indahnesia.com - Discover Indonesia Online

    
You are currently in > Forum > Algemene Indonesiëpraat > View topic

17-01-2015 18:16 · [news] Three more bodies of AirAsia victims to Surabaya hospital  (1 reaction)
17-01-2015 01:23 · [news] Fuel prices lowered, again  (0 reactions)
17-01-2015 00:14 · [news] President dismisses Sutarman as national police chief  (0 reactions)
16-01-2015 12:44 · [news] Alleged terrorists shot dead three villagers in Poso  (2 reactions)
16-01-2015 02:15 · [news] Indonesia to execute six drug convicts  (0 reactions)

JohanN
User
User icon of JohanN
spacer line
 

Soms komen er reacties op postings waaruit blijkt dat het ene forumlid een veel andere interesse heeft in Indonesia dan andere. De ene reageert heftiger of juist genuanceerder op een post dan de ander. Vandaar dit topic.
Ik zal zelf van wal steken: Wat bind mij aan Indonesia en wat interesseert me eigenlijk helemaal niet.
Laat ik maar beginnen met wat me niet interesseert (maar andere misschien wel!): dat tempo dulu gebeuren en al die feitjes die elkaar weer tegenspreken. En ook het feit dat er mensen/groepen zijn die menen dat het verleden (de koloniale tijd) nog meespeelt in Indonesia. Absoluut zwaar overschat; het overgrote deel van de mensen waar ik mee te maken heb, weet bijna niets meer over deze periode, behalve dan dat ze die funny vrijheidsmovies hebben gezien op VCD waarin de Indonesische vrijheidsstrijders ineens Kungfu kunnen en waarin ze ineens groter zijn dan de Belanda soldaten. Emoticon: Devil
Binding:
Eigenlijk is alles voor wat betreft Indonesia me aan komen waaien, of toch niet? Zo heb ik wel een Indonesische tante. Zij is in 1953 naar Nederland gekomen en is hier getrouwd met een broer van mijn vader. Verder heb ik voor mijn eindexamen VWO (in 1989 ofzo) mijn eindexamen stuk geschiedenis over de VOC gedaan. 9 jaar geleden mijn vriendin leren kennen. Zij is van Indonesische afkomst, maar we woonden beide toen in Skefeningen. Niet dat ik een voorkeur had of heb voor Indonesische meisjes. Laat ik maar zeggen dat ik 'van alle markten thuis was'. Daarna is het eigenlijk gaan rollen en is de band met Indonesia intensiever geworden. Vakanties doorgebracht en dergelijke. Daarna, sinds vorig jaar, via mijn eigen zaak een vestiging van een ander bedrijf in Jakarta opgezet. Dit was erg leuk om te doen. Veel papierwerk, business plan etc. Sinds een half jaar ben ik in vaste dienst van dat bedrijf en probeer daar een beetje de directeur uit te hangen. Hierbij mag ik ook wat vertellen over de vestiging in Jakarta waar nu 27 medewerkers hun tijd besteden aan software ontwikkeling en lol maken. Vooral dat lol maken is iets wat we met z'n allen erg goed kunnen. Hierbij maakt ras, geloof en taal niets uit, geloof me!
Verder vind ik Jakarta een leuke stad om te verblijven, zowel zakelijk als ook het ronddolen in Mangga Dua of een ITC vind ik leuk.

Wie volgt?

Groetjes, Johan



Begin de details te vergeten

londoh
User
User icon of londoh
spacer line
 

Hi Johan,

Weet je dat ik me hiero de pleuris zit te lachen om jouw schrijfseltjes. Je zit maar af te geven op geschiedenis en laat tegelijkertijd de loftrompet schallen over je eigen IT-tokootje. Nou ken ik toevallig wel wat IT'ers, mn halve familie zit in die branche en kletsen altijd over het belangrijke werk dat zij doen. Moeten ze zelf weten, ik pak dan wel even een geschiedenisboek. Als ik dat uit heb zijn zij nog bezig. Emoticon: Yeah right!

