meervoud) Want naast het reizen is fotografie wel mijn belangrijkste bezigheid. Tegenwoordig gaat er veel oleh2 mee heen en oleh2 retour naar Nederland. Dus heen- en terugreis zijn in letterlijke zin behoorlijk zwaar.
Heb in het verleden ook wel reisverhalen (voor eigen gebruik) geschreven maar ik werk fulltime of ik ben op reis dus dat komt er helaas niet meer van.
Overigens ben ik ooit reisadviseur geweest , heb daar ook een opleiding in gehad, maar da's "100 jaar" geleden.
Verder heb ik altijd veel over Indonesie en Nederlands Indie gelezen, ik heb heel veel muziek, veel (woorden) boeken, ik kook vaak (meestal) Indonesisch heb zelfs een palmboom(pje) en bananenbomen (makkelijk voor de pepesan ikan) in de tuin (!) en mijn hele huis is "vergeven" van Azie/Indonesie
Als ik het nu zo allemaal opgeschreven zie dan moet ik er zelf wel om lachen.

In mijn top 3 staan Sumatera, Sulawesi en Flores. (dus Elsbeth we zijn het redelijk eens....)
Sumatera was het eerste eiland van Indonesië dat ik 21 jaar geleden zag en ben er intussen een keer of 10 geweest. Ook ooit in Palembang (15 jaar geleden) Ik denk dat het gebied van de Minangkabau, Maninjau toch wel het mooiste vind. Maar de orang hutan (niet op de voederplaats maar in het wild in de rimbu) was ook geweldig. En het gebied rond Berastagi, en........ ja eigenlijk alles. De huiskleur van Sumatera is groen, groen en nog een groen. De Trans Sumatran Highway is op vele plekken nog steeds als 20 jaar geleden. En Sumatera is groot, verschrikkelijk groot en de afstanden lang. Vroeger waren er wel backpackers die het stuk Padang-Jakarta overland deden, dat was in de tijd dat de vliegtickets relatief veel duurder waren en je voor een habbekrats (lage benzineprijs) het traject kon afleggen in 2 of 3 dagen afhankelijk van het seizoen, de conditie van de weg en die van de bus.........Jammer dat wel want ook tussen Padang en jakarta is heel veel moois te zien.
Sulawesi heb ik "maar" 3 keer gezien; vooral het Torajagebied is niet alleen interessant door de cultuur maar zeker ook de natuur (er zijn niet alleen mooie rijstvelden op Bali!) De eerste keer van Makassar (toen nog Ujung Pandang) naar Rantepao was een wildwest rit over een smalle, hobbelige en met gaten bezaaide weg. Alsof je in de "Jimmy" van vroeger zat. Maar het was er zo mooi als je je het stenen tijdperk voorstelt.
En op Flores was ik meteen verliefd. Je kunt er lekker reizen, hoewel met veel minder mogelijkheden dan op andere eilanden. Het is er rustig, weinig verkeer, heel erg mooi, en niemand die je lastig valt zoals bijvoorbeeld op Bali of Lombok. Maar soms ook erg primitief in vergelijking met Java en Bali (en zelfs met Sumatera) De wegen zijn er smal en bochtig en reizen gaat tergend langzaam dus je moet er veel tijd voor uittrekken. De bussen en travels (soort shared taxi's) zijn bijna altijd voorzien van spuugzakjes en, het is nodig...... In de hotels vaak alleen maar koud water. Op 1000 meter hoogte ben je dan 's morgens wel meteen wakker. Alleen al de vlucht ernaar toe vanuit Bali is schitterend. Je vliegt eerst laag over Sumbawa en daarna heb je een prachtig uitzicht over de met eilanden bezaaide zee in alle kleuren blauw tussen Sumbawa en West Flores. De meeste vliegtuigen zijn Fokkers en heb je vrij uitzicht onder de vleugels. Die eilanden overigens voor de kust van Labuan Bajo zijn van het model Robinson Crusoe, vaak onbewoond, kristalhelder water (een veel mooier gebied dan de Gili's in het noordwesten van Lombok bijvoorbeeld) Alleen in de zomer is het er wat drukker met duikers. En oog in oog staand met een komodovaraan is alsof je even niet op deze wereld bent. Dat gevoel heb je bij de 3 gekleurde meren van de Kelimutu ook. Het is er zo onaards mooi en het is niet geloven dat er bijna niemand is. Ook de adatdorpen, bezaaid over het hele eiland maar met name rond Bajawa en Moni komen zo uit sprookjes. Niet ver van Ende is een strand met de blauwe stenen en we waren er helemaal alleen.....
Ik heb in Indonesië op allerlei plekken geslapen van hele dure hotels tot in de kampung op een tikar of een houten bed zonder matras en ook ooit op het strand. Ben bij rijke mensen op de thee geweest, heb in de kampung gekookt op zo'n eenpitsding, het Millenium gevierd in Jakarta bij de MONAS. Ik ken de cafe's/discotheken van Kuta en Senggigi maar ik zit liever met een fles arak om een kampvuur met vrienden die gitaarspelen. Ik heb (vanalles) gegeten in een 5 sterren hotel in Jakarta (en ziek geworden) maar ik eet het liefst in warung een nasi campur of een bakso van een kaki lima, ikan bakar bij de vismarkt van Jimbaran of - met stip - Padang natuurlijk. Ik hou van de geur van kretek en heb door de jaren heen allerlei typisch Indo/Indonesische gewoontes overgenomen, zoals wierook branden (origineel uit Bali), iemand uit bijgeloof niet v o o r zijn verjaardag feliciteren. Ik eet rijst met mijn handen (en mie met stokjes....) en breng mijn hand terug naar mijn borst nadat ik iemand een hand heb gegeven (ook bij Nederlanders....) en eet sambal bij vanalles en nog wat. Ik ben er (heel erg) ziek geweest, verbaasd, machteloos, boos, verliefd en heel erg gelukkig Heb duizenden foto's waarvan ik voor 99% uit mijn hoofd weet welke plek, welk jaar, en details (ik zou af en toe best wel wat op het forum willen plaatsen maar in dat soort dingen ben ik niet zo goed)
Ben nu niet meer zo'n highlightreiziger. Ik ga naar Indonesië omdat ik me er thuisvoel. Indonesië heeft ook een bepaalde geur (ik denk wel dat er mensen zijn die snappen wat ik bedoel) De knop Nederland > Indonesië gaat gemakkelijker om dan omgekeerd. Ik heb na al die tijd nog steeds een "yes" gevoel als ik uit het vliegtuig stap in Denpasar, Jakarta of Medan. Ik ben ook nooit moe als ik aankom (en ik werk tot echt 1 dag voor vertrek). Maar als ik terugkom in Nederland duurt het weken voordat ik me weer een klein beetje goed voel.
Ik ben "net" terug (mei en juni) uit Indonesië (Bali. Lombok, Java en Sumatera) en ik ga als het goed is eind november weer voor 2 maanden. Ik vlieg op Denpasar en dan komt mijn vriend me ophalen (woont op Flores). Waar naar toe nog geen idee, dat komt vanzelf wel. Ik hoop dan in elk geval een trekking te maken naar de Inerie, een vulkaan op Flores.........weet ik nog niet. ik wil zoveel. Het is een beetje schandalig maar ik kom met 2 maanden gewoon nog tijd tekort.

