indahnesia.com - Discover Indonesia Online

    
You are currently in > Forum > Algemene Indonesiëpraat > View topic

17-01-2015 18:16 · [news] Three more bodies of AirAsia victims to Surabaya hospital  (1 reaction)
17-01-2015 01:23 · [news] Fuel prices lowered, again  (2 reactions)
17-01-2015 00:14 · [news] President dismisses Sutarman as national police chief  (0 reactions)
16-01-2015 12:44 · [news] Alleged terrorists shot dead three villagers in Poso  (2 reactions)
16-01-2015 02:15 · [news] Indonesia to execute six drug convicts  (0 reactions)

londoh
User
User icon of londoh
spacer line
 

Hi Richy,

Volgens mij zijn met de woorden "This is a small step for men but a great step for mankind" in 1969 alle avonturen op deze aardbol ten einde gekomen. Ik was omstreeks 1965-66 jaloers op de figuren die liftend naar India gingen, die verhalen waar ze mee terugkwamen na een jaar of zo. Ik ken trouwens nog personen die zijn blijven hangen op Goa. In die jaren dirfde ik niet, ik droomde alleen maar over avontuur. Inmiddels heb ik me porsi wel gehad en reis alleen nog maar "comfortabel". Ik blijf liever thuis en ga in bed een leuk reisverhaal van W. Somerset Maugham lezen of zo.

Die hele backpackery vandaag de dag is gewoon een grote hype. In Indonesia zie je ze alleen maar op bepaalde plaatsen, ze volgen een vaste route en komen elkaar tegen op vaste plekken en zitten ze elkaar dezelfde verhalen te vertellen. Ze komen wel in Yogya, veel zelfs, maar niet in Solo. Als je touristen in Solo tegenkomt zijn ze van een heel ander soort dan die in Yogya.

Ik vlieg straks effies naar Cengkareng, via daar naar Depok (De Eerste Protestantse Ommelanden Kerk) morgen weer terug, misschien vanavond even naar Jln. Jaksa, apies kijke vanachter een Bir Binatang en even terugdenken aan 1980 en nog meer zin krijgen om met pensioen te gaan. Mischien zie ik wel van die Backpackers, achterop een backpack die hoog boven de packer uittorend, voor een kleintje om de persoon in evenwicht te houden, gekleed in een gevechtsbroek met 10-tallen zakken, en moeizaam lopend met een paar luxe werkschoenen aan de voeten, op zoek naar cheap accomodation.

When we were there we had such a great time, and the people...you should go.....etcetera2

Gruces

Lon



Yogya-Bali
User
User icon of Yogya-Bali
spacer line
 


On 29-11-2005 20:38 Lotje wrote:
Reisbikkels? Nooit gedacht dat hierop ook wat oudere mensen zouden reageren! Emoticon: Bye bye Het reizen is nu pas echt iets van mijn generatie.


Hi Lotje, ik verwelkom je jeugdig enthousiasme maar dat het reizen nu pas echt iets is van jouw generatie??? Nee, ik denk eerder het omgekeerde. In vroegere tijden (19e eeuw en 20e eeuw) was het nog echt reizen maar tegenwoordig met de huidige technologie en infrastructuur gaat alles zo makkelijk dat er niets meer aan is om te gaan reizen. Daarom krijg je (in navolging van de yanks) steeds meer gekke dingen die nog enig waaghalzerijgehalte vertegenwoordigen.
Hoe moderner de tijd hoe minder reislustig. Wat in de andere reacties hierboven wordt genoemd dat de huidige generatie backpackers elkaar als een kudde slachtvee volgen in de route van A naar B (met de reisbijbel en een aantal internet-uitdraaitjes onder de arm), is een waarheid als een koe. De huidige generatie travellers kom je tegen in de internetcafe's.
Al bijna 20 jaar ben ik - zo af en toe - actief in de reiswereld in Indonesia en constateer juist dat de huidige generatie een generatie van watjes is die niets meer kunnen hebben. De meest actieve vakanties kan je alleen maar organiseren met 40-ers en 50-ers, soms nog met 30+-ers, maar vergeet de 20+-ers maar.
Ze gaan op stap met allerlei "zekerheids'-goedjes zoals polissen, volgespoten als een junk met allerlei vaccinaties, lijdende aan allerlei allergieen en radeloos als er geen communicatie mogelijk is met het thuisfront via mobieltje of internet.
Enkele keren per jaar maak ik trektochten met toeristen in gebieden zonder enige mogelijkheid van communicatie met de buitenwereld. Leeftijdscategorie?? 50-ers. Grootste ontbrekende categorie?? 20-ers.