Ik heb niet zo een zin in om er tegenin te gaan. Wat jij doet is eerst iets afbreken en dan hoog over jezelf gaan opgeven. Bizonder kinderachtig vind ik, maar op sommige momenten verschijnt het kind in de mens, daar geef jij een heel mooi voorbeeld van. Op mijn leeftijd weet ik dat dit voor sommigen heel normaal is, al zo vaak meegemaakt. Ik zou kunnen zeggen dat ik geschiedenis voor mijn werk, de handel in lompen en oude metalen, gebruik, maar ik heb geen zin om over me werk te gaan lullen hiero. Ik houd liever zaken en plezier gescheiden.

Overigens, ik heb en voel totaal geen binding met Indonesia, ik woon er bij toeval 16 jaar en probeer er het beste van te maken. Maar als ik het objectief bekijk is er maar 1 woord voor : een teringzooitje.

For I'm the type of boy who is always on the roam,
wherever I lay my hat that's my home, (Paul Young)

Gruces



reuveul
User
User icon of reuveul
spacer line
 

Wat mij niet aanstaat/interesseert in indonesië is het egoïsme van de regering.
Dat zegt al weer genoeg ,dus zijn we daar klaar mee.

Wat me wel interesseerd is de bevolking die altijd vrolijkheid uitstraald.(ook die hebben wel eens een mindere dag)
Daar bij nog de natuur en de cultuur van het land.
Het gevoel wat ik heb voor Indonedië was voor mij altijd moeilijk te
beschrijven.
Al vanaf jonge leeftijd heb ik al een gevoel met Indonesië opgebouwd,maar
kon het tot 6 jaar geleden moeilijk plaatsen.
Heb 6 jaar geleden mijn vrouw ontmoet in Nederland en ben in 2003
afgevlogen naar Indonesië.
Ik was nog nooit in het land geweest maar voelde bij aankomst en gevoel van
thuiskomst,vraag me ook niet waarom maar het zij zo.
Ik heb de drang in het land nog een wat op te zetten,ik dacht zelf aan een opleiding centrum voor bouwtechniek.Het moet een project worden voor kans arme kinderen die geen vader of moeder hebben.
Daarbij is de mogelijkheid om de kinderen verschillende talen te leren.
Er zijn nog veel meer dingen die ik te vertellen heb maar dat wordt een lang verhaal,dit is een beetje mijn gedachte over Indonesië en wat ik wil in dat land kort samen gevat.

vr gr robert en devi


like to live in ID,but it takes a while to get there

JohanN
User
User icon of JohanN
spacer line
 

Flauwe reactie Lionel, zoveel schep ik toch niet op over dat tokootje?
Ik wil nog even benadrukken dat ik dus NIET tegen onderwerpen op dit forum ben die betrekking hebben op tempo dulu. Integendeel, schrijf maar raak iedereen, er zijn veel mensen die er WEL interesse in hebben.
Enfin, ik wilde via dit onderwerp gewoon eens achterhalen hoe van de mensen hier op het forum de relatie ligt met Indonesia, zonder te oordelen hierover.
Robert: www.evd.nl/psom
Groet, Johan


Begin de details te vergeten

reuveul
User
User icon of reuveul
spacer line
 

dank je johan




like to live in ID,but it takes a while to get there

londoh
User
User icon of londoh
spacer line
 

Hi Jon,
Flauw?? Ik heb de reactie op een serieuxe manier geschreven. Over opscheppen heb ik het niet gehad, maar "het werk" komt vaak in je berichten voor.

Geeft overigens ook niet, een ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is toh. Ik zal ook de laatste zijn om iemand, zeker in dit land, zijn succes te misgunnen, omdat ik weet dat zoiets niet vanzelf komt.

Gruces



JohanN
User
User icon of JohanN
spacer line
 

Oke Lon, ik dacht dat je met de loftrompet schallen bedoelde dat ik opschep. Dat heb ik verkeerd begrepen dus.


Begin de details te vergeten

Tuti & Jan
User
User icon of Tuti & Jan
spacer line
 

Ik heb de drang in het land nog een wat op te zetten,ik dacht zelf aan een opleiding centrum voor
bouwtechniek.Het moet een project worden voor kans arme kinderen die geen vader of moeder hebben.



