indahnesia.com - Discover Indonesia Online

    
You are currently in > Forum > Andere praat > View topic

17-01-2015 18:16 · [news] Three more bodies of AirAsia victims to Surabaya hospital  (1 reaction)
17-01-2015 01:23 · [news] Fuel prices lowered, again  (0 reactions)
17-01-2015 00:14 · [news] President dismisses Sutarman as national police chief  (0 reactions)
16-01-2015 12:44 · [news] Alleged terrorists shot dead three villagers in Poso  (2 reactions)
16-01-2015 02:15 · [news] Indonesia to execute six drug convicts  (0 reactions)

Maryono
User
User icon of Maryono
spacer line
 


On 20-09-2017 05:55 Yogya-Bali wrote:

[quote removed]
Ook dit is heel herkenbaar. Zeker tegenwoordig. De nieuwe aankomende generatie wil ik niet in een slecht daglicht zetten, maar ik begeleid zelf buitenlandse vrijwilligers en bemerk dat velen van de huidige generatie een zeer eigenwijze maar ook etnocentrische houding hebben. Men weet alles al. Kennis komt van Google en Facebook en ervaring is onbelangrijk. Zoals het klokje thuis tikt, hoort het ook in Indonesia te tikken. Vervolgens - ondanks vele waarschuwingen - stappen ze met 7-mijlslaarsen in de ene na de andere sloot en zijn, of gigantisch teleurgesteld en rennen weg, of zijn overdreven lyrisch en hebben de hemel op aarde gevonden. Van enige realiteitszin weinig sprake.
Feitelijk kunnen ze alleen maar overleven op Bali waar het nog herkenbaar is met hetzelfde soort vertier als in het westen. Maar iets buiten Bali en de Gili-eilanden, is volstrekt ondenkbaar. Voor de meesten houdt de grens van Indonesia op bij de Straat van Bali en bij de Straat van Lombok (nog net even Gili Trawangan en de Rinjani meepikken maar niet te ver).


Ook onderstaand stukje heb ik destijds geschreven als commentaar op de verschillende topics over vrijwilligerswerk.

In de Volkskrant magazine van zaterdag 13-06-2009 stond een interessant artikel over vrijwilligerswerk in Afrika. Een stukje wat al de vrijwilligers die voor korte tijd “goed willen gaan doen” eens zouden moeten lezen voordat ze die zielige wijde wereld intrekken.

“Voor vier pabo-studenten uit Friesland liep de missie anders dan verwacht. Voor al te grote verrassingen kwamen ze niet te staan, de school waar ze stage gingen lopen, bestond gewoon en ze wilden er enthousiast aan de slag. Maar al snel bleek dat voor iedereen onduidelijk was wat ze eigenlijk konden doen. Het was de bedoeling dat we met de docenten een duo zouden vormen en samen de kinderen gingen begeleiden, zegt Chris in de huiskamer van Van Zanten pension. Maar we merken ook dat de leraren moe waren van vrijwilligers, vooral ook omdat die steeds weer zaken willen veranderen. Zo had iemand er een methode uit het daltononderwijs geïntroduceerd, namelijk een stoplicht op het bord. Bij rood licht moet iedereen stil zijn en bij groen mag je vrij praten. Zodra wij de klas binnenkwamen werd dat stoplicht snel opgehangen, maar ze gebruikten het helemaal nooit.”

“Laat er geen twijfel over bestaan, zegt Van Zanten, vrijwilligerswerk doe je puur voor jezelf, in één, twee of zelfs maanden verander je hier niets. Zodra je je omdraait pakken hun oude gewoonten weer op. Als je echt dingen voor elkaar wilt krijgen moet je dat samen met de lokale mensen doen die dat ook echt willen”.