sidia
User
User icon of sidia
spacer line
 


On 30-11-2005 00:37 londoh wrote:
Hi Richy,

Ik was omstreeks 1965-66 jaloers op de figuren die liftend naar India gingen, die verhalen waar ze mee terugkwamen na een jaar of zo. Ik ken trouwens nog personen die zijn blijven hangen op Goa.


Ya ya , nu kan je de verhaaltjes van de oudjes gaan lezen (40 /50 + ers), met hun nostalgische mijmeringen.

Het reizen is bij ons in de familie al lang aan de gang , gekke verhaaltjes , waarvan je nu zal zeggen, afdeling sterke verhaaltjes .Zelfs mijn eigen zoon wil het ook niet geloven.Tot dat ik zeg , kijk in de internet en de regerings almanak van ned. indie 1918. Staat jou naam vermeld.
Toen ik klein was , vertelde mijn vader over de reizen van zijn grootvader en grootmoeder .Zeg maar in de buurt jaren 1870 .In die tijd vlak na de multatuli film (Peter faber).Dus ongeveer 135 jaar geleden.
Ze zijn naar mekka gegaan, voor de bedevaart. Ya de reizen duren toen maanden , kompleet met karavanen , soms worden ze ook overvallen door vijandige locals . Het is toen een hachelijke reis , de meesten gaan zelfs dood , goed voor ze , want ze kunnen gelijk naar de hemel gaan.
Er is geen foto's , laat staan films , maar ik vind die verhaaltjes zo mooi , mijn fantasie begin natuurlijk te spelen.
Lees toen de avonturen van Haji Kara bin nemsi ,Karl may etc.
Ik zie al doe woeste woestijnbewoners die de karavanan overvallen.

Ook de verhaaltjes van mijn oom , de oudere broer van mijn moeder , die genoodzaakt is om in India medicijnen te gaan studeren.Want in hun tijd mag een Bumiputera(inlander) niet zo maar gaan studeren , laatstaan dokter worden.
Toen bestaat nog geen bea siswa (of Stufi) , dus moet mijn oom ook gaan bijwerken , bij verdienen. Hoe armoedig India was (60-70 jr geleden).
Tegenwoordig zou je het als horror verhalen gaan bestempelen.
Uiteindelijk is hij geslaagd , 1 van de weinige dokter bumiputera in de buurt van Tasikmalaya.
Ik kan ook leuke verhaaltjes vertellen toen West Java nog onveilig was , door de Darul Islam , Karto Soewirjo (ja toen heb je ook al opstandjes van groepen die de Negar Islam willen hebben.
Dat wij , een lange reis moeten maken van JKt naar tasikmalaya , dat de trein aan de voorkant en achterkant met 2 kleine kannonen hebben , kompleet met begeleidende soldaten.Ya de fantasie staat weer op hol , lijk wel film van dokter zhivago.(?)

Nog recenter reisverhaal (25 jr) geleden , met een stop trein van sby naar ygy , elke gehucht ging hij stoppen , tjok en tjokvol , kippen, ganzen , geiten zelfs karbouwen / waterbuffel gaan ook mee (die waterbuffel natuurlijk gekomen uit mijn dikke duim).De overvolle toilet , vol met groene vliegen zo groot als bijen. Erger kan het niet .Lijkt wel de burma trein .

Daarna ben ik vaak gaan reizen , alleen de turisten klasse , alles erop eraan.
In 2003 ging ik ook backpacken , zo vertelde ik mijn vrienden in indonesia.
Totdat ik verraden werd , een backpacker met samsonite koffer die 2 weken gaat hoppen van de ene resort naar andere resort .Met kijang en supir.
Moest veel verklaren waarom ik alleen gaat reizen , zonder de mrs.
Vrienden vroegen ook al , is er iets aan de hand , midlife crisis ? .
Mijn standaard antwoord is : dokter advies , en uiteraard een citaat nemen van het boek.
(wie zijn vrouw lief heeft , laat hij thuis achter)
groetjes







Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

londoh
User
User icon of londoh
spacer line
 

Wordt er gevraagd naar avontuur, doe je je best om, ondanks de toeslaande dimensi 25 jaar terug in je herinnering te gaan, reactie 0,0. Zal wel een kutverhaal wezen, zoals alles dat ik schrijf. Gelukkig heb ik niet zo m’n best gedaan, ik wilde testen in hoeverre mijn herinnering nog werkte. Die lijkt me nog wel OK, het is meer het korte geheugen dat me in de steek laat.