Beste Robert
Wat jij nu aanhaalt was ook een van mijn grote dromen toen ik in Indonesië ben komen wonen maar dan in de richting metaaltechniek.
Ik heb 30 jaar gewerkt in de metaaltechniek en dacht de leerlingen best het een en ander bij te kunnen brengen, zeker op het gebied van veilig werken is het vaak treurig gesteld, daar hoeven echt geen grote financiele offers voor gebracht te worden, enkel wat meer disipline die ook nageleefd word, een simpel voorbeeld is het dragen van sieraden in combinatie met werken aan machines.
Ik ben een tijdje assistent leraar geweest op een technische school totdat ik in de gaten kreeg dat ik in feite illigaal bezig was en mochten de autoriteiten er achter komen was dat een reden om mijn zonder pardon het land uit te zetten.
Daar zo moeilijk over doen is voor mij persoonlijk duidelijk een van de mindere zaken in Indonesië.

Een ander minder punt is het niet nakomen van afspraken, ik ben er van overtuigd dat iedere Westerling die in Indonesië woont daar vaak problemen mee heeft, de handphone is schijnbaar alleen maar om te bellen en verhalen te vertellen over wat er is gebeurd of om moeder de vrouw thuis te bellen of ze nog genoeg suiker in voorraad heeft, niet in de gaten hebbend dat het telefoongesprek duurder is als een kilo suiker!!
Een SMS sturen als een afspraak niet is na te komen is schijnbaar niet mogelijk.

In Bali is voor mij zondermeer het grootste minpunt de honden en hoe die dieren verzorgt worden, daar iets over zeggen is een regelrechte oorlogsverklaring richting de Hindoe-bevolking.

Een ander punt waar wij ik nooit aan zal wennen is het verkeer, in de omgang heel nette personen veranderen zodra ze de vierwieler onder de komt hebben in brutale wegpiraten die aan elke regel schijt hebben, verkeerslichten bij ons in het dorp kunnen ze net zo goed uitzetten want daar trekt de helft van de verkeersdeelnemers zich niets van aan.

De positieve zaken om hier te wonen zijn echter ruim voldoende om de mindere zaken te leren accepteren, ik schrijf bewust leren, daar is gewoon tijd en een geduld voor nodig.
Dit is andersom zeker niet anders met immigrantein die in het Westen zijn komen wonen.

Ik heb sinds mijn kleutertijd al een grote belangstelling voor alles wat van doen heeft met Indonesië, een duidelijke verklaring daarvoor heb ik niet, geen enkel familielid heeft ook maar iets van doen met Indonesië

Groetjes,
Jan




londoh
User
User icon of londoh
spacer line
 

Hi Jon,

Ach en lyrische uitdrukking, ik dacht ook aan mijn ITzus en ITbroertje Emoticon: Yeah right!

Ik vermoede dat je inmiddels mijn manier van schrijven wel kende, een jungle vol voetangels en klemmen Emoticon: Stupid Emoticon: Shiny

Gruces



JohanN
User
User icon of JohanN
spacer line
 

Lionel, natuurlijk ken ik je schrijven, al jaren Emoticon: Smile



Begin de details te vergeten

sidia
User
User icon of sidia
spacer line
 


On 07-01-2006 23:42 JohanN wrote:


En ook het feit dat er mensen/groepen zijn die menen dat het verleden (de koloniale tijd) nog meespeelt in Indonesia.

Absoluut zwaar overschat; het overgrote deel van de mensen waar ik mee te maken heb, weet bijna niets meer over deze periode


Een komentaartje :
Antwoord is Ya en Nee.
Voor de iets oudere generatie en de generatie van mij en mijn leeftijd genoten spelen het nog steeds een grote rol.
Het hangt alleen af in welke positie je gezeten hebt.
Heb je echt geleden of niet , heb je toen toegang tot informatie of niet.
Heb je de leuke of minder leuke gezicht van de kolonialen zelf ervaren of niet.

Konkreet mijn generatie al dan niet met een "negatieve ervaringen" zal anders reageeren dan de nintendo generatie.(tot +/- 25 jr , sorry even generaliseren)

Kijk maar naar die ene meneer Yusril , hoe hij kan reageren.
En als ik ook mijn andere vrienden ex klas/schoolgenoten gaat bekijken , die hebben bijna dezelfde mening .Alleen je komt hun bijna nooit tegen .En toevallig zitten die generatie wel in sleutelposities , en ze hebben de politiek van indonesia in de afgelopen jaren medebepaald.Uiteraard veel van die mensen zijn bijna met pensioen of pas maar met pensioen gegaan.
Dat geldt niet alleen voor mensen uit Jakarta en omgeving , maar ook uit andere grotere steden.

