indahnesia.com - Discover Indonesia Online

    
You are currently in > Forum > Nusa Tenggara - De Kleine Sunda Eilanden > View topic

17-01-2015 18:16 · [news] Three more bodies of AirAsia victims to Surabaya hospital  (4 reactions)
17-01-2015 01:23 · [news] Fuel prices lowered, again  (2 reactions)
17-01-2015 00:14 · [news] President dismisses Sutarman as national police chief  (0 reactions)
16-01-2015 12:44 · [news] Alleged terrorists shot dead three villagers in Poso  (3 reactions)
16-01-2015 02:15 · [news] Indonesia to execute six drug convicts  (0 reactions)

Maryono
User
User icon of Maryono
spacer line
 

Op een gegeven moment ontwikkel je een eigen stijl van schrijven, die van mij waren meestal korte verhaaltje op vragen die werden gesteld op diverse fora. Waarschijnlijk was onderstaand verhaaltje het antwoord op de vraag van: hoe zijn de hotels in Moni of hoe kom ik op de Kelimutu?

Mijn verhaaltjes werden vaak niet gewaardeerd of ieder geval niet begrepen, want ze gaven geen antwoord op hun vragen. Ik begreep dat nooit helemaal, ben me pas later gaan realiseren dat voor het gros van moderne backpacker alles voorgekauwd moet worden want erg veel initiatief zit/zat er niet in.

Ben in de loop van de tijd vele keren op Flores geweest en heb een keer of 3 de Kelimutu beklommen, dit verhaal gaat over het 2de tochtje naar boven. Ik woonde destijds alweer bijna een jaar op Java, toen er een goede vriend uit Nederland kwam, samen besloten we toen vanuit Yogya, via Surabaya en Denpasar naar Maumere te vliegen en in ongeveer 2 weken terug te reizen naar Lombok.

Kelimutu rond 2001

's Morgens rond ½4 gaat de wekker en als we zonsopgang willen zien zullen we nu moeten opstaan en dat valt niet mee omdat we gisteren na het avondeten grote inspiratie bleken te hebben in het schrijven van muziek. Die inspiratie heeft er waarschijnlijk ook voor gezorgd dat we meer biertjes hebben gedronken dan een mens kan verdragen en waardoor we nu lekker duf wakker worden. Nadat we onze kater wegspoelen met sterke koffie en ons wassen met ijskoud water zoals hier in Moni gebruikelijk is worden we dan toch langzaam wakker. Gelukkig hebben we onze ransel gisteren al ingepakt want we zijn net bezig onze kleren aan te trekken of we horen de truck die ons naar de voet van de Kelimutu zal brengen onze losmen al voorrijden.

Nadat we zijn ingestapt en blijkt dat we niet de enige toeristen zijn op dit tochtje, iets wat duidelijk kenbaar wordt gemaakt door het gezucht van onze medepassagiers omdat ze een paar minuten hebben moeten wachten. In de vroege ochtend begint de truck aan zijn klimtocht over de donkere wegen. Het tochtje is weinig interessant omdat ze plaatsvindt in het donker, het geslinger en gedraai in de bochten brengt onze kater weer langzaam terug en we zijn blij dat we nu niet in een afgesloten bus zitten en dat we de koele wind op onze gezicht kunnen voelen, want anders hadden onze medepassagiers heel wat meer te klagen gehad.

Na een kleine 3 kwartier stopt de bus en kunnen we beginnen aan onze wandeltocht, een wandeltocht wat weinig avontuurlijk is omdat er een duidelijk pad loopt en bij het steile gedeelte zelfs traptreden zijn aangelegd zodat het je wel helemaal gemakkelijk wordt gemaakt, bovendien voel ik mij net een mak schaapje omringd door een kudde reisorganisatie dieren (Djoser, Baobab?) wat allemaal dezelfde kant uitloopt. Na een klein uurtje bereiken we de top, wat door de grote aanwezigheid van mensen niet speciaal aandoet. In de verte zie je dat het vaag lichter wordt en dit is wel zeer indrukwekkend omdat het landschap van Flores zeer afwisselt is waardoor je overal ruige pieken van de bergen te zien krijgt.