Nou dan hier, met tegenzin, het slot:

Ik ben na boven omschreven reis geen Indonesialover geworden, ben ik nog steeds niet, dat ik in Indonesia zit heeft eerder met toevalligheid te maken dan met iets anders. In 1982 ben ik naar Sri Lanka gegaan, 1200 gulden retour met Garuda. In 2 maanden heb ik het hele eiland doorkruist. Ondanks dat het me sterk afgeraden werd ben ik naar het uiterste noorden gegaan, Jaffna, het bolwerk van de Tamiltijgers. Het was een beetje noodtoestand daaro, zandzakken waarop mitrailleurs en waarachter militairen en zo. Ik heb toen het VOC fort te Jaffna bezocht en ook fort Hammenhiel midden in zee, heb daar foto’s van gemaakt. Die zijn tegenwoordig uniek, want beide forten zijn in de oorlog Singalezen vs Tamils met de grond gelijk gebombardeerd. Overigens kent het v/m Ceylon vele VOC forten die zeer de moeite waard zijn. Mijn liefde voor alles wat met de VOC te maken heeft heb ik aan die tijd te Sri Lanka te danken. Ik heb ook forten in Galle, Mataram en Trincomalee gezien, toen allemaal in veel betere staat dan de meeste ruines in Indonesia. Vlak nadat ik uit Sri Lanka vertrok is daar de oorlog tegen de Tamils uitgebroken. Ik ben nog 2 keer terug geweest. Na die tijd ben ik enkele malen in Thailand geweest en ook Malaysia en Singapore diverse malen bezocht. Mijn grootste avontuur was in 1986, ik ging toen naar India, voor het eerst van mijn leven voelde ik me niet zo senang in een buitenland, wat een vieze teringzooi daaro. Hoewel ik zal de stoomlocomotieven, de Taj Mahal te Agra en de lijkverbrandingen (ieeee te Benares (Varenasi) nooit vergeten. Na 12 dagen ben ik naar Nepal gevlucht om daar het grootste avontuur van mijn leven mee te maken. Een trektocht van 4 weken om de Annapurna, te voet, helemaal op jezelf aangewezen. Dat was een belevenis van de eerste orde. Toen was het daar nog ontontgonnen gebied.

Vanaf 1990 weer in Indonesia, in de tijd dat Indonesia nog perspectieven bood, een van de economische tijgers in Z.O. Azië, nu na bijna 16 jaar is het een land van dieven en oplichters geworden, waar het slecht toeven is, je moet 24 uur per dag op je qui-vive zijn om niet getild of erger te worden. Het is alleen maar interessant hiero om te zien hoe men een van de rijkste landen ter wereld naar de gallemiese heeft geholpen. Er is een economische toestand die bij mijn leven en welzijn nooit meer goed zal komen, de moraliteit van het volk is minder dan nul.