Op dit moment is er een hernieuwde aandacht gekomen over de (leuke kanten) van tempo doeloe.
Maar ze moeten eens gaan lezen over de verstandhoudingen in die" mooie leuke tempo doeloe "tussen de Inlanders , Vreemde Oosterlingen, Gelijkgestelden en De Europeanen (de Belanda's etc).

Ik zou willen zien hoe de nieuwe generatie (o.a. de Nintendo generatie) gaan reageren als ze een poster zien met een Schrift : Verboden voor Inlanders en honden).

Zal wel leuk zijn om de andere kant van de "vriendschap" relatie tuseen de indonesiers en nederlanders uit het verleden te gaan belichten en plaatsen bij de Jakarta Post.





Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

maseddi
User
User icon of maseddi
spacer line
 

Eerst dacht ik dat ik heel veel bindingen had met Indonesie.
Want op surabaya geboren, op lombok opgevoed.
Neven in nichten op bali en lombok

Maar toen kwam ik erachter dat men daar achter het geld van mijn moeder zat, en mijn vader bijna leeggebedeld hadden, en niks geen dankbaarheid toonden jegens de goede man.
Van je Indonesische familie moet je het maar hebben.

De man is nu al bijn twee jaar dood.
Nog steeds geen telefoon gehad van hoe het met opa gaat
Want ik heb niet verteld van zijn overlijden, zo gefrustreerd was ik over hun doen en laten.

De binding met indonesie is nu slechts zakelijk en ook vanwege het feit dat ik met een indonesische getrouwd ben.

Nu begin ik de waarheid achter de indo-europeanen van vroeger in te zien
Ze zullen het nooit toegeven:
Indie was slechts goed voor het geld, puur zakelijke instelling, plantage, djongos, de baboe.
Voor het overige is het opgeklopte valse romantiek.

De de generasi ketiga maar schreeuwen: Trots dat ik indo ben
Men weet niet beter, de sukkels.


Ed Vos


Ed




Sweet young thing

Jeroen
Administrator
User icon of Jeroen
spacer line
 

Mijn binding met Indonesië?

Tot 1998 helemaal niets. Geen familie (voor zover we weten), geen opa's die moesten vechten ect.. ect.

Ik wilde na mijn Havo eindexamen eens wat meer van de wereld zien. Dat moest Azië worden, al had ik nooit het idee waarom Azië. Ik ben toen emails gaan versturen naar mensen in Vietnam, Thailand en Indonesië. (Toen kon dat nog via 'vriendjes-worden-websites'). Alleen uit Indonesië kreeg ik op beide verzonden emails antwoord.

9 maanden later (nee, niemand zwanger), zat ik in Jakarta, Zuid Jakarta bij wildvreemden in huis voor 3 weken. Genoten heb ik. Sindsdien ben ik er steeds weer heen blijven gaan en heb ik er voor mijn gevoel wel wat binding mee. Je leert mensen kennen, je doet dingen die een toerist niet zou doen (huren van een huis, bankrekening) en zo sluimert het steeds verder.

Ik zie wel waar ik neerkom. Emoticon: Smile



dangdude03
User
User icon of dangdude03
spacer line
 

Wij hadden al vroeg in de jaren vijftig een zwart – wit televisie toestel thuis en ik kan mij een programma voor de jeugd van toen herinneren waarin een Indische man, traditioneel Javaans gekleed, met veel handgebaren over de avonturen van kancil en harimau, het dwerghert en de tijger vertelde. Hoe die man heette ben ik helaas vergeten, maar zijn verhalen maakte toen diepe indruk op me.

Ik had een vriendje op school die in Surabaya geboren was. Op jonge leeftijd was hij met zijn moeder en twee zusjes naar Nederland gekomen, rond wat er met zijn vader was gebeurt hing altijd een geheimzinnig waas. Zijn moeder zat thuis altijd opgevouwen in haar luie fauteuil bij de loeiende gashaard – zomer of winter.