Verlanglijstje
De Molukken (ik ben al ik weet niet hoelang van plan om er naar toe te gaan maar d'r komt steeds wat tussen), Timor, Sumba, Banjarmasin in Zuid Kalimantan en Papua (wel zo'n beetje in die volgorde) Maar het is alweer een tijd geleden dat ik op Sulawesi ben geweest en daar wil ik ook wel weer eens heen.

Ik wil over een jaar of 3 naar Indonesië verkassen dus ik lees sinds een jaar aandachtig, soms verzuchtend alle postings die daarmee te maken hebben (dan komt het in elk geval wel goed met mijn verlanglijstje....)

En verder maak ik regelmatig reisschema's voor mensen die voor het eerst naar Indonesië gaan. Dus bij deze, jullie weten me te vinden. Silakan!

Salam manis Emoticon: Smile
Anne Mieke


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Malam
User
User icon of Malam
spacer line
 

Mooi verhaal Annemiek, geweldig zelfs, potverdrie als ik dat zo lees dan ben ik een amateur, althans voor wat ik in Indonesië gezien en bezocht heb. Emoticon: Blush
Als ik zo lees wat en waar je allemaal ben geweest, dan zou ik haast jaloers worden.
De geur waar je het over hebt, ja dat herken ik, op het moment dat je op Jakarta uit het vliegtuig stapt is het er al.
Mijn wederhelft en ik hebben niet de intentie om ooit naar Indonesië te verkassen, onze kinderen en kleinkinderen wonen hier, maar dit jaar zitten we er wel 9 maanden.
Ik kan jouw gevoel over Indonesië helemaal onderschrijven, in één woord geweldig om er te zijn, maar dan meer uit het idee van vakantie vieren of als je uitgewerkt bent er je tijd door te brengen.
Wonen en werken zou mij niet zo aantrekken.




4yoke4
User
User icon of 4yoke4
spacer line
 

Heel herkenbaar Anne Mieke en dan ben ik nog alleen maar op Java Bali en Lombok geweest maar al wel heel vaak sinds 1979. Ik roep al "yes daar gaan we weer" als we opstijgen op Schiphol en net als jij ben ik gelijk gewend maar andersom terug in Nederland duurt het veel langer, jij hebt dat dus ook.

Mijn man zijn familie woont op Java, daar ligt zijn hart dus maar ik had wel meer eilanden willen bezoeken, nu gaat dat niet meer, heb reuma en loop slecht maar dat weerhoud mij er niet van om toch maar weer elk jaar terug te gaan, in Nov. gaan we voor de 3e keer dit jaar. Jij gaat ook in November, wanneer ?
grtz Yoke



Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen

Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 04-09-2008 22:44 Malam wrote:
Ik kan jouw gevoel over Indonesië helemaal onderschrijven, in één woord geweldig om er te zijn, maar dan meer uit het idee van vakantie vieren of als je uitgewerkt bent er je tijd door te brengen.
Wonen en werken zou mij niet zo aantrekken.

Ja, dat bedoel ik, wonen maar niet (echt) werken hooguit nog echt leuke dingen doen zoals fotografie en boeken schrijven.....Hoewel misschien nog wel iets toeristisch zou kunnen "aansturen" ....

On 04-09-2008 23:28 4yoke4 wrote:
Jij gaat ook in November, wanneer ?

Yep, ht zal idd november worden rond 26, 27, 28.


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Mudpuppy
User
User icon of Mudpuppy
spacer line
 

Hallo,

Ik zou graag van iemand vernemen met het volgende verzoek. In 2010 hoop ik een paar weken op vakantie te kunnen gaan naar Indonesie met mijn gezin. We willen bijvoorbeeld op Java van links naar rechts of andersom. Zijn er guesthouses waar je in de buurt van Jakarta kan verblijven voor circa 1 week en een week in yogyakarta en Bali voor 2 weken. Ik blijf ondanks dat ik Indo ben toch Nederlander, dus het mag niet teveel kosten.
Heeft iemand opties/ideeen?

Groeten.



elsbeth
User
spacer line
 

He Anne Mieke, geweldig om je verhaal te lezen. En net wat de anderen ook al zeggen: zo verschrikkelijk herkenbaar. Ik heb veel en veel minder van Indonesie gezien dan jij, maar de liefde is toch wel zo diep geworteld dat ik bijna letterlijk hartkloppingen krijg als ik iets zie wat mij aan Indonesie doet denken. Soms denk ik: mens overdrijf niet zo, maar het is net als met bepaalde drop, als je daar aan denkt ga je als een Paflovhond kwijlen (kennen jullie ze, de doodshoofdjes..). Zo ook met Indonesie. De eerste keer dat ik ging (in 1987) vlogen wij naar Jakarta, om de volgende ochtend door te vliegen naar Manado. In het vliegtuig geen oog dicht gedaan, volgende nacht ok niet omdat ik bang was dat we ons zouden verslapen voor de taxi naar het vliegtuig. Sóchtends vroeg de fris geboende vloer van het airport helemaal onder gekotst van vermoeidheid (en ook iets verkeerd gegeten, denk ik) en dorgevlogen naar Manado. Een stap uit het vliegtuig en ik was voorgoed verkocht: die geur...zo indringend, ik kan hem zo oproepen. Volgende ochtend om 6.00 stonden we buiten, zijn maar wat gaan lopen en zo begon een aaneenschakeling van onverwachte gebeurtenissen, die een maand later weer in het vliegtuig eindigden. Ik wist meteen: hier wil ik terugkomen, liefst wat langer. Een jaar later met 3 collega's een project opgezet in Palembang op een school voor gehandicapte kinderen en hop erheen. Geweldige tijd gehad (ruim 10 maanden). Ik realiseer mij dat het feit dat het vrijwillgerswerk was het heel makkelijk voor me heeft gemaakt. Had wat gespaard, hoefde dus ook niet te verdienen, iedereen is je dankbaar en je bent zelf ook heel blij met alles wat je bereikt. De frustraties waar mensen vaak over praten die in Indonesie hun geld moeten verdienen/handel moeten drijven, kan ik heel goed begrijpen, maar heb ik niet aan den lijve ondervonden. Gek genoeg ligt mijn dierbaarste herinnering aan die lange tijd in het contact dat ik welgeteld 1uurtje had met een oude Indonesische man (toen 78), die ik ontmoette voor z'n huis aan de sawah in West Sumatra. Hij nodigde me uit voor een kop thee (ik was toen samen met mijn vriend) en we spraken over van alles. Hij was leraar geweest en sprak (natuurlijk) prachtig oud Nederlands. Ik heb jarenlang met hem gecorrespondeerd, lange brieven van beide kanten, hij stuurde allerlei tekeningen die hij maakte (heel mooi). In 2000 was ik alleen in Indonesie en ik ben hem toen gaan opzoeken in Bandung, waar hij inmiddels woonde.(91 jaar oud) We vielen elkaar echt in de armen. Zijn vrouw trok een la open en daar kwamen al mijn brieven, foto's, 4 geboortekaartjes tevoorschijn, alles keurig gebundeld. We hebben toen eindeloos Nederlandse liedjes gezongen. Toen ik terug was schreef ik hem dat hij eens zijn leven op papier moest zetten, hij had zoveel meegemaakt. 10 dagen later kreeg ik een heel pakket, minstens 10 A4-tjes beschreven van zijn geboorte tot nu, 2 zelfgetypte boekjes met eigen illustraties over zijn streek de Minangkabau, met allerlei tips over de adat . Tje, ik word weer sentimenteel als ik er aan denk.
Ik vermoed dat hij kort daarna is overleden. Ik heb nog een paar keer in het Indonesisch geschreven, zodat zijn vrouw misschien kon zeggen of hij er nog was. Dat was het eind. En ook maar even van dit relaas.
Groetjes Elsbeth