Mijn laatste avontuur, afgezien van die op de k*t, is in april 2002 geweest. Ik was op bezoek in Manokwari in de propinsi West Papua en gingen eens per auto naar Ransiki, vaak nauwelijks op een normale weg , dwars door de jungle. De auto reed ook door rivieren, omdat bruggen ontbraken. 60 km voorbij Manokwari ligt de rivier de Masabui. Deze rivier heeft een monding die altijd verhuist, over een gebied dat tientallen kilometers breed is. Bij de hoofdstroom aangekomen, dacht ik wat gaat er nu gebeuren, wachten op een vlotje ? Nee hoor, de kernet stroopte zijn broek op en ging met zijn voeten de rivierbodem bevoelen, af en toe verschoof hij wat stenen. Toen hij daarmee klaar was, gaf de chauffeur van de omgebouwde Kijang vol gas en knalde hij op aanwijzingen van de kernet dwars door de rivier heen, in westerse ogen behoorlijk gestoord, af en toe “dreef” de auto. Maar hij redde het wel zonder mankeren. Laat zoiets maar aan Indonesiërs over. Afijn Ransiki bezocht, een negorij daaro, maar wel lekker gegeten bij een vrouwtje uit Yogyakarta die getransmigreerd was. Op de terugweg sloeg het weer om, regen. Toen we weer bij de Masabui waren aangekomen troffen wij daar een woeste bruine stroom aan van wel 100 meter breed, stenen van 1 meter doorsnede dreven daar als piepschuim op de bruine golven, af en toe snelde er een ontwortelde woudreus van zo’n 50 meter lang op de woeste stroom voorbij, alsof het een doosje lucifers betrof. Zoveel natuurgeweld had ik nog nooit bij elkaar gezien en voelde me erreg klein. Oversteken met geen mogelijkheid, geen denken aan zelfs. We moesten toen in een Papuakampung bij het dorpshoofd overnachten, wachtend op de volgende dag in de hoop dat het water zakte. Nou moet je bij zo een Pauakampung geen rieten hutjes en grote mannen slechts gekleed in peniskoker, de vrouwtjes met een rieten rokje en blote tieten voorstellen . Dit waren kustpapua’s die al eeuwen de “beschaving” kennen. Gewoon in overhemd en nette broek of rok wonend in een stenen huis. Het kampunghoofd sprak nog Nederlands ook, want had in NL gestudeerd. We sliepen keurig op matrassen en kregen koffie in stenen bekers met koekjes, geen bruin rivierwater met geroosterde druipend vette dikke sagolarven uit een smoorkuil.

De volgende dag weer naar de rivier, de stroming was minder geworden, maar nog steeds behoorlijk woest. Iedereen kijken, roken en lachen, want er stond een behoorlijke file te wachten, file naar Papua begrippen dan, 10 bussen en busjes en wat motorfietsen, stampend vol met mensen in partystemming. Afijn na enkele uren begon het water op te raken en werden er twee jeeps met lieren te water gelaten, die konden tot ergens op een zandbank komen, maar verder niets. De eigenaars van de jeeps met lier hadden hier duidelijk ervaring mee. Doch een en ander bleef hard stromen. Er werd besloten onze bagage naar de overkant te brengen, en toen moesten wij door de stroom waden. Wat een kwelling, tussen allerlei onderwater langs schietende stenen, op strategische punten stonden Papua’s te vangen, te duwen en te trekken, totdat het hele zooitje over was. Ik heb net gedaan alsof ik niet bang was, ik kan dat eigenlijk niet herinneren door de spanning, doch 1 misgreep had voldoende geweest om als lijk op het strand van Hawaď aan te spoelen. Ik was de jongste van de drie toeristen, de twee anderen waren een man van 60 en een vrouw van 62. Dit even om te bevestigen wat YB over de patat en coca cola generasi zei, slappe hap is dat, niets waard, geboren voor een lauw bad in een centraal verwarmd hoog en droog gelegen luxe appartement.

Ineens herinner ik me dat ik nog geen jaar geleden bijna een prauw ben uitgeregend midden op zee tussen Cilacap en Nusa Kembangan, maar dit soort dingen zijn zo gewoon dat ik het niet eens meer avontuur wil noemen. Dus hou ik me kop verder maar, straks wor ik nog voor seniele ouwe lul uitgemaakt.

Tot hiero

Over en sluiten

Lon




Jantje
User
spacer line
 

Hé bung Lon,

Ik heb genoten van dit korte reisverslag en als ik de “kijkcijfers” kan vertrouwen, velen met mij. Weer eens de moeite van het lezen waard Ga er eens voor zitten om die verhalen te bundelen en in het Engels te vertalen. Dan naar een uitgever en… kassa! Emoticon: Nice