Ik las later graag boeken over het oude Indië zoals die van P.A Daum en M.H. Székely – Lulofs waarin de ups en downs werden beschreven uit de planterswereld van eind negentiende en begin twintigste eeuw. Zo maakte ik mijn eigen voorstelling hoe de Tempo Doeloe tijd toen moest zijn geweest. Die geromantiseerde voorstelling moest ik helemaal laten varen nadat ik Indonesië voor de eerste keer (1997) had bezocht. Realistischer lectuur over Indonesië van dat moment vond ik meer bij auteurs als Wiecher Hulst (lange tijd niets meer van gehoord), Dirk Vlasblom en Kees Ruys.

Wat mij totaal niet bind zijn plaatsen waar bulé’s massaal geconcentreerd zijn zoals Jalan Jaksa, Kuta in Bali of andere toeristische plekken. Na al die jaren stoor ik me nog steeds aan al die vuiligheid langs de weg en in de slokans. De korupsi natuurlijk en het macho gedoe in uniformen.

Wel de ongerepte natuur (wat daar nog van over is natuurlijk) en de veelzijdige culturen van de vele volkeren. Maar ook “onze”oude koloniale gebouwen die helaas al te vaak in verwaarloosde toestand verkeren, trekken nog steeds mijn aandacht. Mijn idee is als je graag in het land verblijft dat het heel normaal is een beetje in haar cultuur en geschiedenis te verdiepen.




londoh
User
User icon of londoh
spacer line
 


On 08-01-2006 11:55 dangdude03 wrote:
Wij hadden al vroeg in de jaren vijftig een zwart – wit televisie toestel thuis en ik kan mij een programma voor de jeugd van toen herinneren waarin een Indische man, traditioneel Javaans gekleed, met veel handgebaren over de avonturen van kancil en harimau, het dwerghert en de tijger vertelde. Hoe die man heette ben ik helaas vergeten, maar zijn verhalen maakte toen diepe indruk op me.


Dat was Indra Kamadjojo (Jan Leonard Broekveldt) 1906 - 1992

Zijn debuut voor de Nederlandse televisie maakt Kamadjojo op 6 november 1951 voor de VARA.
In “Oost – West” speelt hij samen met Georgette Hagedoorn. Enkele jaren later benadert
Impresario Frans Muriloff Kamadjojo voor de opzet van een kinderuitzending voor de NCRV.
Kamadjojo doet de suggestie om de verhalen van het slimme hertje Kantjil op het
beeldscherm te brengen. Vanuit zijn jeugd herinnert hij zich nog de aandoenlijke verhalen
van de tuinman. De eerste aflevering is op 17 april 1957. In totaal komen er 24
afleveringen waarbij Kamadjojo vertelt en Wim Burger de tekeningen (penseel en
Oost-Indische inkt) maakt. De studio-opnamen vinden plaats in Studio Irene in Bussum;
de repetities zijn bij Kamadjojo thuis. Kleine kinderen kijken ademloos naar de ‘vreemde’
man in zijn Javaans kostuum. Vooral de sierlijke handbewegingen blijven in de herinnering v
oortbestaan. De laatste aflevering is op 2 juli 1958.



Gruces





Erik_
User
User icon of Erik_
spacer line
 

Ik ben in 1999 door een HEAO-stage toevallig in ID terecht gekomen. De geuren, de mensen, het eten, de manier waarop mensen in het leven staan en alle andere dingen die anders zijn dan in NL fascineerden mij. Na een maand daar werd ik smoorverliefd op mijn huidige vrouw, een nichtje van de de vrouw waar ik indekos zat. Na terugkomst in NL en een wederbezoek van mijn toen nog vriendinnetje gechaperonneerd door haar moeder ben ik weer terug gegaan voor weer een halfjaar en zijn we daar getrouwd. In 2000 zijn we in NL gaan wonen en dat duurt tot heden.

De binding met ID, misschien herkenbaar voor anderen, is nu vooral het sluimerende, onrustige gevoel met één been hier te staan en met één been daar. Niet in de laatste plaats doordat de stap om in NL te gaan wonen voor mijn vrouw een erg grote is geweest waarbij zij op veel fronten heeft moeten inleveren. Wij hebben tussendoor nog een halfjaartje in ID gewoond om uit te proberen (r)emigratie een optie was maar daar is het toen door omstandigheden niet op uitgedraaid.

