indahnesia.com - Discover Indonesia Online

    
You are currently in > Forum > Java > View topic

17-01-2015 18:16 · [news] Three more bodies of AirAsia victims to Surabaya hospital  (1 reaction)
17-01-2015 01:23 · [news] Fuel prices lowered, again  (2 reactions)
17-01-2015 00:14 · [news] President dismisses Sutarman as national police chief  (0 reactions)
16-01-2015 12:44 · [news] Alleged terrorists shot dead three villagers in Poso  (3 reactions)
16-01-2015 02:15 · [news] Indonesia to execute six drug convicts  (0 reactions)

eira1311
User
spacer line
 

Tijdens de reis van Nederland naar Java werd mijn zoon behoorlijk ziek; problemen met slikken, waardoor eten en drinken haast onmogelijk werd en een fikse keelontsteking meegenomen (opgelopen) uit het koude Nederland.
Door deze ontwikkeling hebben we afgezien van een weekje backpacken en direct contact gezocht met ons gastgezin in Banjarnegara omdat we daar twee weken op de boerderij zouden verblijven en besloten daar zo snel mogelijk naar toe te gaan. Via bus (puncakpas) en trein werden we opgehaald met een busje en werd in de eerste begroeting al besloten eerst maar langs het ziekenhuis te gaan voor de noodzakelijke medicijnen.
Een heel vluchtig onderzoek bevestigde mijn vermoeden van een fikse keelontsteking en overladen met medicijnen werden we weer op pad gestuurd.
Is het normaal dat er in Indonesie zoveel medicijnen gebruikt worden? Ook tijdens mijn verblijf is er regelmatig sprake van ziekte bij de dessa bewoners en worden er twee soorten medicijnen gebruikt: ten eerste via de oudere bevolking word je overstept met medicijnen op natuurlijke basis en ten tweede is er regelmatig gebruik gemaakt van medicijnen uit de apotheeek.
Hoe zijn jullie ervaringen met medicijn gebruik? Wij zijn wel verrast dat er zo snel naar medicijnen gegrepen wordt, dat alles door elkaar gebruikt wordt zonder dat men weet welke andere medicijnen men gebruikt.
Door mijn gebrekkige beheersing van het Bahasa is mij niet gelukt hier echt hoogte van te krijgen maar mijn gezinsgenoten (uit het gastgezin) hebben tijdens de drie weken vele, maar dan ook vele medicijnen moeten (willen) slikken en heb ik meerdere keren de dokter in de dessa verwelkomd omdat ik denk (dacht) dat met name kinderen tot een jaar of vijf regelmatig onderzocht moesten worden omdat de gezondheid achterblijft. Is dit de armoede dat men zelf aan het experimenteren slaat en de dokter niet laat komen of bezoekt of is het de zelfredzaamheid van de bevolking. Wat me opviel was dat als ik de dokter belde om een controle te laten uitvoeren men achteraf vaak heel erg dankbaar was. Voor mij leek op medisch gebied heb ik me maar overgegeven aan de wens van de doktor en de medicijnen hadden in elk geval de gewenste uitwerking.
Als tourist zie je dit niet omdat je passeert, maar door mijn langdurige verblijf in dit gezin is mij opgevallen dat medicijnen (natuurlijk en chemisch) een belangrijk onderdeel vormen van het leven in een dorp.



zieleffe
User
User icon of zieleffe
spacer line
 


Nou mijnh. ik heb daar in het ziekenhuis gelegen.
Ja ze geven je heel veel medicijnen.
Maar het hoef geen overbodig luxe te zijn omdat je daar nu eenmaal in het tropisch klimaat gouwer de een af ander ziekte kan oplopen.
Toch heb ik deskundigen ervarende mensen tegen gekomen,ook bij de Apotheker
Ik had twee doktoren tot mijn beschikking gehad een longarts, en uroloog.
Trouwens ook een tandarts gelijk even naar mijn gebit laten kijken.
Mijn medicijnen uit Holland waren niet goed, kreeg voor mijn hoge bloeddruk andere medicijnen, zodat de hoest die ik had snel overging.
Kwam van die medicijnen van uit Holland.