Over weeskinderen wordt ook uitgebreid geschreven, een paar citaten:
“Zielige kleine donkere kindertjes zijn lokaas, zij hebben een enorme aantrekkingskracht op vrijwilligers en dat begrijpen de mensen hier heel goed. Neem het weeshuisje waar Sanne oorspronkelijke naartoe zou gaan. Dat was het plan van een zakenman. Blanken worden hier gezien als wandelende pinautomaten, dus de komst van een blanke betekent automatisch geld. Die zakenman pikte gewoon 15 kinderen van straat, stopte ze in een uitgewoond pand en meldde bij de vrijwilligersorganisatie in Nederland dat hij een weeshuisje had.”
“Dit is extreem maar kinderprojecten zijn wel een industrie geworden”

“De vraag naar vrijwilligerswerk creëert het aanbod. Je kunt je in veel gevallen afvragen wie of wat er het eerst was: de vrijwilliger of het weeshuizen.”



Ik weet dat bovenstaand stukje over Afrika gaat, maar de situatie verschilt nog niet eens zoveel met Indonesië. Waar ik mij op de diverse fora vaak aan stoor is dat mensen die werkelijk iets over Indonesië weten, en (ongezouten) hun mening verkondigen niet serieus genomen worden. Ze krijgen vaak het etiket opgeplakt van negatieve zeikerd alleen maar omdat het indruist tegen hen vaak te positief beeld over Indonesië (in dit geval over vrijwilligerswerk).
Neem nu het artikel hierboven, in een iets andere vorm had ik dat al diverse malen verkondigd op het wereldwijzerforum, maar die commentaren werden gewoon verwijderd. Het schijnt maar niet tot de mensen door te dringen tegen hoeveel problemen je oploopt, waarvan de taal en cultuur misschien nog wel het makkelijkst te benoemen zijn

Tijdelijke vrijwilligers zouden zich eerst eens de vraag moeten stellen of zij het zo leuk zouden vinden als zij 12 keer op een jaar iemand zouden moeten inwerken, waarvan je weet dat die over 4 weken toch weer weg gaan. Na een paar keer laat je die toch ook alleen nog maar kopieerwerk doen, de koffie rondbrengen of de vloer aanvegen. Ik zou er in ieder geval mijn tijd niet meer insteken. Als ik aan het hoofd van een vrijwilligers project zou staan zouden deze, tijdelijke vrijwilligers, van mij in ieder geval nooit verantwoordelijkheid over kinderen en/of gehandicapten krijgen.

Daarom is mijn standpunt dat vrijwilligerswerk alleen maar is weggelegd voor mensen die daadwerkelijk iets toevoegen aan een project, deze projecten opzetten en sturen voor langere tijd en het liefst over meerdere jaren en dat met hulp van de lokale bevolking. Die dan dit geval optreden als “tijdelijke” vrijwilliger. In plaats van een duiventil te runnen met elke maand nieuwe buitenlandse vrijwilligers die steeds maar weer opnieuw moeten worden ingewerkt, die bovendien werken volgens hun eigen werkwijze en eigenaardigheden, waarvan ik mij niet kan indenken of dit nu zo bevorderlijk is voor kinderen en/of gehandicapten. Men kan beter het idee overwegen deze “lokale vrijwilligers” zekerheid bieden tot een vast inkomen en het volgen van een doelgerichte opleiding die hun de mogelijkheid geven om niet alleen hun gezin maar in vele gevallen ook nog de helft van de familie te onderhouden.





Biarkan anjing menggonggong, kafilah berlalu.

Yerun
User
User icon of Yerun
spacer line
 

Het gaat vaak al fout bij punt 1; je hebt een werkvergunning nodig voor vrijwilligerswerk. En als ik dan als antwoord krijg 'dat is niet zo', dan is het gesprek afgelopen voor mij. Dat soort betweters kan alleen maar drammen. Dan zijn ze sowieso verkeerd bezig, en in Indonesie al helemaal want ze zijn hier behoorlijk koppig.




You have to be logged in to post a message. You can login by clicking here.
If you do not have an account yet, you can register yourself here.



50,527,866 topic views - 222,871 posts - 13,503 topics - 16,512 members - last post @ 17-10-2017 10:39 CET

Created by indahnesia.com · feedback & contact · © 2000-2017
Other websites by indahnesia.com: ticketindonesia.info · kamus-online.com · indonesiepagina.nl · suvono.nl

90,941,635 pageviews Discover Indonesia Online at indahnesia.com