Indië en Indonesia zijn twee verschillende grootheden en ik vind ze alletwee interessant. Indonesia wordt alleen maar interessanter als je bedenkt dat dat land zo'n lange geschiedenis heeft moeten delen met ons land.

Groeten,

Erik



dangdude03
User
User icon of dangdude03
spacer line
 


On 08-01-2006 13:30 londoh wrote:

...


Dat was Indra Kamadjojo (Jan Leonard Broekveldt) 1906 - 1992




Bedankt Lon, nu weet ik het ook weer.

Mazzel, Jan



balangan
User
spacer line
 

Wat bind jou met Indonesia......en wat niet?

Heel simpel: Het klimaat, de natuur en de handel.

Wat mij helemaal niet bind aan het land zijn de inwoners, zijn in mijn ogen allemaal ongedisciplineerde kleuters.

Mijn conclusie: Het is een mooi land alleen jammer dat er Indonesiers wonen. Emoticon: Smile



petteke
User
spacer line
 

Wat bind mij met Indonesie.
Ik ben er geboren.In 1950 ben ik op 3jarige leeftijd met mijn familie naar Nederland gekomen.Ik ben in Nederland opgegroeid,maar ik woon nu ruim 35 jaar in Italia.
En dan opeens( ik denk de leeftijd),wil ik meer weten over Indonesie.Ik vertrek dus met mijn man voor 1 maand naar Bali en Lombok.Ik moet zeggen ,dat toen ik daar aankwam ,ik me meteen "thuis" voelde.De lucht,de mensen met mijn huidskleur,het eten (lekkerrrrr).Een mooie tijd gehad!
Volgend jaar wil ik naar Java en Sulawesi,daar ben ik geboren.
Kan iemand mij vertellen,wanneer en waarom,Celebes en Makassar van naam zijn veranderd? Mijnheer Londoh misschien?
Wat ik gezien heb is me goed bevallen en de eilanden zijn prachtig,maar ik denk dat ik niet in Indonesie zou willen wonen.

Ciao .



londoh
User
User icon of londoh
spacer line
 


On 08-01-2006 19:32 petteke wrote:
Kan iemand mij vertellen,wanneer en waarom,Celebes en Makassar van naam zijn veranderd? Mijnheer Londoh misschien?
Ciao .


Tussen 1942 en 1945 zijn er diverse "Europese" namen van steden in Indonesia door de Japanners en Indonesiers veranderd in meer "historisch verantwoorde" namen.

Voorbeelden : Batavia werd Djakarta, Buitenzorg werd Bogor, Borneo - Kalimantan en Celebes - Sulwesi. Makassar is pas onder Suharto Ujung Pandang gaan heten, doch niemand uit die stad en ver daarbuiten kon die naam uit zn strot krijgen, daarom heeft Habibie (die komt uit Pare-Pare) de naam in 1999 weer in Makassar veranderd

Gruces



zieleffe
User
User icon of zieleffe
spacer line
 

De binding met Indonesië kan zijn je afkomst daarvan.
“Logies toch “, als je daar geboren bent.
Je bent niet zwart is het even moeilijker om het begrip het gevoel te analyseren als dat je Indonesisch bent, of Hollander.
Als Hollander, of als blanke Europeaan ben je een ziens waardigheid.


Als je de natuur neemt dan zie je wat ze daar allemaal hebben.
Water,Licht, en Warmte daar bestaat Indonesië van.
Mensen ja dat is een verhaal apart, maar toch met ze omgaan, moet je de knop omzetten.
Niet je cultuur vergelijken met hen maar hen in die waarde laten omdat het zo is ze zijn niet leergierig maar leven bij de dag.
En dat heeft ook z’n charme
Mijn familie die ik gekregen hebt, door een relatie aan te gaan met een vrouw die al kinderen had heb ik hen gekregen, en ben er best blij mee aan m’n schoon fam, ook zij zijn zeer content en zeer gast vrij.



Wat mij niet bint is het chaotisch verkeer je blijft lachen, en het gaat meestal nog goed ook.
Ik rij daar niet al hoewel ik jaren als beroeps op de weg gezeten te hebben zou ik niet graag in Indonesië rijden.






