indahnesia.com - Discover Indonesia Online

    
You are currently in > Forum > Algemene Indonesiëpraat > View topic

17-01-2015 18:16 · [news] Three more bodies of AirAsia victims to Surabaya hospital  (1 reaction)
17-01-2015 01:23 · [news] Fuel prices lowered, again  (2 reactions)
17-01-2015 00:14 · [news] President dismisses Sutarman as national police chief  (0 reactions)
16-01-2015 12:44 · [news] Alleged terrorists shot dead three villagers in Poso  (3 reactions)
16-01-2015 02:15 · [news] Indonesia to execute six drug convicts  (0 reactions)

marshall
User
spacer line
 

In de maand mei/juni ga ik naar IndonesiŰ om mijn vriendin en haar familie in Solo te bezoeken, maar daarnaast ben ik ook van plan om een kijkje te nemen in Kalimantan. Mijn vraag is wat de ervaringen zijn van mensen op dit forum die Kalimantan al eerder bezocht hebben.

Groet,

Ewoud



kroepoek
User
User icon of kroepoek
spacer line
 

Paar jaar geleden alweer naar Pontianak gevlogen. Aardige stad, langs de Kapuas river, leuk monument van de evenaar, prima stadje. Daarna stukje naar boven naar Sambas, oud koloniaal dorpje. Vervolgens met bus naar Sintang en vandaar met speedboot, kano over een paar mooie meren naar de Dayaks en daar een week verbleven (diverse longhouses, vriendelijke mensen). Gids is daar wel aan te raden (en presentjes voor de dayaks) maar weet niet hoe je daar aan komt. De onze, Daniel Madu, was een Javaan en die werden een paar jaar geleden onthoofd of teruggejaagd naar Javaland door de Dayaks. Misschien zit ie er nog wel en dan kun je navraag doen bij Optik Central (brillenzaak in Sintang). Zeer bijzondere tijd gehad, weinig toeristen (0) tegengekomen, avontuurlijk en ga zeker nog eens terug voor een dwars door Kalimantanwandeltocht (2007? wie gaat er mee?).
suc7 JUST DO IT Emoticon: Cooool
mas


be true to yourself and you' ll never fall

kiwimave
User
User icon of kiwimave
spacer line
 

Zie topic "Benjarmasin-Bandung" voor wat ervaringen van mij in Zuid Kalimantan.

Misschien ga ik wel met je mee Kroepoek, volgend jaar, dan wil ik wel van Putissibau naar de oost-kant doorsteken? Heb je er zin in?? Een paar weken bikkelen, zonder vrouwen, bier etc. Dat doet een mens goed.

He ben je trouwens ook bij de grote rubberfabriek in Sambas geweest?? Die gasten produceren voor Goodyear en Bridgestone, de grootste distributeur van de fabriek (de tussenpersoon tussen de Dayaks en de fabriek) is een goede vriend van mij. Doe hem maar de groeten als je hem ziet. Krijg je nog een metertje rubber mee naar huis als je wilt Emoticon: Shiny


Gracias. Sama sama

Neles
User
spacer line
 

Ik wil in Juli naar Kalimantan gaan (Zie topic Benjarmasin-Bandung). Lijkt me geweldig!
Hey Kroepoek ben je ook in Balikpapan geweest?



kroepoek
User
User icon of kroepoek
spacer line
 

Ik ben niet in Balikpapan geweest. Alleen aan de westkust. Ik ben ook niet bij de bandenpabrik geweest.



En ja, doorsteken van Puttisibau naar het oosten is prima.



Ik zou wel 4 weken willen gaan en dan evt. afsluiten met een weekje relaxen ergens op een leuke strandplek.



Mijn vrienden hier zitten teveel vastgeroest in hun eigen leventje om dit soort uitdagingen te willen (mag niet van de vrouw, geen geld, geen zin, willen vakantie in Spanje niet missen of de finale van Idols etc), dus als je zin hebt ben je welkom.