En allemaal door verzekering vergoed niets dan ook niets dan lof zowel voor het ziekenhuis, als voor de verzekering maatschappij hier. Emoticon: Laugh out loud Emoticon: Nice Emoticon: Shiny



Verdediging is de ruiter van kritiek--- *O* --,Het doel heiligt de middelen

eira1311
User
spacer line
 

Oma maakte elke dag voor mij een drankje waarvan ik de naam niet eens kan onthouden, dat erg smerig smaakte maar dat mij voor alle kwaaltjes zou beschermen...(opa had de grootste lol en kwam elke dag kijken of ik het wel echt doorslikte.. anders mocht ik niet mee naar de sawa...)
Alles werd van natuur producten gemaakt, enige concessie het trekken van de kruiden gebeurde tijdens mijn verblijf met zuiver drinkwater...
het heeft geholpen want ziek ben ik niet geweest tot aan mijn thuiskomst...
ben alleen erg veel aangekomen en mijn bloeddruk zal door de Javaanse koffie ook wel omhoog gegierd zijn... maar deze ervaring had ik niet willen missen...



kiwimave
User
User icon of kiwimave
spacer line
 

Het is geen geheim dat er in Indo veel te veel medicijnen worden verstrekt door de doktoren. De patient verwacht dit ook: een goede dokter geeft veel medicijnen, een dokter die je alleen gerust stelt is de onkos van het consult niet waard. In Nederland geldt het principe: kan het lichaam de ziekte zelf genezen, dan worden er geen medicijnen gegeven, en medicijnen=vergif, dus altijd zo min mogelijk geven. Je wilt niet weten hoeveel leverontstekingen, maagbloedingen en nierziektes er worden veroorzaakt worden door het chronisch gebruiken van "onschuldige" middelen als paracetamol of een aspirine.

Voor aandoeningen als keelontsteking, neusverkoudheid, middenoor-ontsteking, griep, buikgriep heb je meestal helemaal geen medicijnen nodig, laat je die dan ook niet aansmeren.


Gracias. Sama sama

Malam
User
User icon of Malam
spacer line
 


On 02-09-2007 17:16 kiwimave wrote:
Het is geen geheim dat er in Indo veel te veel medicijnen worden verstrekt door de doktoren. De patient verwacht dit ook: een goede dokter geeft veel medicijnen, een dokter die je alleen gerust stelt is de onkos van het consult niet waard. In Nederland geldt het principe: kan het lichaam de ziekte zelf genezen, dan worden er geen medicijnen gegeven, en medicijnen=vergif, dus altijd zo min mogelijk geven. Je wilt niet weten hoeveel leverontstekingen, maagbloedingen en nierziektes er worden veroorzaakt worden door het chronisch gebruiken van "onschuldige" middelen als paracetamol of een aspirine.

Voor aandoeningen als keelontsteking, neusverkoudheid, middenoor-ontsteking, griep, buikgriep heb je meestal helemaal geen medicijnen nodig, laat je die dan ook niet aansmeren.


Ik sluit mij helemaal bij Kiwimave aan, met daarbij de opmerking dat meneer de dokter dik verdient op de verstrekte medicijnen, hoe meer des te hoger de winst, een patient aan het lijntje houden om er financieel wijzer van te worden is niet ongebruikelijk.
Bovendien zijn Indonesische mensen snel ziek, je hoort niet anders, sakit kepala en sakit perut, vaak is aandacht en een placebo al voldoende om ze snel op de been te helpen.
Het in zo'n vroeg stadium een dokter raadplegen heeft misschien met het feit te maken om een bepaalde kwaal in een vroeg stadium te bestrijden, want de meest eenvoudige kwalen kunnen vaak tot de dood leiden, omdat er geen geld is om een ziekenhuisbehandeling te betalen als men te laat is, misschien zal dat het zijn, maar één ding is zeker, de doktoren maken driftig gebruik van de angst van de mensen om hun dompet te vullen.
Ik heb ooit een wel heel erg loszittende kies waar ik plots last van kreeg in een prachtige kliniek laten verwijderen, kosten 5 euro, kosten vier soorten medicijnen 15 euro, waarvan ik voor de zekerheid alleen de antibiotica heb ingenomen, de rest was ballast, of vulling van de dompet van die knappe zus die mij binnen 3 seconde van mijn ellende verlost had Emoticon: Confused
Groet Malam



Pardi
User
spacer line
 

Hi eira.