Verdediging is de ruiter van kritiek--- *O* --,Het doel heiligt de middelen

Veer01
User
User icon of Veer01
spacer line
 

Net als de webmaster is mijn binding met Azie nog van de laatste jaren,is we snel gegaan,maar wat mij het meest bindt aan de wereld daar is de mysterieuze sfeer die er nog hangt en de mensen zijn toch wat minder egocentrisch als de westerse wereld. Ik ben in Amerika,Europa geweest,maar als ik de kans had zat ik allang in Azie.atuurlijk moet ik wel realistisch blijven en erkennen dat we het hier in Holland best relatief goed hebben,elke dag vlees op mijn bord en alles is hier geregeld,maar soms mis ik een beetje het onverwachte en verrassende in ons wereldje,want da's toch best een belangrijke factor in het leven.Nu heb ik een flinke schoonfamilie daar dus is de binding wel wat anders als de gemiddelde reiziger natuurlijk,groeten,John en aanhang. Emoticon: Bye bye



Remon
User
User icon of Remon
spacer line
 

Wat mij bindt met Indonesië.... Sinds 8 jaar ben ik nu samen met mijn vriendin en haar kinderen. Haar opa is met de 7 Provinciën richting Europa gekomen en zo in Nederland verzeild geraakt. Hij was javaan uit Surabaya en een musicus en danser. Mijn vriendin heeft vanaf haar 19e tot haar 24e in Indonesië gewoont, Bandung en Jakarta. Hier heeft ze vloeiend bahasa leren spreken, heeft ze onderricht gehad in de geschiedenis van de republiek en in de Islam van haar oom, een luitenant-generaal, Abdulkadir Besar. Dit was tevens een les in de geschiedenis van haar familie want ze is een afstammeling van Sunan Giri.
Zodoende weet ze erg veel van dit mooie land en de mensen.
Zo'n 6 jaar geleden ben ik voor het eerst naar Indonesië geweest. We hebben toen eerst Jakarta 'gehad' en zijn toen via Bogor en de Puncak naar Bandung gereist. Hebben daar kennissen en vrienden bezocht en zij zo via Yogya, Semarang en na het zien van Prambanan Burobudur etc. weer terug naar Jakarta gegaan. Toen nog een weekje Bali en ik was verkocht.
Zo'n mooi land, zulke lieve mensen en zo'n mooie natuur. Ik hoef nergens anders meer heen. Als ik kan emigreren en mij steentje bij kan dragen ga ik direct.......

Remon

PS Gelukkig gaan we ieder jaar dus dat maakt een hoop goed.



Yogya-Bali
User
User icon of Yogya-Bali
spacer line
 

Wat mij bindt met dit land zijn de “lekkere wijve”. Zo, nu rolt de hele calvinistische goegemeente over me heen. Ik ben er klaar voor.

Mijn interesse voor Indonesia werd geboren in my hometown. Ik had op zowel kleuter-, zondag- als lagere school verscheidene Ind(ones)ische onderwijskrachten. Zij kwamen allen met prachtige verhalen over dat verre, mooie Indie (dus niet Indonesie, dat is een ander land) die mijn jonge hart in vervoering brachten. Maar wat mij werkelijk in vervoering bracht waren de Ind(ones)ische meisjes. Wacht effe met reageren cq. aanvallen; hier komt het ....