Na een paar uur op de top van de Kelimutu te hebben doorgebracht en ons hebben verwonderd over deze kratermeren met hun verschillende kleuren, zijn we de enige die nog zijn overgebleven, de truck of beter gezegd veewagen die ons naar boven heeft gebracht is allang vertrokken en heeft de reisorganisatie kuddedieren weer meegenomen waarschijnlijk op weg naar een nieuw groots avontuur. Eenzaam lopen we dan naar beneden waar we op een gegeven moment kunnen kiezen of we via de gewone weg naar beneden lopen of langs allerlei binnendoor paadjes, een tip wat ik ooit eens had gelezen in de Odyssee reisgids Indonesië en wat ik toen heb gekopieerd. Dit blijkt een goede keus te zijn, want dit pad loopt via prachtige vergezichten en langs een paar kleine desa waar we een paar slimme bewoners (die waarschijnlijk deze reisgids ook hebben gelezen) een kleine warung hebben opgezet waar je wat kan eten en drinken. Na een paar keer verkeerd te hebben gelopen en we de weg hebben moeten vragen zien we na ongeveer 3 uur in de verte Moni liggen. Blij dat we onze tocht bijna volbracht hebben krijgen we bijna vleugeltjes als we denken aan een koude Bintang in “ons” favoriete restaurant/café met constant reggae muziek op de achtergrond, kip met nasi en onze nog lang niet afgeschreven muziekstukken. Maar voordat we aankomen in Moni komen we eerst nog langs een waterpoel en waterval waarin we, nadat we snel onze schoenen en shirt hebben uitgetrokken, ontspannen hebben relaxen, het bier kan nog wel even wachten.



Biarkan anjing menggonggong, kafilah berlalu.

Maryono
User
User icon of Maryono
spacer line
 

Als reactie op de draadjes:

http://forum.indahnesia.com/to(...)n_hij_beschikken.php
http://forum.indahnesia.com/to(...)_een_stille_dood.php

Vroeger in het verleden, toen we nog jong waren had je in Nederland/België 3 fora die er wat toe deden, dat waren, het (Indonesië) Wereldwijzer Forum, L****HForum (wat later overging in een blog) en dit IndahnesiaForum. Ook toen werd er op elkaar gezeken, mensen voor lul gezet, waren er mensen die het beter wisten (of dachten) dan een ander, maar je kon lachen, natuurlijk was er leedvermaak maar als je te ver ging werd je van een forum afgegooid.

Wat die 3 fora met elkaar gemeen hadden was Indonesië, zeker 90% wat er geschreven werd had betrekking op dat landje in Zuidoost Azië en dat was lekker overzichtelijk je wist tenminste waar je in terechtkwam.
Vandaag de dag is dat overzicht kwijt en kom je op terecht op een forum waarbij voornamelijk wordt geschreven over Corona, Complottheorieën, Amerikaanse en Europese politiek en, met als dieptepunt afgelopen week, een draadje met Harleys als onderwerp. Het mag duidelijk zijn dat ik het jammer vind dat het IndahnesiaForum die richting uitgaat, maar als Jeroen de Moderator, die vroeger met strenge hand zijn forum leidde, dit toelaat is dat misschien wel de weg die hij met zijn forum op wil.

Ik persoonlijk zit hier niet op te wachten, op een forum dat Indahnesia heet verwacht ik discussies en verhalen over Indonesië, de politiek, eten en drinken, muziek, over de mensen, het vervoer, hoe kom ik van punt A naar B, armoe vs. rijkdom en ik mis de reisverhalen. Het gebrabbel wat de laatste paar maanden hier verschijnt is, denk ik, de echte dood van het forum en dat is zonde.



Biarkan anjing menggonggong, kafilah berlalu.

nsenada
User
User icon of nsenada
spacer line
 

Beste Maryono, als u het topic over Harlys dat ik gestart ben(halvelings door zijn eigen aanvraag), het absolute dieptepunt vind... dan vind ik dat jammer EN begrijpbaar.

Als u of anderen er aanstoot aan nemen... mijn excuses. En geloof me, ik vind je reactie begrijpbaar. Vond mezelf ook heel kinderachtig, zoals ik ook in dat topic vermeld heb.

Ik zou ook liever andere dingen hier lezen, reisverhalen, redenen waarom we in Indonesia zijn, ...

Van mij mag mijn topic gerust gesloten worden.