charles
User
spacer line
 

Hi Annemieke.

Ik heb daar een aantal jaren gewoond en gewerkrt ben na jaren in Nederland gewoond en gewerkt te hebben terug gekeerd naar mijn roots hier op Curacao,maar ik kan je niet vertellen of onder woorden brengen de dag dat iik moet opruimen en gaan inpakken om naar Nederland terug te keren,amper 2 mnd of ik was daar weer en sinds dien praktisch elk jaar,Indonesie heeft iets speciaal kan het niet onder woorden brengen,voel me ook erg thuis!!!!.
Annemieke vind jou verhaal erg interessant !!!!!!!!!!
bedankt voor het vertellen.
charles



Wimroma
User
spacer line
 

Beste Anne Mieke, ik heb eerder al verteld dat wij Sumatra van Medan naar Palembang doorgecrossed hebben. Hierna ook Bangka.
Wel, 2007 hebben wij ook Flores en de Komodo's aangedaan.
Rondreis geboekt vanaf Labuan Bajo. Als je hier aankomt in de Fokker 50 denk je dat je tegen de bergen aanvliegt, maar na enige bochten links en rechts arriveer je op een bijzonder klein vliegveld. Hiervandaan gingen wij direkt op een bootje naar Rinca. Hier diverse Komodo varanen gezien. Daarna op de boot naar Komodo Island, waar we voor anker gingen met veel andere bootjes. Deze werden allemaal aan elkaar gekoppeld voor de nacht. Volgende dag op Komodo Island 1 varaan gezien. Hoorden naderhand dat diverse tours vanuit Holland alleen op Komodo zijn geweest en dus niets hebben gezien. Jammer, Rinca is The Place To Be. Hierna naar Flores terug en verder. Om een lang verhaal korter te maken, waar wij de prettigste ervaringen aan over houden is in RIUNG. Hier is een klein hotelletje, 6 cottages. Dit is van een Zweedse jongedame die samen is met een man van Flores. Hij heet Tam en is een bijzonder intelligent en organiserend persoon, bovendien zeer ruimdenkend wat ook bijzonder is in Indonesie. Heeft een paardestaart van 60 cm. Gaat in de ochtend met de toeristen op een bootje naar een van de vele mooie eilanden om te snorkelen. Onderweg vaart de schipper naar diverse vissers om een aantal grote vissen te kopen, dit gebeurt allemaal op zee, waarna je doorvaart naar een eilandje.
Hier aangekomen kan je snorkelen of duiken, het koraal ligt op 20 meter uit de kust en op 1,5 mter diepte. Het is werkelijk geweldig hier. Tam gaat intussen de vissen grillen met bumbu, rijst en groenten heeft hij al meegenomen. Zijn er meer toeristen, komt zijn Zweedse vriendin later met een bootje naar het eiland om de gegrilde vis op te halen en neemt dit mee naar haar gasten die op een ander eiland zitten. Kortom je bevind je hier in het paradijs. Wj zaten hier met veel grote vissen terwijl op enige afstand van ons een groep vanuit Holland zat met ieder een visje. Was wel zielig, hoewel ook zij het erg naar de zin hadden.
Ooit is deze Zweedse hier terecht gekomen en heeft Tam ontmoet, Er ontstond een relatie. Hij werkte af en toe en feestte af en toe.
Zij ging op een gegeven moment terug naar Europa waarna zij hem een partij geld stuurde. Hij kon hiermee een half jaar vreselijk feesten. Hij bedacht zichzelf en vond dat hij dit beter kon investeren. Hij kocht een stuk van een bananenplantage op en stuurde een kopie van het eigendomsbewijs naar zijn vriendin. Zij kreeg enorm vertrouwen en sprak haar RIJKE vader aan, zij woonden inmiddels in Zwitserland. Zo kwam het dat zij met nog een zak geld richting Flores vertrok. Hier besloten zij op deze grond een huis te bouwen en 6 kleine cottages. Wel, het zijn 6 kleine cottages geworden, gedeeltelijk uit tickermatjes, maar zo verschrikkeliojk romantisch en leuk en ook op de eilandjes. Het is werkelijk zo bijzonder. Het wordt ook Europees schoongehouden!!! Onze dochter is inmiddels op en leeftijd dat zij het primitieve reizen door de diverse eilanden niet meer wil. Zij zit tenslotte ook de hele dag in een busje en komt ook in hotelletjes waar je eigenlijk liever niet wil slapen. Ik denk dan ook dat als wij over een paar jaar met z'n tweeen gaan wij wederom naar dit hotelletje gaan.
Het heet NirvanaCottages in Riung.
Beste Anne Mieke, ik kan je deze stek zeker aanbevelen.
Het vervelende is dat de weg er naartoe zo slecht is, in de regentijd soms zelfs onbegaanbaar.
Groeten,
Wim.