Wordt wel afzien denk ik (is half the fun) en goede afspraken maken want je moet wel op elkaar kunnen bouwen. Moet wel een basis zijn want anders heb je ook te weinig lol als je daar als individu heen gaat.



Ik mag dus wel van mijn ibu alleen dit jaar gaan we samen naar Indonesie, Pulau Weh en Sumatera.



Je kunt ook via organisaties een trekking doen door Kalimantan maar daar regelen lijkt me beter.



mas

Emoticon: I love it


be true to yourself and you' ll never fall

boparan
User
spacer line
 

Heb zo'n anderhalf jaar in Kalimantan Timur doorgebracht en ook Kalteng (minder interessant) gezien.
Vroeger moest veelal over de rivieren gereisd worden; tegenwoordig zijn er vooral veel logging-wegen (hobbels, gaten, stof) voor vervoer en als je veel tijd hebt (wachtlijsten) het vliegtuig. Kaltim heeft nog veel te bieden. Heb daar vooral goede ervaringen in midden-, bovenloop Mahakam, bovenloop Kayan (Apo Kayan), bovenloop Kelai en Segah (Berau), bovenloop Sekataq, minder geweldig zijn Sesayap/ Malinau, en Kedang Kelapa (cabang Mahakam).
Meeste geld ben je kwijt voor vervoer. Mahakam is aantrekkelijk doordat (als de waterstand meewerkt) er veel openbaar vervoer is, zowel over de rivier als tembus (over de weg). Eten/ slapen zijn kleine posten.
Ik ga deze zomer weer naar hulu (bovenloop) Mahakam om mijn vrienden en anak angkat (pleegkind) te bezoeken. Tijdsidee: 1 week reizen pp vanaf Samarinda, 1 week verblijf in Long Tuyoq e.o.
Hoeveel tijd heb je? Wat is je fysieke conditie? Spreek je BI want er is bijna niemand die Engels spreekt? Wat zoek je?
Ik kan je alles vertellen als ik wat meer weet.




aduh, aduh, aduh, mana tahan....!

boparan
User
spacer line
 

Voor ge´nteresseerden hier de email aan vrienden over een trekking van mij aan de bovenloop van de Mahakam:

Vandaag, 19 september, ben ik de Mahakam afgevaren en weer terug gekomen in Samarinda.
Het zijn een paar enerverende weken geweest, waarin ik vele oude vrienden opnieuw heb ontmoet en weer vele nieuwe gemaakt heb.
Na met mijn vriend Paran het vliegtuig genomen te hebben naar het binnenland, Long Lunuk, zijn we direkt stroomafwaarts gevaren op weg naar zijn dorp, Long Tuyo'. Het was een prettig weerzien met de vele vrienden die ik daar twee jaar geleden heb achtergelaten.
Na enkele dagen ben ik met Paran naar Long Pahangai gevaren, stroomopwaarts om zijn dochter Sophie weer te ontmoeten; zij had pas een kind gekregen en was op 9 juni getrouwd (in die volgorde gebeurt dat hier dus ook wel). Vervolgens me laten afzetten in Data Suling, verder stroomopwaarts. Daar samen met Paran vervoer geregeld stroomopwaarts een zijrivier, de Meraseh, naar een dorp Long Isun. Vroeger woonde pastoor Sombroeck, de pastoor van wie ik de geschiedenis van het Dangei (een soort oogstfeest) voor Antonio uit het Nederlands in het Engels had vertaald, in dit dorp.
Dit is eigenlijk een illegaal dorp, want de regering heeft liever dat de mensen langs de Mahakam wonen. Op die manier zijn ze beter te controleren (lijkt veel op maatregelen die de Nederlandse regering vroeger in onze oud-kolonie nam). De mensen zijn dus verstoken van iedere vorm van financiele hulp van de regering. Ze houden echter vast aan oude gewoonten en zijn letterlijk en figuurlijk niet uit het bos weg te slaan.
Na vruchteloze pogingen dichtbij het dorp nog grotten te ontdekken waar een inhoud van belang te zien is, ben ik in contact gekomen met iemand die gaharu (een houtsoort waar Arabieren een soort wierook van maken en waar Chinezen grof geld voor betalen) zoekt. Hij beweerde op zijn weg in het oerwoud een grot tegen te zijn gekomen, waar volgens hem nog nooit mensen iets hadden meegenomen. Volgens zijn verhaal zouden er wel honderd gebeeldhouwde kisten liggen.
Dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Onmiddellijk vatte ik de koe bij de hoorns en regelde een expeditietje met hem en nog twee dragers. Het zou drie dagen gaan kosten om bij de plek te komen en dan weer drie dagen terug ook natuurlijk. Ik dacht aan 1 dag ter plekke wel genoeg te hebben om aan mijn nieuwsgierigheid te voldoen.
Dat heb ik geweten. Na een heerlijk tochtje met de perahu door prachtig primair regenwoud, kwamen we op de plek waar we de perahu op de kant trokken en te voet verder zouden gaan.
Het pad liep voor het grootste gedeelte door de rivierbedding. Dat betekent hier lopen over spekgladde rolkeien. Op blote voeten die dat gewend zijn en waarvan de tenen als grijpvingers ieder stukje houvast weten te benutten lijkt dat een futiliteit. Probeer het maar eens op die slijtvaste stappers die hier in iedere buitensporttoko te koop zijn; geen sinecure!
Voor de leut valt het nog de moeite waard te vermelden, dat we wel vier honden hadden meegenomen. Op die manier zouden we onderweg niet alleen maar afhankelijk zijn van een dieet van rijst met supermie, zoals dat het geval was gedurende de tocht die ik een maand geleden met Irene heb gemaakt.
Tijdens de eerste stop, bemachtigde een van mijn dragers een vis met de bekende inhoud van massa's gevorkte graten, maar met een smaak waar geen vis uit een Nederlandse rivier aan kan tippen, hoogstens eentje uit de zee niet al te dicht bij IJmuiden....
Gelijk al die eerste dag sloegen de honden na deze stop drie keer aan. Dan loop je niet gewoon door zoals het plan was. Dan moet je wel achter die honden aan, want die houden pas op met achter dat varken aan te rennen als de jager hem een speer in zijn lijf heeft gedouwd. Voor mij betekende dat niet rennen, maar wachten. Rennen zou niet veel opgeleverd hebben, behalve gigantische glijpartijen en misschien wel gebroken ledematen. Wachten dus........ Nu is het zoals de ervaring me leerde wel lekker om je rijst/mie-dieet op te vrolijken met vlees, maar ik had ook een programma dat op deze manier in het water dreigde te vallen.