Ik weet niet wat je betaald hebt bij de dokter, maar de kosten van een dorps dokter zijn ongeveer 20.000 Rp inclusief medicijnen. Ik zelf heb meer moeten betalen voor een consult + medicijnen 35.000. Het verschil in medicijnen was, ik kreeg echte (antbiotica) mijn pleegzoon niet (de zelfde klachten). Hij had zeker antibiotica nodig. Echter hij kreeg vitamine tabletten. Daar ik in de afgelopen jaren de nodige ervaring heb opgedaan met Indo artsen ben ik uiterst kritisch als ze iets voor schrijven, en stel dan zeer lastige vragen waar ze absoluut niet zijn tegen opgewassen. De betreffende arts schoot direct in de stress toen ik hem vroeg "sinds wanneer schrijf je als arts vitaminen voor bij ontstekingen". Hij was kompleet de kluts kwijt daar ik blijkbaar kennis had van medicijnen, en gaf mijn pleegzoon voor 2 dagen antibiotica. Ik bleef lachen maar was in wendig woedend op hem, en zij hem 2 dagen zijn niet voldoende dat weet je toch wel als arts. En ik kreeg voor 7 dagen mee. Voorts vroeg ik om de bijsluiter die hij me gaf. Ik heb hem terplekke gelezen de tekst was in Engels en Indo, en wat stond daar vermeld min 5 en max 7 dagen gebruiken afhankelijk van de ernst van de onsteking. En heb hem dat laten lezen, met de volgende woorden : ik verwacht van U dat ik nooit klachten krijg over Uw handels wijze , want dan zien wij elkaar bij de rechter. (ken ik persoonlijk). Ik zelf heb uiteindelijk geen medicijnen genomen, omdat ik het met een vorige schrijver eens ben, gebruik alleen in uiterste nood medicijnen, vooral in Indonesia. Voor mij was het testen van deze arts hoofdzaak, daar ik in het dorp veel klachten over hem heb gehoord . En ik was oprecht opzoek naar een vertrouwde huisarts, deze werd het niet. Ik heb er jaren een gehad die onlangs naar de grote stad is vertrokken, en ga in September opzoek naar een nieuwe.

Groetjes Pardi/Ab



spacer line  

Mijn ervaring is dat doktoren hier al de pen om een medicijn voor teschrijven in de hand hebben voordat ze werkelijk naar je geluisterd hebben.
Een maand geleden had mijn kind al langere tijd verhoging, 39 40 graden koorts, drie keer was ze bij een doktor geweest en een keertje was ik erbij. de doktor keek even in haar keeltje, beetje rood, boem, gelijk antibiotica voorsgeschreven.
Het ging niet over, 2 dagen later weer naar het ziekenhuis, na lang aandringen van mij een bloedonderzoek gedaan, en wat hoor ik???... ze had verdomme tifus, gelijk opgenomen, week in het ziekenhuis.
Je moet hier in Indonesie er ECHT zelf bij blijven, er is hier geen mogelijkheid om de doktoren aan te klagen als het mis gaat dus vele geven er echt geen reet om.
Alle medicijnen die ik of iemand die ik ken krijgt loop ik ALTIJD op het internet na.
Lang leve google.





merapi
User
User icon of merapi
spacer line
 

Aan Kimimave,
Inderdaad is het zo dat veel te veel paracetamol,aspirine,hoestdranken, antibiotica wordt voorgeschreven.
Terwijl een gezond organisme uitstekend een griepje aankan, ik heb het natuurlijk niet over risicogroepen.
In mijn vorige woonplaats had ik een antroposofische arts, die nam echt de tijd voor je en ook het principe:bij eenvoudige klachten helpt je lichaam.
En er werd enorme aandacht aan je besteed.



Jeroen
Administrator
User icon of Jeroen
spacer line
 

Topic verplaatst naar het subforum 'Jawa'.



zieleffe
User
User icon of zieleffe
spacer line
 

Je hebt daar velen soorten alternatieven.
Vooral hoesten (batuk) en Griep (Flu )heb je in pakjes van 4 pillen die je dan in twee of drie dagen kan slikken.
Toen ik enkele jaren geleden, bijna elk jaar de griep had ben ik die medicijnen gaan slikken in het begin dat de griepepidemie er aan kwam,
zins dien heb ik geen last meer gehad van griep
Nu krijg ik de griep prik elk jaar wegens suikerpatient Emoticon: Very funny Emoticon: Red face Emoticon: Wink Emoticon: Yes!