Yance




dangdude03
User
User icon of dangdude03
spacer line
 

Hi Lon,

De laatste tijd was ik niet zo vaak op het forum omdat er ook nog andere dingen in het leven bestaan. Maar ik heb je herinneringen met veel plezier gelezen en er ook veel in herkent. Een tijdje terug heb ik ook mijn reisverhalen hier geplaatst, en op een paar trouwe lezers na waren er ook niet echt veel reacties. Ach, het was misschien ook niet altijd even spannend en interessant genoeg. Het waren slechts dagboekmijmeringen van een ordinaire backpacker (hoewel ik dat ding nauwelijks op mijn rug heb gedragen, daar zijn die bruintjes toch voor?) Maar je vroege herinneringen aan Noord Sumatera spraken mij erg aan. Jij was daar ver voordat ik daar gereisd heb. Maar ik ben Johanna en Marie daar ook tegengekomen en vond Banda Aceh ook zeer Arabisch aandoen. Zou die doolhof van die Arabische prinses nog overeind staan, of net zoals het kerkhop weggespoeld zijn door de tsunami? Takengon en Danau Tawar, het ademloos mooie gebied waar de rebellen destijds al hun slachtoffers gedumpt hebben moest ik destijds ontvluchten omdat ik en mijn reismaat werden bedrogen door een sluwe gids/chauffeur. Het regelmatig getild worden en erger heeft mij er niet van weerhouden steeds weer terug te keren. Ook na een schipbreuk nabij de Hinako eilanden kon ik geen genoeg krijgen van dit “Wilde Westen” en zijn mijn maat en ik van plan komend jaar dat gebied opnieuw te bezoeken. Nee, een echte globetrotter kan je mij niet noemen. Al die andere Aziatische gebieden die jij beschrijft heb ik nooit bezocht, hoewel China al jaren boven aan mijn lijstje staat. Misschien ben ik daarvoor wel een te grote Indo lover. Je info over oude VOC gebouwen vind ik bijzonder interessant en als ik meer reisgelegenheid zou hebben zou ik ze graag allemaal willen bezoeken en vooral fotograferen. Er zijn nog zoveel gebieden in Ind. waar ik nog niet geweest ben zoals de Molukken, Papua en Borneo, dus ik heb voorlopig nog plannen genoeg. Maar ik blijf natuurlijk slechts een orang turis of pelancong Belanda en ik zou er moeten gaan wonen om vooral het leven van alle dag te kunnen beschrijven, wat ik zo graag zou doen. Maar wie weet komt het er ooit nog eens van. Maar niet sluiten Om Lon, gewoon doorgaan svp!
Mazzel, Jan




londoh
User
User icon of londoh
spacer line
 

Hi Yance,

Trek die bos veren even terug, zit niet lekker. Nee hou op zeg, ik ben helemaal geen schrijver van reisverhalen. Als ik zou schrijven dan zou alles mis gaan en in het verhaal alleen maar slechte en domme mensen voorkomen, dat is hetgeen mij mateloos boeit in het leven, het slechte in de mens, de goeien zijn allang op nare wijze aan hun einde gekomen, verhalen met goeie mensen zijn in mijn ogen ook strontvervelend. Korte kolderieke stukjes waarin een scherpe messenwerper de hoofdrol speelt, davinnik leuk.

En dan voor Grote Jan,

Ja het gewone leven van alledag, dat dat speelt zeker de hoofdrol in hetgeen ik schrijf, dat is ook het makkelijkst want daar zit ik middenin. Ik voel me vak hiero een ster in een slecht geschreven ketoprak-humor stuk.

Maar in ieder geval bedankt dat jullie mijn gemakzuchtige poging tot het schrijven van een reisverslag zo waarderen. Ik stel dat bizonder op prijs.

Gruces

Lon




londoh
User
User icon of londoh
spacer line
 

Eigenlijk lach ik me een beetje rot om die Nederlanders, willen altijd maar weg, hoe verder hoe beter. Bij terugkomst elkaar de ogen uitsteken met verhalen, terwijl ze geen zak hebben meegemaakt, opkloppen die stories. Daarna duiken ze weer de tredmolen in (kankerzooitje) tot ze weer voldoende centjes hebben om weer pleitos te gaan. Ik heb dat in een verleden ook gedaan, ik ben nu op een leeftijd gekomen dat ik graag achter een bak geraniums zou willen zitten kwijlen en mijmeren. Lekker naar de bibliotheken van het KIT of KITLTV, over vroeger in Indonesia lezen, af en toe naar een museum en in het weekend mezelf een stuk in me kraag zuipen. Doen mij nog maar een kopstootje, schat....