Dan blijkt ook nog eens, dat van het bemachtigde varken slechts de lever en een deel van zijn huid voor menselijke consumptie worden meegenomen. Een ander deel van uitstekend vlees wordt aan de honden opgevoerd en de rest wordt de rivier in gesmeten........
Ik had dus al spijt dat we die honden hadden meegenomen, want mijn programma dreigde uit te lopen. Ondanks de jachtpartijen, en dankzij mijn doordrammen, bereikten we toch de monding van de rivier waar we van plan waren om ons kamp op te slaan. Wel lekker gegeten! Ook wel ff wennen om varkenshuid met haar op te eten. Maar toch beter dan alleen maar rijst met mie.
De volgende dag verder deze zijrivier door de bedding gevolgd, totdat de breedte niet veel meer was dan een metertje of drie, gevuld met water tot je enkels. Daar de waterscheiding over gestoken. Dat betekent klimmen en nog eens klimmen. Zelfs zonder bepakking is dat onder de gegeven omstandigheden allerminst simpel.
Tijdens een rustpauze hoorde ik gerommel in het omliggende struikgewas. Mijn gezelschap besteedde daar geen aandacht aan en verkeerde in de mening dat de honden wat rond toerden. Ik zag echter vier honden om me heen en werd nieuwsgierig naar de oorsprong van dat geluid. Mijn nieuwsgierigheid werd beloond: beneden mij op de berg baanden een moeder beruang (Maleise beer) zich een weg samen met haar jong! Dit was voor het eerst (sinds ik in 1997 de eerste keer in Kalimantan kwam) dat ik deze beesten ook daadwerkelijk in het wild tegenkwam! Mijn dragers werden behoorlijk nerveus van mijn gegil: Beruang, Beruang! Ze stonden niet te dringen om de beesten te lijf te gaan en dat was maar goed ook. Gelukkig hadden we de geweren thuis gelaten. Anders hadden deze prachtige dieren er zeker aan moeten geloven.
Ook deze dag weer twee varkens bemachtigd; dus aan vlees hadden we geen gebrek. Tegen donker aangekomen op de beoogde plek (flink doordrammen en doodmoe verder lopen in een voor mij hoog tempo...) bij weer een monding van een rivier die we de volgende dag moesten gaan bedwingen.
De rolkeien hadden de volgende dag al snel plaatsgemaakt voor grote rotsblokken die van de omliggende wanden naar beneden waren gebonjourd, doordat het snelstromende water de rotsen er onder afgekalfd had. Dat betekende dus meer klimmen en wandjes glad als ijs bedwingen, dan lopen. Gek genoeg beviel me dat beter dan het lopen over die rolkeien.
Na een uur kwamen we aan bij het voormalige kamp van de gaharu-zoekers. Mijn dragers wilden daar gaan kamperen. Op mijn vraag hoever de grot nog weg was, werd afwisselend gereageerd. Toch zou het neerkomen op een uurtje of twee lopen. Daar had ik de komende dagen geen zin in. Dus dat werd geen kamp opslaan, maar door banjeren totdat we vlakbij de grot een riviertje tegen zouden komen om daar ons kamp op te slaan.
Bij elkaar drie uur door de rivier geploeterd en toen nog eens een half uur steil omhoog. Die derde dag ben ik niet bij de grot gaan kijken: ik was bekaf. We hebben de tijd genomen om een goed kamp te maken, zodat het na de arbeid goed rusten zou zijn.
Na een nacht die voorbij was voordat ik er erg in had, gingen we om 9 uur op weg en waren een half uur later ter plekke. Na een steile klim van weer een half uur, zag ik mezelf geconfronteerd met een tien meter hoge, verticale muur waar een kaalgehakt boomstammetje tegen op stond. Opzij van dat boomstammetje stortte een rivier zich van nog veel hoger naar beneden, zodat een deel van de grot schuil ging achter een eindeloze regenbui. Ga dan maar eens omhoog met of zonder schoenen, en achter je een afgrond van zo'n metertje of tachtig....
Dat zag ik mezelf niet doen, zonder mijn leven in gevaar te brengen. Toen was het prettig geweest de klimervaring van Irene of Simon te hebben...