Verdediging is de ruiter van kritiek--- *O* --,Het doel heiligt de middelen

madrotter
User
User icon of madrotter
spacer line
 

ik woon nu 11 jaar in bandung, heb in de begin jaren zeker 3 x dysentrie gehad en in ziekenhuis gelegen, daarna dengue fever 2 weken in t ziekenhuis dat was echt heftig dan ga je echt helemaAl kapot. toen, 5 jaar geleden ongeveer begon ik ineens keihard af te vallen. ik ben altijd heftig bezig geweest met trainen, jiu jitsu, body building en thai boxen en ben 5 jaar uitsmijter geweest. m'n spieren smolten weg, bloed liep uit m'n reet, ging van 75 kilo naar 53 en hier in indo hadden de dokters geen idee wat het was. in holland bleek het dus tropische spruw te zijn oftewel malabsorptie syndroom. daar kom je alleen van af met folium zuur en doxycycline een nogal heftige anti-biotica. die hebben ze me toen hier een half jaar laten slikken tot ik neer klaptte, m'n maag en darmen zijn volkomen verrot, nu nog steeds. vorig jaar in het haven ziekenhuis (daar moet je echt naar toe met tropische problemen en dan naar dr. van genderen die is echt fantastisch die man) bleek dat ik nu heavy aan IBS (irritable bowel syndrome) lijdt door al die ellende. sporten kan ik vergeten nu, ik kan nog geen mug meer neerslaan. vandaag barium test gehad, m'n maag zit vol met litteken weefsel. ik maak hier nog steeds leuke dingen mee maar t is knokken, iedere dag. toen ik vorig jaar na 5 maanden holland terug kwam hier woog ik 55 kilo nu weer op 70, blijk ook 3 hernia's in m'n rug, 3 in m'n nek te hebben van t uitsmijteren en trainen vroeger en een hernia hiatus. dokters hier doen haast niets anders dan je vol douwen met pillen, werken ze niet dan weer een zooitje andere pillen enz. veel van die lui gaan alleen maar voor de centen, ik heb daar echt wel gruwel verhalen over zoals mensen met terminale kanker en dan toch hoop geven en een zinloze operatie alleen maar voor de poen dat komt echt voor hier.... maar er zijn ook een hoop goeie dokters hier, als je in de problemen komt hier in bandung ga dan naar dr.edward van medicare, jl. dipati ukur, die man spreekt vloeiend nederlands, engels dus dat is ook makkelijk....
wat ook vaak voorkomt is verkeerde diagnoses daar heb ik zo vaak over gehoord. neem gordon uit canada die hier al jaren woont. die kreeg te horen nou u heeft longkanker en u heeft nog zo'n 3 weken. dus gordon thuis hier. 3 weken. 4 weken. hij ging maar weer naar het ziekenhuis, dood- en doodziek maar nog steeds niet dood, wat blijkt, oh sorry meneer vergissing, u heeft tbc, ik zag m pas, was een beer van een vent en is nu wandelend geraamte (maar heeft gelukkig nog wel zijn fantastische gevoel voor humor weten te behouden)
zo zou ik nog wel even kunnendoorgaan....




spacer line  


On 06-09-2007 22:16 madrotter wrote:
ik woon nu 11 jaar in bandung, heb in de begin jaren zeker 3 x dysentrie gehad en in ziekenhuis gelegen, daarna dengue fever 2 weken in t ziekenhuis dat was echt heftig dan ga je echt helemaAl kapot. toen, 5 jaar geleden ongeveer begon ik ineens keihard af te vallen. ik ben altijd heftig bezig geweest met trainen, jiu jitsu, body building en thai boxen en ben 5 jaar uitsmijter geweest. mn spieren smolten weg, bloed liep uit mn reet, ging van 75 kilo naar 53 en hier in indo hadden de dokters geen idee wat het was. in holland bleek het dus tropische spruw te zijn oftewel malabsorptie syndroom. daar kom je alleen van af met folium zuur en doxycycline een nogal heftige anti-biotica. die hebben ze me toen hier een half jaar laten slikken tot ik neer klaptte, mn maag en darmen zijn volkomen verrot, nu nog steeds. vorig jaar in het haven ziekenhuis (daar moet je echt naar toe met tropische problemen en dan naar dr. van genderen die is echt fantastisch die man) bleek dat ik nu heavy aan IBS (irritable bowel syndrome) lijdt door al die ellende. sporten kan ik vergeten nu, ik kan nog geen mug meer neerslaan. vandaag barium test gehad, mn maag zit vol met litteken weefsel. ik maak hier nog steeds leuke dingen mee maar t is knokken, iedere dag. toen ik vorig jaar na 5 maanden holland terug kwam hier woog ik 55 kilo nu weer op 70, blijk ook 3 hernias in mn rug, 3 in mn nek te hebben van t uitsmijteren en trainen vroeger en een hernia hiatus. dokters hier doen haast niets anders dan je vol douwen met pillen, werken ze niet dan weer een zooitje andere pillen enz. veel van die lui gaan alleen maar voor de centen, ik heb daar echt wel gruwel verhalen over zoals mensen met terminale kanker en dan toch hoop geven en een zinloze operatie alleen maar voor de poen dat komt echt voor hier.... maar er zijn ook een hoop goeie dokters hier, als je in de problemen komt hier in bandung ga dan naar dr.edward van medicare, jl. dipati ukur, die man spreekt vloeiend nederlands, engels dus dat is ook makkelijk....
wat ook vaak voorkomt is verkeerde diagnoses daar heb ik zo vaak over gehoord. neem gordon uit canada die hier al jaren woont. die kreeg te horen nou u heeft longkanker en u heeft nog zon 3 weken. dus gordon thuis hier. 3 weken. 4 weken. hij ging maar weer naar het ziekenhuis, dood- en doodziek maar nog steeds niet dood, wat blijkt, oh sorry meneer vergissing, u heeft tbc, ik zag m pas, was een beer van een vent en is nu wandelend geraamte (maar heeft gelukkig nog wel zijn fantastische gevoel voor humor weten te behouden)
zo zou ik nog wel even kunnendoorgaan....