Het dagelijkse leven in Indo is heel wat avontuurlijker omdat alles altijd gegarandeerd misloopt en/of moeilijk is. Je moet alleen zonder schellen voor de ogen lopen,of steeds naar de meissies kijken met de gedachten valt er nog een teeffie te naaien. Kijk nou eens naar deze schilders, het lijkt wel alsof ze de Mount Everest hebben beklommen, bos bamboe bij de hand, verf en eten keurig bij elkaar op een randje. Om het geheel extra stevigheid te geven even een paar gaten in de koepel gerost, bamboe stakie dr door heen, smeren we later wel weer effies aan. Ze krijgen er ook nog es 25.000 Rp per dag voor, plus een pakkie Djarum Coklat. Dit is geen moskee hoor, maar gewoon een woonhuis, is voor de vierde keer gebouwd, de eigenaar doet het volgens Fui Shui, of hoe dat ook mag heten, vorige 3 keren was het fout, kennie verekken, geld zat in dit land. Valt het jullie op datd e schilders geen radiootje bij zich hebben, kennen de bouwende fakkers in NL niet buiten. Aan de foto niet te zien hoor, maar is hoog deze, wel 15 meter boven het maaiveld, waar die Londoh net ze kop bovenuit steekt, of kop net boven uit steekt.

Gruces

Lon




NB'tje voor Om Sid, dit "huis" is te bewonderen aan de Jl. Galunggung te TSM



sidia
User
User icon of sidia
spacer line
 


On 03-12-2005 07:59 londoh wrote:

NBtje voor Om Sid, dit "huis" is te bewonderen aan de Jl. Galunggung te TSM

Zeg Lon , is dat een huis ?
Lijkt wel op de minaret van gereja immanuel in jakarta.
Wat een smaak zeg , kennen ze daar geen welstandcommissie ?
Mensen met te veel geld zeker.

Lon , ik denk dat verschillende generaties ook verschillende waarde geven aan het reizen of avontuur.
Vaak lees ik ook verhaaltjes van de niewe turisten anno 2005 , hoe ze het prachtig vinden om in een beca te gaan rondrijden.Of een foto van een karbouw(waterbuffel).Het is hun beleving , en het kan spannend zijn , waarom niet. De mooie/ spannende , het romantisch denken van onze tijd is anders dan van de huidige generatie, de beleving is anders.
Maar wat ik vreemd vind , ik wacht nog steeds de mooie reisverhalen en foto's van de nieuwe reizigers.

Tot nu toe zijn het de verhaaltjes of oprispingen van een paar oude jongeren te lezen in deze fora .
Waar zijn de jongere reizigers gebleven ?


Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

londoh
User
User icon of londoh
spacer line
 

Hi Om Sid,

Dit is inderdaad een huis, heel TSM wacht op de dag dat het afkomt, de eigenaar is Toko Mas Singapura op de Jl. Cihideung. Ken je vast wel.

Overigens denk ik dat de jonge generasi het te drukx3 heeft om verhaaltjes te schrijven, als je het druk heb beleef je nooit wat. Ze denken ook teveel aan hun pensioen, dat moet riant zijn, om te kunnen reizen.

Gruces



spacer line  


On 20-11-2005 13:46 Fotograaf wrote:
Ik bedoel de mensen die reizen voor het echte avontuur, om dingen te zien en mee te maken die verre van alledaags zijn, naar plaatsen die niet in de reisboekjes staan (incl de lonely planet).
Bikkels die niet van hapklare brokken houden maar bereid zijn zelf flink te kauwen. Emoticon: Cooool
Pokoknya, mensen met ballen en dus ook verhalen!
Zijn ze er nog? Emoticon: Smile
Plant je verhalen hier maar neer. Emoticon: Yes!




spacer line  

Over drie weken vertrekken wij naar Java...........
Hebben ongeveer een idee waar wij naartoe gaan maar alles staat nog open In iedergeval Djakarta Start direct naar Lombok Zeker geen Bali en terug over land Yokja, Bandung, Pelabahun Ratu, bogor, Djakarta Amst.dam.Geen idee welk vervoer, zal wel trein en busjes worden Wij laten ons lekker verrassen Probeer maar 4 kilo bagage mee te nemen Vorig jaar ook geweest Hadden mooie hotels maar ook huisjes met ratten Ach was ook wel lachen.... Wij staan open voor alles
Ook bij bewoners thuis geweest waar net een jongetje besneden wasDit gaat weer 17 heerlijke dagen worden Kijk anders ff op www.maudemoislle.nl voor mooie foto's
Maudemoiselle Emoticon: Bye bye







josari
User
spacer line
 

Hallo Maud,

De link naar je website staat hierboven niet goed vermeld.
Dit zal het wel moeten zijn www.maudemoiselle.nl.
Leuk dat je net als ik uit arnhem komt.