Mr. Jacob
User
spacer line
 

Mooi verhaal Anne Mieke. Ik heb het met belangstelling gelezen. Volgende maand ga ik voor de 23e keer naar Indonesië. Mijn plek is Sulawesi, speciaal de (nieuwe) provincie West Sulawesi.
De eerste keren dat ik Indonesië bezocht waren als volgt:
1. 1993: Jakarta – Bogor – Lembang – Pangandaran – Yogyakarta – Semarang – Surakarta – Jember – Pasir Putih – Malang – Kuta (6 weken).
2. 1995: Bogor – Pangandaran – Yogyakarta – Malang – Kalibukbuk (Lovona) – Ubud – Kuta – Bandung – Bogor (5 wekwn)
3. 1996: Medan (Binjai) – Bukit Lawang – Berastagi – Tuktuk (samosir) – Prapat – Bukittingi – Maninjou – Padang – Bogor – Pangandaran – Yogyakarta – Sragen – Baturaden – Bogor (6 weken)
4. 1997: Kuta – Makassar – Rantepao – Pendolo – Tentana – Tandjung Karang – Makassar – Bira – Malino – Makassar – Ubud – Kuta (5 weken)
Van de eerste drie reizen heb ik dagboeken bijgehouden en die zijn op verzoek verkrijgbaar voor de liefhebbers. Het zijn flinke boekwerken geworden en moeten met een glimlach worden gelezen. Mijn schrijfstijl is een beetje in de trant van “domme bule bezoekt Indonesië” en nogal humoristisch van aard. Je moet ze lezen met een flinke korrel zout, hoewel de gebeurtenissen juist zijn.
In Sulawesi ben ik blijven steken en er vanaf dat moment elk jaar 1 of 2 maal naartoe geweest. Enkele pleegkinderen (nooit naar gezocht, maar tegen het lijf gelopen) geholpen en de studie betaald. Ook Lombok heb ik bezocht en ben nog regelmatig in Java geweest. Vanaf het begin van deze eeuw ging ik ook elke keer naar eerst naar Bandung, waar een pleegdochter informatica studeerde. Die is vorig jaar met succes afgestudeerd en heeft haar titel behaald.
Tot overmaat van ramp ontmoette ik drie jaar geleden in Makassar een jonge vrouw die een afgrijselijk huwelijk van 5 jaar achter de rug had en net was gescheiden. De details zal ik je besparen maar wat zij had meegemaakt, is met geen pen te beschrijven. Ze heeft twee kinderen en is nu met mij getrouwd. Volgend jaar hoop ik me definitief bij haar te voegen want ik heb het wel een beetje gehad hier in Nederland. Luxe interesseert me geen bal, ik verlang naar een simpel leven met wat vriendelijke mensen om me heen. Dat is genoeg. Urenlange wandelingen door de jungle, drinken uit een waterval, bordje rijst met soep bij een eenzame warung, wat een leven! Mijn vrouw heeft een eenvoudige baan en wil niet dat ik haar financieel ondersteun. Ze zit vol plannen om geld te verdienen en ik stimuleer haar daarin omdat haar idee”n goed zijn.
Ik schrijf niet zoveel meer zoals jij, maar ik volg alles nog als ik hier ben. Ik schrijf alleen nog als ik een zinvolle bijdrage kan leveren.




Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 05-09-2008 22:40 Wimroma wrote:
Het heet NirvanaCottages in Riung.
Beste Anne Mieke, ik kan je deze stek zeker aanbevelen.
Het vervelende is dat de weg er naartoe zo slecht is, in de regentijd soms zelfs onbegaanbaar.

Deze zal ik zeker onthouden. Riung staat laat in het jaar ook op mijn programma. Niet alleen daarom maar ik kan wel een succesverhaal van een Europese vrouw gebruiken. Ik zoek ook nog "een model" om me in Indonesie te vestigen hoewel ALS het flores zou worden eerder Labuan Bajo zal zijn. Dus misschien moeten we daar eens langs.
Dat van die paardenstaart, werken en feesten herken ik wel, haha....
En de weg naar toe slecht? No problem. Als je ooit in Cambodia of Laos over de weg hebt gereisd dan kun je alles aan.

On 06-09-2008 02:59 Mr. Jacob wrote:
............. Volgend jaar hoop ik me definitief bij haar te voegen want ik heb het wel een beetje gehad hier in Nederland. Luxe interesseert me geen bal, ik verlang naar een simpel leven met wat vriendelijke mensen om me heen. Dat is genoeg. Urenlange wandelingen door de jungle, drinken uit een waterval, bordje rijst met soep bij een eenzame warung, wat een leven! Mijn vrouw heeft een eenvoudige baan en wil niet dat ik haar financieel ondersteun. Ze zit vol plannen om geld te verdienen en ik stimuleer haar daarin omdat haar idee”n goed zijn.

Het is een vreemde gewaarwording als iemand iets opschrijft wat je zelf geschreven zou kunnen hebben..... Er zijn heel veel in dingen in Nederland goed (geregeld) en er zijn ook veel dingen in Indonesie goed maar er is ook heel veel waar ik mij niet in kan vinden. Met plussen en minnen helt mijn meter toch sterk naar Indonesie over.....

On 06-09-2008 02:59 Mr. Jacob wrote:
....Ik schrijf niet zoveel meer zoals jij, maar ik volg alles nog als ik hier ben. Ik schrijf alleen nog als ik een zinvolle bijdrage kan leveren.

Ik ben zoals ik al schreef een communicatiemens. Waterman met ascendant weegschaal en maankant tweelingen levert driemaal lucht op als element en lucht betekent communicatie. (voor diegenen die daarin zijn geinteresseerd)
En wat is een zinvolle bijdrage? Als je schrijft vanuit je hart of vanuit jouw kennis denkwijze of ervaring dan is het altijd zinvol.

gr
AM


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Hitami
User
spacer line
 

Anne Mieke, volgens met jou ervaring kun je een mooie maken ! plaats je nog aantal foto's ?



Hitami
User
spacer line
 

volgens mij, met jou ervaring kun je een mooie boek maken ! plaats je nog aantal foto's ?





Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 06-09-2008 13:59 Hitami wrote:
volgens mij, met jou ervaring kun je een mooie boek maken ! plaats je nog aantal foto's ?


Dank U.
Maar met die foto's plaatsen ben ik dus een muts. Ik heb al eens geprobeerd iets in een bericht te plakken maar ik krijg het niet voor mekaar Emoticon: Confused

Iemand tips en trucs ? (in een taal die ik begrijp......)

gr
AM


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

dangdude03
User
User icon of dangdude03
spacer line
 

Allereerst complimenten aan Anne Mieke voor je mooie en herkenbare verhaal en voor het initiatief deze topic te starten, want dit is toch waar het bij de meeste bezoekers van dit forum over gaat: het reizen naar en in het grote eilandenrijk Indonesië. Nu eens even niet over de visa problemen, familiebezoeken, islamverdriet, luxe hotelprijzen op Bali of andere niet ter zaken doende en slaapverwekende onderwerpen, maar the ‘real thing’ Reizen!