So, wat een verhaal zeg, ik hoop zelf dat ik zoiets nooit mee maak maar ik herken wel een hoop van je verhaal...
Misdiagnose is hier aan de orde van de dag, ik heb het al een aantal keren meegemaakt. Het probleem is dat de doktoren hier niet aansprakelijk zijn voor wat ze doen. geen rechter zal ze aansprakelijk stellen...
Je moet er ECHT zelf bijblijven en het internet raadplegen als je in Indo woont...
Als ik dat niet gedaan had was mijn kindje er nu niet geweest...

Greetz



madrotter
User
User icon of madrotter
spacer line
 

ook iets typisch hier, waar de mensen hier ook aan lijden, het is vrijwel altijd "masuk anggin" (wind van binnen), of je nou naar de massage gaat of wat dan ook het is altijd masuk anggin.... goeie massage vinden hier in bandung is trouwens niet makkelijk tegenwoordig, haast overal zijn het jonge meissies die niet goed kunnen masseren en alleen maar een "happy ending" willen geven (afrukken) zodat ze extra geld kunnen verdienen, is echt wel irritant af en toe. ga zelf alleen nog maar naar zogenaamde shiatsu plekken waar blinde mensen masseren die zijn bere goed. kom je nou toch in zo'n "foute" massageplek, meestal hebben ze daar zooitje foto's, dan kun je de masseuge uitkiezen. kies dan 1 van de eerste paar foto's bovenaan, dat zijn altijd de profesionele masseuges, die zijn meestal wat ouder ook....



Hitami
User
spacer line
 

Het is eigenlijk belachelijk, wanneer je naar de dokter ga de kans dat je een verkeerde diagnose krijg groot is. Er zijn genoeg voorbeelden van gezonde mensen door toedoen van de dokter naar de filistijn gaan.
dokter in indonesie is gelijk aan God. Ze hoeven geen verantwoording af te leggen bij de samenleving. Maar dat is Indonesie in het algemeen. De enigste verantwoording die ze hebben is naar Allah of Tuhan.

wanneer je als patient kritisch ben, worden ze kwaad of niet weten wat te doen. Bijna alles is gebaseerd op ad hoc handeling. patienten gegevens nooit van gehoord. administratie zeer gebrekkig. Samenwerking nooit van gehoord. De kans bestaan wanneer je naar 3 doktoren gaan, krijg je 3 verschillende diagnose. Ze werken goed samen met de medicijn leverancier.
Gratis seminaar naar buitenland is in het verschiet.

Het is triest om van te worden.....



spacer line  

Absoluut waar, je eigen gezonde verstand gebruiken bij de doktoren hier is absoluut noodzakelijk, of een vriend vragen of die mischien een doktor in de familie heeft. de grootste kans dat je mischien wel op een gezonde manier behandeld word..



sidia
User
User icon of sidia
spacer line
 


On 09-09-2007 10:18 dutchguy1000 wrote:
Absoluut waar, je eigen gezonde verstand ---etc.

Ya absoluut waar.
Je ben zelf erbij , evt . taalproblemen (de medicijnman geen english kent en de wisman geen bahasa) kan men altijd overbruggen door een kamus mee te nemen , gebarentaal of een indonesisch sprekende vriend.