Toch was ik niet van plan weer te vertrekken zonder een blik in die fantastische grot boven mij te hebben geworpen! Ik wilde dolgraag van het uitzicht genieten, dat die mensen vroeger gehad moeten hebben als ze die kisten na dagenlang sjouwen eindelijk op de plaats van bestemming hadden gebracht. Bovendien leek het er bijzonder veel op, dat het vertelde verhaal echt was en ik dus zeker veel van mijn gading zou kunnen zien.
Mijn dragers bleken goud waard!! Ook zij wilden uiteindelijk niet het risico lopen, dat ik verongelukte en ze zo hun meer dan goede beloning mis zouden lopen. De oplossing werd gevonden in de vorm van een trap die werd geconstrueerd uit door hen omhoog gebrachte staken en rotan.
Na drie uur keihard werken, was die gereed. Onder en boven met staken verstevigd en rotan bevestigd, was er tijdens het beklimmen geen moment dat ik dacht dat de trap met mij erop naar beneden zou storten: er was geen beweging in te krijgen!
Zonder om te kijken stoomde ik in een minuutje door naar boven. Vervolgens langs een richel verder op weg naar de ingang van de grot. Daar zag ik dat de pengaharu (de zoeker van gaharu) niet had overdreven, hooguit met het aantal. Zo'n veertig kisten lagen verspreid in de grot. Sommigen waren onder rotsblokken bedolven die in de loop der jaren door de erosie waren afgebrokkeld. Het was de meest indrukwekkende grot die ik tot nu toe gezien heb.
Tot mijn verbazing bleek er behalve aan kisten weinig inhoud aanwezig te zijn. Uiteraard de nodige menselijke resten, maar verder weinig tekenen van aan hen mee gegeven voorwerpen. Opvallend was echter de stijl van de beelden die aan kop en voet van de kisten vorm waren gegeven. Was het toeval dat sommigen precies beantwoorden aan de beschrijving die ik enige tijd geleden van Michel had gekregen met de mededeling dat hij slechts in dat soort beelden was geinteresseerd?
Nog te zien waren enkele voorwerpen die bij het weven werden gebruikt, een soort kleine gitaar met de kop van een hond, een "boeg-beeld" van een sarcofaag van een hond waarvan vooral de kop een fantastische uitdrukking had, een handvat-beeld, erg primitief, van twee gespiegelde hoofden en een gigantisch beeld van een man met de Modang-houding en -ogen.
De terugtocht verschilde niet veel van de heentocht. We hadden alleen het weer mee: het regende drie dagen niet! Wel zo prettig voor de meegebrache waar.
De mannen liepen een tempo dat echt mijn maximum was onder de gegeven omstandigheden. Toch was er onderweg tijd en energie om op jacht te gaan. Zelfs de laatste dag, op zo'n 500 meter van de plek waar we de perahu hadden gestald, bespeurden de honden nog een varken. Tot groot geluk van mijn tochtgenoten bleek dit het enige enigszins dikke varken van de hele tocht te zijn.
Een man nam het varken op zijn nek na ook hiervan weer een soort rugzak gemaakt te hebben mbv de poten en de huid van het beest!!!!! Een ander nam de andere gefrabiceerde rugzak weer op zijn nek. En de laatste nam gewoon twee rugzakken op zijn nek.
Moe maar uiteraard zeer voldaan kwamen we om een uur of twee 's middags terug in Long Isun en hingen de bewoners aan de lippen van mijn dragers.
De volgende dag terug naar Long Tuyo' gegaan om daar vandaan weer een dag later te vertrekken naar andere dorpen aan de bovenloop van de Mahakam. Geen enerverende verhalen over het dorpsleven. Hooguit dat ik weer Hudo'-feesten (een soort zaai-feest waarbij mannen in een pak van bananenbladeren en met een masker op komische wijze dansten) heb meegemaakt. Leuke dingen verzameld (oa een met houtsnijwerk versierde peddel en enkele schitterende, oude handvaten van kapmessen), fantastische en interessante mensen ontmoet.
De laatste week doorgebracht met mijn vrienden in Long Tuyo' , van wie ik eergisteren afscheid heb genomen.
Nu nog alles naar Holland zien te krijgen de komende dagen om volgende week naar Tawau, Malaysia te gaan om zodoende weer een nieuw visum te bemachtigen. Daarna weer terug naar Tarakan voor mijn laatste doel: de rivier de Malinau en zijn zijrivier de Mentarang. Daarna ben ik waarschijnlijk enige tijd op Bali, waar vandaan mijn terugvlucht naar Nederland is op 6 december.