Zelf heb ik momenteel een haat-liefdeverhouding met het land waar ik sinds 1997 11 keer ben geweest en waar ik volgende maand voor de twaalfde keer hoop heen te gaan. Vandaar dat ik me nu weer een beetje in de materie begin te verdiepen nadat ik een aantal maanden met totaal andere dingen bezig ben geweest. Door mijn ervaringen met andere hobby’s als karpervissen, musiceren, herbarium aanleggen en vogels spotten ben ik gaan oppassen dat de liefhebberij niet ontaardt in obsessie en dwangmatigheid, want dat verknalt al je plezier. Als je dagelijks aan niets anders kan denken – je rookt kretek, eet elke dag rendang, sayur lodeh en nasi putih, je huis hangt vol met krissen, batik en wayangpoppen en je vrienden gaan je mijden omdat je over niets anders meer kan praten – dan wordt het tijd voor iets anders. Ook is voor mij fotografie een belangrijk onderdeel van dat reizen geworden waardoor ik me daar steeds meer in verdiep, ook, of juist, hier in Nederland. Ik heb begrepen dat dit voor Anne Mieke ook geldt en zou haar toch willen aanmoedigen hier eens wat fotomateriaal te plaatsen. Ooit heb ik een ander forumlid aanwijzingen gegeven hoe het plaatsen van een foto in zijn werk gaat: http://forum.indahnesia.com/to(...)st-plaatje_topic.php

Van al mijn reizen in Indo heb ik dagboeken bijgehouden die ik in 7 gevallen heb uitgewerkt tot een wat meer leesbaar verslag. Zodoende kan ik nog alle reizen haarfijn herleiden en naslaan. Ik weet nog dat ik tijdens mijn eerste trip het land waar ik zo veel over gelezen had, meer op een Arabisch land dan op het tropische paradijs vond lijken zoals ik me Indonesië had voorgesteld. In Jakarta kon ik geen plek vinden waar je rijsttafel kon bestellen, en wat er nog het meest op leek: masakan Padang, vond ik smerig en er niet fris uitzien in die vitrines. Mijn twee maten en ik zouden low budget met rugzak gaan en kwamen in Bloemsteen op de Jl. Jaksa terecht, wat eerder een muskietenhol dan een losmen genoemd mocht worden. We maakten wandelingen rond Cipanas en de Puncak Pas. In Bogor ontmoetten we twee Nederlandse dames met wie we de dagen daarna naar Pangandaran zouden reizen. Als je grote dikke mensen spaarzaam gekleed ziet gaan in Indo, dan weet je meteen dat het Nederlanders of Duitsers zijn, maar deze dames waren een uitzondering en hadden ook Britten geweest kunnen zijn. Zoals het echte toeristen betaamt bekeken we alle attracties van Yogya en liepen als Jansen en Jansens in batik shirts op Jl. Malioboro. We gingen met de kereta api naar Surabaya, wat niets te maken had met palmenstranden maar gewoon een lelijke stad bleek te zijn waar een toerist niets te zoeken had. We vlogen met een Fokker 50 naar Makassar en bezochten Fort Rotterdam, waar plaatselijke venters ons vlinders achter glas en valse oude rijksdaalders probeerden aan te smeren. De tocht naar Rantepao in Tana Toraja voerde ons aanvankelijk door een vlak en desolaat gebied langs de kust dat gelijkmatig veranderde van savanne- naar bergachtig. Na een dag reizen overnachtten we in een eenvoudig hotel in Senkan. Hoe dichter we de volgende dag Rantepao naderden, des te ruiger en wilder de omgeving werd. We bekeken de tau tau’s in de uitgehakte rotsen en maakten lange wandelingen en fietstochten langs sawa’s en bamboebossen terwijl we de karakteristieke rijstschuren bewonderden. Op het menu stond gado gado en nasi campur en in de avonduren lengden we arak met cola aan. Weer op de terugweg naar Makassar in de bus leken de Toraja’s op de achterbank -mogelijk door mijn hallucinerende stemming vanwege slaaptekort – op de tau tau’s die we eerder in de uitgehakte grotten hadden gezien en in het toenmalige Ujung Pandang hadden we mazzel dat we direct een vlucht naar Denpassar konden nemen. Ik vond de Balinezen veel gewiekster en sluwer overkomen dan alle andere Indonesiërs die ik tot dat moment had ontmoet en ik stoorde me aan de vele westerse toeristen. In Ubud bekeken we de makaken in de Monkey Forest Sanctuary, en de Monkey Forest Road bestond uit rijen en nog eens rijen winkeltjes die allemaal hetzelfde verkochten voor dezelfde prijs. We hoorden voor het eerst de roep van de tokeh en met cicaks had ik natuurlijk al eerder kennis gemaakt. We reisden door bergachtig gebied langs de graniet-grijze contouren van de Gunung Batur via moslimstad Singaraja naar Lovina Beach en relaxten daar wat in het vulkanische zwarte zand. We aten vis met rijst en lengden in de avond weer arak aan met cola. We huurden weer fietsen en bezochten tempels en warmwaterbronnen. In Singaraja aten we in een goed Chinees restaurant en we bekeken er de pasar malam. In Lovina vonden we eindelijk een restaurant waar een rijsttafel geserveerd werd, hoewel die totaal anders was dan we in de lage landen gewend waren. In Padangbai ontmoetten we de Nederlandse dames weer en via Klungkung bereikten we onze voorlaatste bestemming: Sanur, waar we een crematieceremonie bijwoonden voordat we in Denpassar ons vliegtuig terug naar huis namen.

Vorig jaar ben ik voor het eerst naar de Molukken gereisd, Ternate om precies te zijn in het noorden van de archipel. Dit jaar wordt het Ambon en omringende eilanden in het centrale gebied. Het is altijd weer een beetje thuiskomen zodra je in Jakarta uit het vliegtuig stapt en die speciale lucht opsnuift. Ik begin weer een beetje in de stemming te komen.

mzzl, Jan



Sjon_sv
User
spacer line
 

Hallo Annemiek Ik kom ook al heel wat Jaartjes zo in Thailand afwisselend Bali Singapore en Malaysie. Thailand heb ik al 17 keer bezocht en zelfs met een Huur auto doorkruist, Daar bedoel ik mee van Bangkok naar Phuket. Emoticon: Smile Auto daar achtergelaten.
en per Vliegtuig naar Singapore en met de Blue Train weer terug via Kuala Lumpur naar Butterworth en vandaar met de Bus naar Penang ,Weekje stopover, en weer terug naar Phuket(boot)om paar dagen uit te rusten. En Via Huahin naar Bangkok Auto op airport teruggebracht en naar Huis na 5 weken trekken door Zuid-Oost Azië . Deze soort reizen deed ik al vanaf 1984. vermoeiend mooi niet duur hier ben je vermogen kwijt. Verder weinig of geen bagage alles wat ik nodig had kocht ik en gaf het later weer weg. liet het wassen, Ik hoefde niets te sjouwen en de mensen waren weer blij.
Nu ik wat ouder ben geworden neem ik rustige strand Vakantie de ene keer in Kuta dit Jaar was ik in Sanur (hyatt) en 4 maanden Later(mei) voor de 14e keer in Phuket. Daar ben ik letterlijk weggeregend , Emoticon: Yes! Maar hier regend het ook en is het er koud bij.
Dit Jaar ga ik niet meer weg volgend jaar Wordt het toch weer Bali uiteraard ik heb er vrienden wonen. Die maak ik weer blij met Kaas Jenever en Drop. Meestal ga ik alleen
(beter) Dan bepaal ik zelf wat ik van plan bent. groetjes berto



kiwimave
User
User icon of kiwimave
spacer line
 


On 06-09-2008 18:26 dangdude03 wrote:
...
Zelf heb ik momenteel een haat-liefde verhouding met het land waar ik sinds 1997 11 keer ben geweest en waar ik volgende maand voor de twaalfde keer hoop heen te gaan. ...
mzzl, Jan