There's a big difference between kneeling down and bending over!

jstar
User
spacer line
 

Ik denk dat iedereen die het een beetje goed voor heeft met het forum en in Indonesië is geïnteresseerd, het daar wel mee eens is.

Maar Maryono, het kan natuurlijk ook anders dan van de zijlijn te staan roepen. Kijk, ik schrijf ook niet voor de k** zijn k** om het eens grof te zeggen. Als er dus geen weerwoord is of je krijgt niet de indruk dat mensen het waarderen of je krijgt er niets (aan informatie) voor terug, stop je er maar mee. (Cf. mijn vrouw indertijd.) Ik word er niet voor betaald hè dus waarom zou ik dan nog nieuwtjes hier uit Indonesië vermelden? Ik ben geen narcist die zichzelf graag bezig hoort.

Mijn punt is dus, dat mensen die er zo -heel begrijpelijk- over denken en wel of niet klagen, er zelf misschien wel schuld aan hebben dat het forum verwordt tot een extreem politieke spreekbuis en de speeltuin voor dwangmatige sociaal onaangepaste roeptoeters.

Als die forumleden zelf iets schrijven, als het maar iets met Indonesië te maken heeft, en hun afkeer voor die extremisten laten blijken, zou het er nu heel anders uitzien.



harlys
User
spacer line
 


On 20-09-2017 20:30 Maryono wrote:
Op een gegeven moment ontwikkel je een eigen stijl van schrijven, die van mij waren meestal korte verhaaltje op vragen die werden gesteld op diverse fora. Waarschijnlijk was onderstaand verhaaltje het antwoord op de vraag van: hoe zijn de hotels in Moni of hoe kom ik op de Kelimutu?

Mijn verhaaltjes werden vaak niet gewaardeerd of ieder geval niet begrepen, want ze gaven geen antwoord op hun vragen. Ik begreep dat nooit helemaal, ben me pas later gaan realiseren dat voor het gros van moderne backpacker alles voorgekauwd moet worden want erg veel initiatief zit/zat er niet in.

Ben in de loop van de tijd vele keren op Flores geweest en heb een keer of 3 de Kelimutu beklommen, dit verhaal gaat over het 2de tochtje naar boven. Ik woonde destijds alweer bijna een jaar op Java, toen er een goede vriend uit Nederland kwam, samen besloten we toen vanuit Yogya, via Surabaya en Denpasar naar Maumere te vliegen en in ongeveer 2 weken terug te reizen naar Lombok.

Kelimutu rond 2001

's Morgens rond ½4 gaat de wekker en als we zonsopgang willen zien zullen we nu moeten opstaan en dat valt niet mee omdat we gisteren na het avondeten grote inspiratie bleken te hebben in het schrijven van muziek. Die inspiratie heeft er waarschijnlijk ook voor gezorgd dat we meer biertjes hebben gedronken dan een mens kan verdragen en waardoor we nu lekker duf wakker worden. Nadat we onze kater wegspoelen met sterke koffie en ons wassen met ijskoud water zoals hier in Moni gebruikelijk is worden we dan toch langzaam wakker. Gelukkig hebben we onze ransel gisteren al ingepakt want we zijn net bezig onze kleren aan te trekken of we horen de truck die ons naar de voet van de Kelimutu zal brengen onze losmen al voorrijden.

Nadat we zijn ingestapt en blijkt dat we niet de enige toeristen zijn op dit tochtje, iets wat duidelijk kenbaar wordt gemaakt door het gezucht van onze medepassagiers omdat ze een paar minuten hebben moeten wachten. In de vroege ochtend begint de truck aan zijn klimtocht over de donkere wegen. Het tochtje is weinig interessant omdat ze plaatsvindt in het donker, het geslinger en gedraai in de bochten brengt onze kater weer langzaam terug en we zijn blij dat we nu niet in een afgesloten bus zitten en dat we de koele wind op onze gezicht kunnen voelen, want anders hadden onze medepassagiers heel wat meer te klagen gehad.

Na een kleine 3 kwartier stopt de bus en kunnen we beginnen aan onze wandeltocht, een wandeltocht wat weinig avontuurlijk is omdat er een duidelijk pad loopt en bij het steile gedeelte zelfs traptreden zijn aangelegd zodat het je wel helemaal gemakkelijk wordt gemaakt, bovendien voel ik mij net een mak schaapje omringd door een kudde reisorganisatie dieren (Djoser, Baobab?) wat allemaal dezelfde kant uitloopt. Na een klein uurtje bereiken we de top, wat door de grote aanwezigheid van mensen niet speciaal aandoet. In de verte zie je dat het vaag lichter wordt en dit is wel zeer indrukwekkend omdat het landschap van Flores zeer afwisselt is waardoor je overal ruige pieken van de bergen te zien krijgt.