zieleffe
User
User icon of zieleffe
spacer line
 

Prachtige site van jullie en allemaal via die Monyet door klikken naar de volgen sets ja zo is Indonesië uiterlijk via de mooie prachtige sawa's
Maar ook Indonesië heeft minder mooie plekken maar ja als je daar niet bent geweest dan zie je dat dan ook niet.
Maar u site is prachtig, en handig in elkaar gezet, zelfs de inentingen die je moet hebben hadden jullie er op je site vermeld, chapo prachtig, en voor velen die er zijn geweest herkenbare plekken.
Pangandaran is ook een plek waar wij altijd naar toe gaan.





Verdediging is de ruiter van kritiek--- *O* --,Het doel heiligt de middelen

boparan
User
spacer line
 

zie mijn bijdrage onder Kalimantan Emoticon: Bye bye


aduh, aduh, aduh, mana tahan....!

goyang2
User
User icon of goyang2
spacer line
 


On 30-11-2005 00:03 Richy wrote:

...


Ieder zijn eigen opvattingen daar ben ik het zeker mee eens. I


De een kan genieten van het cruisen op Bali met een 4WD/Karisma, de ander kickt om met een kudde toeristen in een volgepropte bus van Medan naar Denpasar te rijden met stopjes tussendoor, weer een ander vind het leuk om een jungle trek te doen de Baliem Vallei door naar de Agats een maand door de blubber en door ondoorgaanbaar ruig gebied....

Ik zit liever thuis in de kampong op Biak...iedere maand met 'reisbikkels op stap door de Baliem Vallei...


Biak: B-ilang I-ngat A-kan K-embali

Fotograaf
User
spacer line
 


On 11-04-2006 15:46 goyang2 wrote:

...




Ik zit liever thuis in de kampong op Biak...iedere maand met reisbikkels op stap door de Baliem Vallei...


Hehe, niets ten nadele van jou werk natuurlijk, maar echte reisbikkels hebben natuurlijk geen oppas nodig. Emoticon: Wink



goyang2
User
User icon of goyang2
spacer line
 


On 11-04-2006 16:53 Fotograaf wrote: maar echte reisbikkels hebben natuurlijk geen oppas nodig. Emoticon: Wink


Off-track gaan in mijn eigen tijd vind ik nog altijd het leukst, zonder de kudde toerist op sleeptouw te nemen. Een beetje slenteren door Yogya, cruisen door Java, of een bezoek brengen aan de Korowai mensen in Papua...

ik bikkel het liefst alleen


Biak: B-ilang I-ngat A-kan K-embali

boparan
User
spacer line
 

goyang! Als je weer bij de Korowai komt voorbij Basman, bijv. bij Upfo (Melongkatun), Kembagaum, Ferma of bij Garum, kali Afum. Geef ze een peluk van me. Ze hebben me m'n mooiste tijd ever gegeven in 1994 en ik heb me daar nooit alleen gevoeld. Die tocht heb ik ook in m'n eentje gebikkeld (nou ja, als ik al die dragers en m'n gids Wairaar buiten beschouwing laat). Maar misschien zijn ze nu allemaal in die houten keten in Basman gaan wonen en ben je wel gauw klaar.
Groet



aduh, aduh, aduh, mana tahan....!

londoh
User
User icon of londoh
spacer line
 


On 11-04-2006 17:41 goyang2 wrote:

...


Off-track gaan in mijn eigen tijd vind ik nog altijd het leukst, zonder de kudde toerist op sleeptouw te nemen. Een beetje slenteren door Yogya, cruisen door Java, of een bezoek brengen aan de Korowai mensen in Papua...

ik bikkel het liefst alleen


Hi Paul,

Mijn idee, de enige georganiseerde reizen die ik in mijn leven heb gemaakt waren schoolreisjes, naar de Bedriegertjes, Piramyde von Austerlitz , Openluchtmusium en meer van die hoogtepunten. Thuis zitten in Solo met het geluid van bouwvakkersom me heen is het leukst, zeker nu net na een slopende trip in de Mislukken. Ik droom eigenlijk er al jaren van om eens met een georganiseerde reis mee te gaan, met Jan en Jaap, Truus en Bep en dan 24 uur per dag te sijken, klagen en te kankeren, en saves zuipen, alleen om te kijken hoe de reacties zijn. Is misschien wat voor jou Paul om mijn in zo een groep op bloteretentrektocht door de BonBin Baliem te gaan. Een candid camera trip of zo. Emoticon: Shiny Emoticon: Shiny

Gruces



goyang2
User
User icon of goyang2
spacer line
 

Lon, prachtidee....!