Ja Jan wie heeft geen haat/liefde relatie met dit prachtige land?? Overigens kijk ik alweer uit naar je prachtige verhalen...jij hebt talent dat is 1 ding dat vaststaat.


Gracias. Sama sama

Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 06-09-2008 18:26 dangdude03 wrote:
...........
Ook voor mij is fotografie een belangrijk onderdeel van dat reizen geworden zodat ik me daar steeds meer in verdiep, ook of juist hier in Nederland. Ik heb begrepen dat dit voor Anne Mieke ook geldt en zou haar toch willen aanmoedigen hier eens wat fotomateriaal te plaatsen.

Ik ga het proberen....


Wat ik ook ga proberen is satu per satu in chronologische volgorde wat uit mijn reizen te pikken


september 1987 (1000 Rupiah > 1 gulden) 28 dagen zon, geen regen

Mijn eerst voet op Indonesische bodem was in Medan.....Dat was met een reisgezelschap, georganiseerd dus en ik geloof dat ik vanaf dag 3 al wist dat het de laatste (georganiseerde reis) zou zijn...

We logeerden in het Tiara Medan hotel en daar stond witte wijn op de kaart. Wist ik veel dat dat meer dan een tientje per glas kostte......
Buiten stonden de becakrijders te wachten op de toeristen die naar buiten zouden komen. Ze werden gezien als een bedreiging want hoe weinig iedereen ook van Indonesië afwist (dat weet ik nu na al die jaren) iedereen wist dat deze mannetjes in Indonesië toeristen afzetten en dat je geheid altijd veel meer betaalde dan nodig was. Nu vele jaren later weet ik wel beter. Niet dat het niet waar is maar ik maak er me er niet (meer) druk om. Als je ziet hoe het leven van de gemiddelde Indonesiër eruit ziet dan is het logisch dat je probeert om mee te smullen van de westerse taart.......
Ik schrok me dood in Medan. We waren de reis in het (over)georganiseerde Singapore begonnen. Maar Medan, dat was echt Azië waar je door de knetterende uitlaten en de rook die eruit kwam maar amper kon zien wat er voor je reed. Een hoop herrie, vies, druk...
Waar was die gordel van smaragd nou? Die kwam toch wel snel. Ik weet nog hoe ik open mond naar het Tobameer heb staan kijken en verontwaardigd was dat we de bus weer in moesten. Vanaf die dag was ik er altijd als eerste uit en als laatste er weer in. In Parapat was het donker op de straat van het hotel naar de Jalan Sisingamangaraja. We :”durfden” het wel aan om er een flesje frisdrank te bestellen maar toen er glazen met ijsklontjes geserveerd werden liep iedereen een voor een even naar buiten om de klontjes eruit te gooien. Ik merkte op dat je ook van een heel klein beetje water ziek kon worden…….. Ach dat waren allemaal van die paniekerige “beginnersfouten”
Mijn harde schijf had het moeilijk maar paste zich snel aan al de bewegende beelden die de hele dag voorbijkwamen.

En toen kwam het.....
Ik droomde vroeger als kind dat ik in een heel klein en eenvoudig huis in een heel groot grasveld woonde. Ik had niet veel, gewoon wat eten genoeg om van te leven en de zon scheen altijd. Die droom kwam vaak terug en ik dacht er ook overdag weleens aan. Toen ik voor het eerst op Sumatera kwam had ik dat ook. We reden op de terugweg van Parapat naar de luchthaven Medan en het moet een beetje in de buurt tussen waar de weg het binnenland ingaat vanuit het Tobameer en Pematang Siantar geweest zijn. En ik dacht ineens: zometeen slaat de bus een zijweg in en dan zie ik dat grasveld........ Eigenlijk niet eens echte gedachte maar een flash. En zo ging het ook, het grasveld was de sawah natuurlijk en dat huis zoals je zovele kleine bambu huisjes hebt in de middle of nowhere in Indonesia. Misschien heb ik er wel gewoond in een vorig leven en zo niet dan toch in elk geval wel in een volgend.....

We vlogen van Medan naar Jakarta en namen onze intrek in het Sahid Jaya hotel aan de Jalan Thamrin die toen nog niet zo flashy was als nu en het "gordel van smaragd" gevoel was weer even weg.

Rond Puncak kwam het "groene" gevoel weer terug. De Jalan Raya rond Puncak was toen nog niet zo volgebouwd als nu. Dit was zoals ik me Java had voorgesteld; mistige bergen op de achtergrond, bananenbomen op de voorgrond, rijstvelden er tussenin. Ik wist niet dat bananenbomen zo groot en dik konden worden. Voor het eerst een kelapa muda geproefd.