Na een paar uur op de top van de Kelimutu te hebben doorgebracht en ons hebben verwonderd over deze kratermeren met hun verschillende kleuren, zijn we de enige die nog zijn overgebleven, de truck of beter gezegd veewagen die ons naar boven heeft gebracht is allang vertrokken en heeft de reisorganisatie kuddedieren weer meegenomen waarschijnlijk op weg naar een nieuw groots avontuur. Eenzaam lopen we dan naar beneden waar we op een gegeven moment kunnen kiezen of we via de gewone weg naar beneden lopen of langs allerlei binnendoor paadjes, een tip wat ik ooit eens had gelezen in de Odyssee reisgids Indonesië en wat ik toen heb gekopieerd. Dit blijkt een goede keus te zijn, want dit pad loopt via prachtige vergezichten en langs een paar kleine desa waar we een paar slimme bewoners (die waarschijnlijk deze reisgids ook hebben gelezen) een kleine warung hebben opgezet waar je wat kan eten en drinken. Na een paar keer verkeerd te hebben gelopen en we de weg hebben moeten vragen zien we na ongeveer 3 uur in de verte Moni liggen. Blij dat we onze tocht bijna volbracht hebben krijgen we bijna vleugeltjes als we denken aan een koude Bintang in “ons” favoriete restaurant/café met constant reggae muziek op de achtergrond, kip met nasi en onze nog lang niet afgeschreven muziekstukken. Maar voordat we aankomen in Moni komen we eerst nog langs een waterpoel en waterval waarin we, nadat we snel onze schoenen en shirt hebben uitgetrokken, ontspannen hebben relaxen, het bier kan nog wel even wachten.


Nu zijn er zoveel topics op dit forum als U een topic niet ziet zitten betekent dat dan voor u dat het topic weg moet?

Of zou het omdat we nog steeds in een democratie handiger zijn het topic niet meer te open?

Tevens als u dan dat topic maar niks vind gaat u omdat u het topic maar niks vind (want u hebt misschien een andere politieke voorkeur) er in kliederen?

En als ik nu een topic open en de gelijk gezinden vinden het wel leuk dan moeten de gelijk gezinden ook maar zwijgen?

U als U de moeite nam te kijken wat voor topic opent Harlys? want ik wilde gaan schrijven over het dagelijkse leven in Bogor wat nu actueel is. vind u dan dat we eerst aan u moest vragen of het kan?

En als u zo goed op de hoogte bent van de indo forums viel het u niet op dat mensen die hier een topic hadden er niet meer zijn?

En dat zijn er nog al wat!

En als u zich dan afvraagt hoe zou dat dan kunnen en u deed onderzoek of gaat wat reacties bekijken van de forum leden van NU dan zal u opvallen dat er altijd een groepje de aanval opent.

Maar laten we dat ook terzijde schuiven Emoticon: Yawn

Vind u misschien dat er hier een soort paspoort voor topic plaatsers moet komen zodat u geordend en zonder u te storen hier kan lezen? En UW u leventje van de bloementjes de palmboompje kan beleiden Emoticon: Bye bye

Zou het niet makkelijker zijn gewoon in 1 sec verder te klikken met de muis naar een ander topic? dan hier een walgelijk zelf ingenomen comment te schrijven!

Waar twee kwijle ballen zich bij u verontschuldigen? Emoticon: Bye bye


Het zijn zwaarwegende woorden die verder strekken ... Wanneer macht haar geloofwaardigheid verliest


You have to be logged in to post a message. You can login by clicking here.
If you do not have an account yet, you can register yourself here.



94,636,337 topic views - 242,018 posts - 13,760 topics - 35,453 members - last post @ 16-10-2021 18:44 CET

Created by indahnesia.com · feedback & contact · © 2000-2021
Other websites by indahnesia.com: ticketindonesia.info · kamus-online.com · indonesiepagina.nl · suvono.nl

154,284,962 pageviews Discover Indonesia Online at indahnesia.com