Heb ook benodigde ervaringen opgedaan als turis , ook toen mijn zoon nog klein was en ziek werd.Je gaat gewoon naar de beste arts in de buurt , je kan zelfs gelijk naar een spesialis Emoticon: Wink stappen.
Ik heb mazzel dat ik vloeibaar indonesisch spreek (grijpt zelden in) , en gaat meestal naar de dokters/specialisten van mijn broer of vrienden.
Of naar oude(studie)vrienden.
Klopt dat ze soms geen file hebben (en zeker niet als je v.h eerst komt).
Voorzover ik weet hebben ze / gaan ze wel files aanleggen.
Dat is mijn ervaring dan , en over medicijnen (te veel of zo) , tyaa dat kan je ook overleggen .
Als goed opgeleide en mondige blanke(westerling) gaat men toch niet overdonderen door iemand met een witte jas ??


Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

madrotter
User
User icon of madrotter
spacer line
 

als je hier een poosje woont misschien ja, maar ik denk dat een doodzieke toerist die sterft van de pijn niet echt aan discuseren over medicijnen waar zo'n toerist in de meeste gevallen niks over weet denkt...



sidia
User
User icon of sidia
spacer line
 

Dat is begrijpelijk , je kan in paniek raken.
De meeste toeristen gaan met een reisgezelschap , dus er is altijd een reisleider aanwezig.
De andere indonesie gangers zijn mensen met familie en vrienden.
Die kunnen ook meegaan naar de meneer met de witte jas.
Hoewel de laatste dokter die ik heb gezien was een jonge kerel met een assistent , ken ook een paar woord english.
Mijn vrouw werd plotseling ziek , 2 dagen strontziek , masuk angin door een slecht werkende (of vervuilde) AC . Ben naar een betere hotel verhuisd , gelijk de huisdokter gebeld , binnen nog geen 1 uur komt hij al aan.
Ik vraag me af of de kritische en redelijk goed opgeleide Nederlanders zo maar laat overdonderen door zo'n medicijnman.De jongeren zullen dat ook niet doen.
De soms wat oudere Nederlanders zijn mss niet zo kritisch zoals de jongere , op zijn minst weten ze toch iets over hun allergie en hun ziekte beeld.
Ook de soort medicijnen.Vroeger zie ik vaak bij de oudjes dat ze dikke encyclopedien (medisch en of univ. voor zelfstudie-winkler prins of zoiets) in hun boekenkasten staan Emoticon: Yes!


Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

andre
User
spacer line
 

Soms handelen Indonesische artsen met een andere logica dan "wij". Ik was eens nogal ziek en toen dat langer dan een paar dagen duurde ging ik naar de dokter om de hoek. Zijn diagnose: "Mister, u heeft een flinke griep, ik geef u vitaminen en antibiotica." Waarop ik zei: "Antibiotica? griep is een virus, wat moet ik dan met antibiotica?" Zijn reactie hierop: "Kijk, door de griep is uw weerstand verlaagt, dit land is zo smerig dat deze verlaging van de weerstand meteen een infectie kan veroorzaken... daarom -preventief- antibiotica.

Het is anders dan we gewend zijn, maar er zit wel een logica achter.

Het voorschrijven van antibiotica is een vriend van mij trouwens bijna fataal geworden, toen hij bij een allergische reactie een verhoogde dosis voorgeschreven kreeg Emoticon: Stupid


On 08-09-2007 10:35 Hitami wrote:
...Bijna alles is gebaseerd op ad hoc handeling. patienten gegevens nooit van gehoord. administratie zeer gebrekkig. Samenwerking nooit van gehoord. ...


Ad hoc behandelingen worden door de patient ook in de hand gewerkt. Door de kosten stopt men hier met de medicijnen als het geld op is, of stopt men met de antibiotica als de klachten verdwijnen.



andre
User
spacer line
 


Mijn echtgenote klaagt trouwens steen en been over Nederlandse artsen, die komen met de vraag: "Wat denkt u er zelf van?"

Emoticon: Very funny In elk geval geen misdiagnose dus Emoticon: Very funny




You have to be logged in to post a message. You can login by clicking here.
If you do not have an account yet, you can register yourself here.



77,761,485 topic views - 235,517 posts - 13,700 topics - 26,444 members - last post @ 16-12-2019 03:36 CET

Created by indahnesia.com · feedback & contact · © 2000-2019
Other websites by indahnesia.com: ticketindonesia.info · kamus-online.com · indonesiepagina.nl · suvono.nl

126,861,073 pageviews Discover Indonesia Online at indahnesia.com