Wat ik me van Bandung herinner is dat het hotel (Panghegar) heel groot, grijs en lelijk was en muf rook. Van de Tangkuban Perahu herinner ik me vooral het bruin van de houtsnijbeeldjes die de verkopers steeds maar voor je ogen zwaaiden. En dat we heel vroeg op het station moesten zijn voor de trein naar Bandung.
De trein vertrok zuchtend en kreunend.
Het uitzicht was geweldig. Vlak na vertrek kwam de zon op en spiegelden de sawahs voorbij. Ik zat vastgeplakt op de grond van de openstaande treindeur. Ik had voor de reis een nieuwe camera gekocht een Canon EOS, het eerste model waar ik al mijn vertrouwen op had gezet. Deze moest alles vast leggen wat ik anders zou vergeten.
Ik was in die tijd conducteur bij de NS en de reisleider hielp me met de conversatie van de kepala kondektur want mijn Indonesisch was toen nog maar een blauwe maandag oud. Hij vroeg me hoeveel ik in Nederland verdiende (de conversaties zijn in al die jaren nog niks veranderd in Indonesië...). Het duurde even voordat we dat uitgerekend kregen maar er kwam in elk geval een bedrag met 6 nullen uit. Hilariteit. En niet alleen daarom maar een vrouw als conducteur? Volgens heeft ie het nooit geloofd. Ik weet nog dat ie zei "ja maar ik ben HOOFDconducteur" Ja, zei ik maar ik OOK.....
In Yogyakarta vielen de straatlantaarns naar Nederlands model het eerst op. Daar heb ik voor het eerst in een becak gezeten.
De Borobudur waren ze nog aan het schoonmaken en de Prambanan moest toen zelfs nog gedeeltelijk opgegraven worden. Beide complexen zijn nu in schitterende parken gelegen. Als ik aan de Borobudur denk van toen herinner ik me dat er wel een paar warungs stonden en dat er een paar verkopers rondliepen. Toen ik vier jaar geleden er voor de tweede keer terug was kon ik me de ingang niet eens meer herinneren door alle warung en souvenirkraampjes waardoor je je nu eerst een weg moet banen....
Van de Prambanan herinner ik me vooral een hele dikke waringinboom. Het complex zelf maakte toen weinig indruk op me (dat zou pas later komen)
In Yogya hadden we een hotel met mooie deuren van houtsnijwerk. Ik had een cocktailparty (?) geregeld voor een aantal medereizigers. Dus boodschappen doen Indonesische rum gekocht en ananassap en kokosmelk. Yes we hadden een pina colada
Van Yogya vlogen we naar Bali naar het Sanur Beach Hotel. De trips naar de tempels, het Baturmeer waren prachtig maar ik vond het strand een beetje tegenvallen. Ik riep tegen medereizigers hun groene badpak te verwisselen voor een andere kleur. Groen zou immers ongeluk brengen. Maar, ik had mijn huiswerk maar half gedaan. Dat ging verhaal ging over Ratu Kidul op West Java.
En toen het laatste deel Sulawesi. Dat was back to basic in vergelijking met de andere eilanden. We zouden 8 uur over het stuk Ujung Pandang-Rantepao doen maar het werden er 12. We ging ook niet met een grote bus maar een paar kleinere bussen. De weg was gewoon te klein. Ze zat ook vol gaten en het was lang geleden dat het asfalt vernieuwd was. De vrouwen moesten hun boezem vasthouden (!) en op stukken werden we af en toe bijna gelanceerd. We kwam heel laat op de avond aan waardoor we veel van het moois gemist hadden. Het hotel had een zwembad waar een stopbord voor gezet was. De kamer hadden we niet voor onszelf alleen. In de badkamer zaten twee grote gestipte kakkerlakken op de wastafel, het leken wel mega lieveheersbeestjes. Waarschijnlijk zijn het kevers geweest..... Het water uit de kraan was eerst groen en daarna geelbruin. Later liep er een rat door de kamer. Ik heb een deel van de nacht buiten geslapen........
Sulawesi was vooral indrukwekkend, het leek niet op deze aarde thuis te horen. Alsof je in een landschap kwam van honderden jaren geleden. Een deel van de groep ging met het vliegtuig terug naar Ujung Pandang. Nou ja vliegtuigJE. Dat waren de durfallen onder de medereizigers die diezelfde hel over de weg niet meer mee wilden maken.
In de buurt van Pare Pare stopten we vlakbij een restaurant. Ik zag opgestapelde schalen met een wit gordijntje erachter.Ik dacht “dat wil ik ook” De reisleider zag me kijken en alsof hij gedachten kon lezen zei hij dat ik daar nooit van moest eten. En toch ga ik dat de volgende keer doen, dacht ik nog. Ik wist toen nog niet dat ze dat Padang noemden. In het Golden Makassar Hotel renden weer twee ratten over de doorzichtige plafonnière die (gelukkig) in het plafond geïntegreerd was. Ze konden er dus niet uit.
De volgende dag vlogen we naar Jakarta voor een gezamenlijke rijsttafel. ‘s Nachts werd ik ziek en verderop de dag ontdekten we dat het van de gado2 moest zijn waarvan maar een paar mensen gegeten hadden die allemaal ziek waren. Ik heb de vlucht naar Nederland vooral horizontaal en spugend doorgebracht. Voor die vlucht (Jakarta - Amsterdam) werden geen stoelnummers toegewezen. Iedereen mocht zijn eigen stoel uitzoeken en dat werd een puinhoop.
Ik ging NOOIT meer naar Indonesië............ maar enige dagen later waren de foto's klaar, ik voelde me een stuk beter en de herinneringen werden steeds mooier. Het zou toch nog vier jaar duren voordat ik weer terug zou gaan.

To be continued.

Gr
Anne Mieke


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

4yoke4
User
User icon of 4yoke4
spacer line
 

Anne Mieke,
Dangdude heeft dus aan mij uitgelegd hoe je een plaatje plakt en mij lukt het sindsdien dus zijn uitleg is duidelijk als je het topic in zijn verhaal aanklikt.
Succes ermee, dit is een leuk topic, geniet nu al weer van al die reisverhalen.


Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen

Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 06-09-2008 23:35 4yoke4 wrote:
Anne Mieke,
Dangdude heeft dus aan mij uitgelegd hoe je een plaatje plakt en mij lukt het sindsdien dus zijn uitleg is duidelijk als je het topic in zijn verhaal aanklikt.
Succes ermee, dit is een leuk topic, geniet nu al weer van al die reisverhalen.


Ik heb gisteren een poging gewaagd maar nogmaals ik ben een echte muts hierin Emoticon: Blush en als het me niet snel genoeg gaat dan geef ik het op.
Misschien later op de dag nog eens proberen (moet met een fulltime in het weekend ook nog wat andere dingen doen......) en als het niet lukt wacht ik wel op een vriend die nu in Indonesie is maar die dit soort dingen in een vloek en eenzucht voor elkaar heeft. Ik heb die vraag als een eerder gekregen maar ik geloof dat ik er nu niet meer onderuit kan...... Hoeft ook niet hoor/
Even geduld a.u.b.

gr
Anne Mieke


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Veer01
User
User icon of Veer01
spacer line
 

Deze topic gaat toch over reiservaringen? Emoticon: Smile



4yoke4
User
User icon of 4yoke4
spacer line
 


On 07-09-2008 09:30 Veer01 wrote:
Deze topic gaat toch over reiservaringen? Emoticon: Smile


Ja en soms kunnen daar foto's bij geplaatst worden en als je niet weet hoe dat moet dan kan dat (off topic) best even uitgelegd of een link daar naar toe doorgegeven worden. Emoticon: Bye bye



Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen

sidia
User
User icon of sidia
spacer line
 

Het land van Kerontjong en Gammel Land .