Kom een keer mee....ik regel wel wat met de reisorganisasi di Belanda dan kun je voor een zacht prijsje mee als 'toegevoegde waarde'

Bikkelen door de Baliem, doorzakken in de modder in een kampong tussen de babi hutang, kutu en de orang turis(tische) atraksi dari Belanda.

Ik wil ook wel 's een keer een echt gestoord iemand in mn groep hebben...of laten we het zo zeggen; orang yg lebih tahu...dan kan ik tenminste een keer mn mond houden ...

Mag jij de kudde op sleeptouw nemen of een praat therapie over land en cultuur van de Papua's gaan leiden zo hobbelend door berg en dal Emoticon: Yeah right!

Gitu lo(n)oh....


Biak: B-ilang I-ngat A-kan K-embali

zieleffe
User
User icon of zieleffe
spacer line
 

Mij niet gezien gat verdamme tussen al die zeikerts die altijd wel iets hebben is dit, en is het dat.
Een keer een georganiseerde reis naar Italië geweest, nooit meer.
Mijn schoonmoeder is zeer katholiek uit Indonesië die heb ik belooft om naar Rome te gaan nou wij hebben de Paus gezien ver van ons onder de paraplu’s waar wij onder door moesten gaan kijken,wij hebben op Sint Pieter meegemaakt dat er ruzie er van was ontstaan.
Wat een arrogante volkje neen dat hoef ik niet meer.
Ze hebben ons ook aangeboden samen met schone Streven mee te gaan.
Never en nooit,ik ben ze tegen gekomen in Pandangdaran met een stel uitbundige lieden.
Even tussen door
Ik hoor net Balkenelende horen zeggen als je gelooft in je zelf, en je droomt van een goede land dan kom je verder
Ik zou zeggen droom lekker ventje, maar doe het wanneer je geen president meer bent.
Als je zo iemand in je groep zou hebben, dan is je hele reis verziekt. Emoticon: So funny


Verdediging is de ruiter van kritiek--- *O* --,Het doel heiligt de middelen

londoh
User
User icon of londoh
spacer line
 

Hi Ziel,

Ik ken die reizigers van het Schoone Streven (Boedi Oetomo) van vroeger, die zaten dan in Hotel Crown te Tasikmalaria, was er 's avonds muziek synthysizer met zangeres, sudah lama kadulawarsa, bij de stank van zware sjek en Drum, wat een zooitje seh. Ik ging daar altijd Bintang draft drinken. per jug, was nog in de tijd dat ik altijd dorst had, behalve als ik sliep.

Gruces



Fotograaf
User
spacer line
 

Ik kwam eens in een restaurant waar op dat moment een Nederlands reisgezelschap aan het tafelen was.
Iets ging niet goed daar met het afrekenen, een echtpaar vond dat ze teveel moesten betalen want ze hadden dit en dat niet gegeten want dat lusten ze niet/was niet lekker.
Zure gezichten alom, even later hoorde ik dat dit echtpaar de hele reis al 'moeilijk' aan het doen was en de sfeer in de groep flink naar beneden had gehaald.

Je zult maar de pech hebben om zo'n stelletje in je groep te hebben! Emoticon: Stupid



sidia
User
User icon of sidia
spacer line
 

malu sekali.
Om dood te schamen


Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/


You have to be logged in to post a message. You can login by clicking here.
If you do not have an account yet, you can register yourself here.



75,269,113 topic views - 233,628 posts - 13,687 topics - 24,427 members - last post @ 17-09-2019 18:51 CET

Created by indahnesia.com · feedback & contact · © 2000-2019
Other websites by indahnesia.com: ticketindonesia.info · kamus-online.com · indonesiepagina.nl · suvono.nl

123,329,704 pageviews Discover Indonesia Online at indahnesia.com