aduh, aduh, aduh, mana tahan....!

marshall
User
spacer line
 

Bedankt voor de reacties. Boparan; schitterend avontuur man. Mooi om te lezen.

Je vraagt naar wat meer info.

Mijn Indonesische vriendin (uit Solo) en ik (resp. 21 en 25 jr) willen ongeveer 2 weken naar Kalimantan. Inspanningsnivo mag licht avonturistisch zijn (niet zoals jij beschrijft....dat wil ik mijn vriendin niet aandoen), low-mid budget verblijf en vervoer. Onze interesse is....met de boot over de rivieren...drijvende markt bezoeken....dayaks...longhouses...orangutans.....het normale leven bezichtigen....geen hordes toeristen aub. Ook snorkelen kan leuk zijn. Mijn vriendin spreekt vloeind bhs uiteraard....ik red me ermee. Gaarne info mbt Indonesische gids / touroperator...niet internationaal georiŰnteerd aub (ivm "ander' prijsnivo). Wij komen vanuit Solo....dus Yogya en Semarang zijn de luchthavens waar we gebruik van kunnen maken.

Groet,

Ewoud




boparan
User
spacer line
 

Ewoud, sorry, maar ik had een heel itinerary voor je uitgewerkt met een alternatief. Toen ik op submit drukte kreeg ik te zien dat hij niet gepost was en nu is het dus weg. Geen trek om het nogmaals te doen. Klop maar bij Jeroen aan of mail me : boparanRemoved to prevent your adress from being spammed. Click this to go to the user profile.hetnet.nl


aduh, aduh, aduh, mana tahan....!

Jeroen
Administrator
User icon of Jeroen
spacer line
 

boparan, wat er niet staat heb ik ook niet. Als je een foutmelding van het forum krijgt, dan komt je niet geplaatste bericht in beeld te staan. Eventuele andere foutmeldingen heb ik geen zicht op.



spacer line  


Toen ik op submit drukte kreeg ik te zien dat hij niet gepost was en nu is het dus weg. Geen trek om het nogmaals te doen


Heb ik ook aleens gehad....als je toets-bericht telang duurt ! (15 a 20 min ) dan ist alles verloren wat je had geschreven helaas ! Mijn advies is dan het schrijven in je eigen systeem en het ff kopieeren en plakken hiero Emoticon: Wink

Wel kreeg ik toen een X teken (bij die post) maar kon die niet terug krijgen op het forum.


Live life to the max.......

boparan
User
spacer line
 

Ja Martin, had ik ook al bedacht.
Ben maar meteen begonnen om al mijn ervaringen in Kalimantan op te schrijven. Dan hoef ik in het vervolg alleen nog maar te fr÷belen en niet meer te tikken.
Itulah


aduh, aduh, aduh, mana tahan....!

Tuti & Jan
User
User icon of Tuti & Jan
spacer line
 

Tip
Maak de berichten met het programma Notepad of Wordpad en kopieer het dan naar hier, gaat het mis, niet getreurd.
Jan



boparan
User
spacer line
 

Ewoud heb ik inmiddels op een interessant spoor gezet.
Misschien zijn er wel bezoekers die mij op een leuk spoor kunnen zetten. Ik hou van het bezichtigen van grotten die lang geleden in Kaltim als begraafplaats gediend hebben. Iemand wat interessants gezien of gehoord?



aduh, aduh, aduh, mana tahan....!

spacer line  

morgen vlieg ik naar pontianak, mijn doel is te trekken in gunung palung np en dan door te steken naar het zuiden (als dat mogelijk is) ik laat wel weten hoe het gaat. iemand nog adviezen verder? hoe is de situatie momenteel in gunng palung mbt illigale houtkap ed.?



Jesses
User
User icon of Jesses
spacer line
 

Hallo mensen.

Poos geleden dat ik hier geweest ben...

Binnenkort moet ik van Pontianak naar Sintang. Hoe lang duurt dat met de bus?

En weet iemand misschien op welke dagen/tijden er een vliegtuig naar Sintang vliegt? Welke maatschappij doet dat? Of is dat een lokale club?

Bedankt!




You have to be logged in to post a message. You can login by clicking here.
If you do not have an account yet, you can register yourself here.



75,395,302 topic views - 233,711 posts - 13,689 topics - 24,565 members - last post @ 22-09-2019 18:37 CET

Created by indahnesia.com · feedback & contact · © 2000-2019
Other websites by indahnesia.com: ticketindonesia.info · kamus-online.com · indonesiepagina.nl · suvono.nl

123,515,185 pageviews Discover Indonesia Online at indahnesia.com