Mijn eerste reis als turis naar Indonesia ,

Augustus 1979 Na 11 jaar Nederlandse avontuur , lande ik in de middag op Halim Perdana Kusumah (de oude Cililitan).
Wat is de Internasional Airport toch groot en anders dan de Kemayoran waar ik 11 jaar geleden vertrokken ben naar nederland.
Vol spanning zit ik een rij , met mijn toekomstige nyonya.
De bedoeling is dat ik in Jakarta gaat trouwen
Tot mijn stomme verbazing werd ik gevraagd om met de imigrasi ambtenaar naar een bepaalde ruimte te gaan .
Daar aangekomen zag ik een paar TKW ers, druk aan het onderhandelen .
Waarover het gaat weet ik niet .
Ik werd gevraagd waarom mijn paspoort in Den Haag was uitgegeven , mijn antwoord is kort en krachtig , tya ik woon in Nederland , dus wordt ook daar uitgegeven .
Wat doe je in nederland , ah , gewoon studeren .
Waarom ga je niet in jakarta studeren ?
Nou ya , toen ben ik ook kribbig geworden , kom waarschijnlijk door mijn leeftijd.
Ben nog relatief jong , en ook een panas type.
Dus , vraag ik , kenapa bapak menanyakan soal itu.
Waarom vraag je dat .?
Komt die lul met een warig verhaal . Dus ik wordt veel meer panas .

Vroeg hij , ya je beweerd een student te zijn , maar in jou pasport staat het dat je met een dienstpaspoort heb gereisd.
Toen ging het mis , ik vroeg (nog met bapak) , waarom bapak dat wil weten , mijn paspoort (nu de gewone groene paspoort) is toch in orde , en zolang dat is moet bapak geen vreemde vragen stellen.
Menanyakan hal hal yang aneh (het is tig jaar geleden , maar zo gaat het gesprek ongeveer) .
Dus hij gepikeerd , veel mensen en collega in het kantoortje.Gezichtverlies toch ?
Werkt averechts bij mij .
Begin ik ook te sjeiken , anda yangan mempersulit saya , saya mau vakansi disini .
Hij kwaad , loop weg naar baas in andere hokje.
Hier zit het verschil in subtiliteit , van Bapak (normaal , afstandelijk) naar Anda (de fijnere vorm van JIJ)
Ging beklagen over de onbeschofte pendul (penduduk luar negeri)
Niet wetende dat de onbeschofte pendul vlak achter hem staat (omsid trippel trippel achter de boze lul aangelopen. )

Maaf Mas (geen bapak of anda meer) . Saya hanya menanyakan kenapa saya dipersulit (waarom wordt ik bemoeilijk) , apalagi soal Paspor Dinas di bawa bawa.
Dienst paspoort (Paspor Dinas )geeft bepaalde privilege , en dat heb ik gemerk in de 6 jaren dat ik in het bezit heb , ook tijdens mijn europese reizen.
Onze bagage wordt ook nooit aangeraakt.

Om kort te houden zeg ik tegen de baas (ook een oetlul) dat hij mijn paspoort maar moet vast houden en dat ik het morgen afhaal bij de hoofdkantoor van imigrasi in Menteng (Ceut Meuthia ?).
Ik heb zijn naam genoteerd en ben toen weg gegaan.
Mijn broer die mij afhaalde vroeg waarom het zolang duurde , vertelde ik dat een biji telor van een ambtenaar (klootzak) mij probeert te kietelen.
Dus thuis gekomen een oom gebeld , en de volgende samen met die oom (broer van mijn vader ) naar ceut meutia.
Nou , al die grote deuren openen spontaan , want hij was een gepensioneerde oude collega van de hogere echelon .
Dus na veel ma' af , misverstand(salah paham) etc kom ik na 5 minuten met mijn paspoort buiten .



Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

zieleffe
User
User icon of zieleffe
spacer line
 

Hé hé zal ik het maar weer eens uitleggen deze ouwe heb het al eens ergens uitgelegd.
Knippen, plakken, en kopieëren, noemen ze dat!!, een kind kan het ook.
Ga naar een site, zoals deze: http://www.tinypic.com/ Bladeren zoek je foto in je map, in je computer, en kopieër een foto, nadat je met de rechte (in meeste geval) kant van je muis op de foto klikt zodat er een blauwe randje er op komt dan enter, of Uplaoden klikken.
En de foto word naar die site verzonden
De mooiste die ik gebruik ,http://s212.photobucket.com/ daarin heb je verscheidenen keuzes===== http://s212.photobucket.com/alaction=view¤t=Afbeelding3014.jpg==========
http://i212.photobucket.com/al(...)14.jpg==============
Tussen haakjes weet U op deze foto welk eiland in welk water het ligt???????

Daar kan je met de pijltje er op staan en zie je copiën en je gaat dan naar deze posting en je klikt op plakken of naar je Microsoft word en je plakt het tussen de regels, waar je het wilt plaaatsen.waarover je schrijft......................




Verdediging is de ruiter van kritiek--- *O* --,Het doel heiligt de middelen

zieleffe
User
User icon of zieleffe
spacer line
 

Ff offtopic
P.S zal de foto kleiner maken want in Indonesië kunnen ze het niet snel binnen halen dat land !!! ze leren het nooit ....................
Maar daarover gaat deze topic het niet, reizen is een leuke bezigheid, en leuk om te lezen.
Sommigen hebben daarvoor talent. zoals Dangdude03 die op zijn site http://www.dangdude.eu/ waarin hij leuke verhalen heeft geplaatst .
Vooral als je daar ook geweest bent beleef je het helemaal opnieuw.
Niet te lange verhalen korte intermezzo is leuk om te lezen.
Ik kan het niet dat geef ik ruiterlijk toe..
Ben nu bezig DVD te branden van een feestavond, en dat moet ik zeggen,
dat kan ik beter dan schrijven, met NERO branden prachtige filmpje, en foto op DVD, branden en dan op TV afdraaien. Emoticon: Smile Emoticon: Smile




Verdediging is de ruiter van kritiek--- *O* --,Het doel heiligt de middelen

dangdude03
User
User icon of dangdude03
spacer line
 


On 06-09-2008 19:32 kiwimave wrote:

...


Ja Jan wie heeft geen haat/liefde relatie met dit prachtige land?? Overigens kijk ik alweer uit naar je prachtige verhalen...jij hebt talent dat is 1 ding dat vaststaat.

Bedankt Kimi, ik ga mijn best doen er weer een mooi verhaal van te maken.
Removed to prevent your adress from being spammed. Click this to go to the user profile. Zieleffe: ook bedankt voor je support Emoticon: Bye bye




You have to be logged in to post a message. You can login by clicking here.
If you do not have an account yet, you can register yourself here.



76,937,086 topic views - 234,973 posts - 13,697 topics - 25,709 members - last post @ 17-11-2019 00:10 CET

Created by indahnesia.com · feedback & contact · © 2000-2019
Other websites by indahnesia.com: ticketindonesia.info · kamus-online.com · indonesiepagina.nl · suvono.nl

125,784,499 pageviews Discover Indonesia Online at indahnesia.com