Toen ik 11 jaar was had ik een vriend die ze Indo noemden (zo zwart als roet: Madurees-Moluks met wellicht 2% Nederlands bloed). Voor mij was er niets vreemds aan hem want aan die Indo’s was ik inmiddels wel gewend geraakt. Op een gegeven moment ging ik eens met hem mee naar huis en bleek hij een aantal zussen te hebben met prachtige lange zwarte haren. Ik was verkocht ....... voor de rest van mijn leven. Heb ook nog nooit een blanke vrouw (sexueel) aangeraakt van mijn leven. Geen interesse.
In mijn puberteitsjaren was de eerste verkering die ik kreeg toevallig (nou, toevallig) een relatie met een Indisch meisje. De daaropvolgende een Molukse, een Javaanse, een Indische, enzovoorts, enzovoorts. Op de middelbare school zaten veel Indische meisjes en ik had aan keuze geen gebrek.
Vervolgens mijn vrienden: ook weer op de middelbare school Indo’s. En toen ik 16 was en het uitgaansleven inging, ontmoette ik vele Molukkers die mijn vrienden werden. Tijdje samengewoond met een Indisch meisje en vervolgens met een zeer mooie Molukse dame met wie ik ruim 12 jaar lief en leed heb gedeeld.
Anyway, in de tussentijd was ik door vrienden steeds meer geinteresseerd geraakt in dat verre land Indonesia en besloot eens een kijkje te gaan nemen. Ik kwam niet terecht in het toeristische circus maar logeerde bij familieleden van mijn vrienden; vrijwel alleen in Jakarta, het Walhalla m.b.t. de Indonesische cewek. Niet slecht dacht ik, alhoewel er in NL ook nog voldoende aanwezig zijn, is er uiteraard meer keuze uit enkele miljoenen Ind(ones)ische cewek in RI dan uit een paar honderduizend in NL.
Volgende stap was na nog een bezoekje maar te vertrekken naar Indonesia want ik had altijd hommeles in NL met de calvinistische regelgeverij die me de nek brak bij alles wat ik probeerde op te zetten (ben nogal onrustig en impulsief van aard). Wilde ook alvast vooruit want al mijn vrienden hadden het altijd over “eens teruggaan” (ik zit al 17 jaar te wachten; er is er mij nog niet 1 gevolgd, allemaal bezig met pensioen opbouwen). Ik had echter weinig zin te wachten totdat ik te oud ben voor al dat vrouwelijke schoons en straks half impotent. Betekent niet dat ik continu achter vrouwen aanzat, maar het oog wil toch ook wat. Ik ga niet in een land wonen waar de dagelijkse aanschouwing van vrouwen mij irriteert.

Ik heb, nadat mijn eerdere partner na een ontgoochelend verblijf in RI met kid naar NL teruggekeerde, verscheidene relaties gehad en inmiddels een nieuwe partner (en nog eens extra kids). Echter, begrijp me goed, ik loop niet alleen maar mijn pik achterna want hou er niet van een ongelijkwaardige relatie aan te gaan als zijnde ik een “have” en de tegenpartij een “have-not”; moet wel een (economisch en intellectueel) gelijkwaardige relatie zijn. Is niet altijd makkelijk hier maar (Allah, Buddha, Vishnu of God zij dank) wel mogelijk.

Inmiddels is alle franje van dit land er af. Vanaf 1988 wist ik al dat het een jungle is met de “survival of the fittest” maar het was nog interessant. Nu steeds minder want de mentaliteit en moraal van de bevolking is behoorlijk geërodeerd in de laatste jaren. Ik zie voor dit land weinig toekomst met de huidige cultuur, het waarden en (ontbreken van) normen die niet zullen kunnen overleven in “the global economy”. In sommige reacties/items op het forum “Exorbitante rechten” is al gemeld dat de pribumi Indonesier nog nooit blijk heeft gegeven van economische kracht als het niet ware dat Chinezen, andere Oosterlingen, etc. er niet zouden zijn. Sad to say but it is true. It’s an everyday reality.

“I am stranded at the end of the world between the devil and the deep blue sea” – Van Morrsion.




Yogya-Bali
User
User icon of Yogya-Bali
spacer line
 


On 08-01-2006 19:00 balangan wrote:
Wat bind jou met Indonesia......en wat niet?

Heel simpel: Het klimaat, de natuur en de handel.

Wat mij helemaal niet bind aan het land zijn de inwoners, zijn in mijn ogen allemaal ongedisciplineerde kleuters.

Mijn conclusie: Het is een mooi land alleen jammer dat er Indonesiers wonen. Emoticon: Smile


Een man van mijn hart. Zoals een Indonesische vriend van mij eens Trinidad-Tobago bezocht en zei: "Mooie eilanden, maar jammer dat er zwarten wonen"




You have to be logged in to post a message. You can login by clicking here.
If you do not have an account yet, you can register yourself here.



51,445,783 topic views - 223,953 posts - 13,528 topics - 16,745 members - last post @ 24-11-2017 02:09 CET

Created by indahnesia.com · feedback & contact · © 2000-2017
Other websites by indahnesia.com: ticketindonesia.info · kamus-online.com · indonesiepagina.nl · suvono.nl

92,490,331 pageviews Discover Indonesia Online at indahnesia.com