indahnesia.com - Discover Indonesia Online

    
You are currently in > Forum > Algemene Indonesiëpraat > View topic

17-01-2015 18:16 · [news] Three more bodies of AirAsia victims to Surabaya hospital  (1 reaction)
17-01-2015 01:23 · [news] Fuel prices lowered, again  (2 reactions)
17-01-2015 00:14 · [news] President dismisses Sutarman as national police chief  (0 reactions)
16-01-2015 12:44 · [news] Alleged terrorists shot dead three villagers in Poso  (2 reactions)
16-01-2015 02:15 · [news] Indonesia to execute six drug convicts  (0 reactions)

Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Ik zie regelmatig kennissen in Indonesie. Vaak zijn dat mensen die ik ooit op mijn reizen heb ontmoet en waarmee ik heel sporadisch contact mee heb. Zodra men dan weet dat ik er weer aan kom krijg ik onomwonden verzoeken voor bv statusverhogende Nikes tot en met wat simpeler dingen zoals kaas of chocolade.

Ook nu weer krijg ik out of the blue een sms met “vergeet niet om cadeautjes mee te nemen uit Nederland. (de originele versie is de alom bekende verkorte sms-taal > Jangan lupa oleh2 dari Belanda)

Als ik heel eerlijk ben heb ik hier moeite mee en ik weet er niet zo goed raad mee. Zijn er hier ook mensen die dit soort vragen krijgen en hoe gaan jullie hier mee om?



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Yerun
User
User icon of Yerun
spacer line
 

Ik krijg die verzoeken zo af en toe ook, en kan niet anders dan ze negeren eigenlijk. Het gaat bij mij dan om oleh-oleh van andere eilanden of Singapore als ik daar weer eens ben, maar komt op het zelfde neer; je hebt geld om te gaan, dus daar wil ik in delen.

Mijn antwoorden? Heb maar een kleine koffer bij me en ben alleen, kan geen bergen tassen dragen. Ben er voor mijn werk, geen tijd om wat te kopen joh. Beiden is niet waar, en natuurlijk is er altijd wel even tijd wat te halen, die zooi word zelfs op het vliegveld verkocht, maar daar vragen ze dan niet meer over door. Nee is nee. Daar stopt de onbeleefdheid.

Ik kreeg een paar weken geleden nog een verzoek om oleh-oleh van het meisje dat bij Lion Air werkt en die ik eens per week/10 dagen zie op kantoor daar omdat ik dan wat moet wijzigen of zo. Ze werk efficient en kan lekker babbelen onder het werken door, dus voor haar wacht ik even als dat kan, anders krijg ik een zeurtrut die nog niet weet dat ik van die en die travel ben en zo. Ik kon dan ook tegen haar wel zeggen: dan moet je het wel bij mij thuis op komen halen. Waarop ze met een grote glimlach zei: geen probleem! eeeh... Emoticon: Laugh out loud



spacer line  

Nu ik krijg dat verzoek niet maar dat hoef niet ik heb toch al genoeg bij mij .Een speciale koffertje met speelgoed er in voor het weeshuis.En natuurlijk voor mij speciale iemand heb ik hele mooie dingen bij mij.



Malam
User
User icon of Malam
spacer line
 

Een standaard vraag Anne Mieke, wij lopen daar elke keer weer tegen aan.
Ik moet ook zeggen dat als iemand een reis maakt naar ik weet niet waar, ze altijd een oleh2 meenemen voor je, al is het maar kue wat typisch in zo'n streek wordt gemaakt.

Ik zie het inmiddels als de vraag, "mau kemana" vroeger dacht ik daar heb jij toch geen flikker mee te maken, maar ik ben er inmiddels achter dat het meer een standaard vraag is. waar voor de rest niets achter steekt.

Wij nemen een berg niemandalletjes mee van de markt met een label "made in Paris" en chocolade, veel chocolade.
We zijn er inmiddels achter dat het feit dat er een oleh2 is het belangrijkste is.
Dan is er aan de roep om aandacht voldaan, je hebt aan ze gedacht, daar gaat het om.






spacer line  

Inderdaad, altijd die verzoeken om "oleh-oleh" mee te nemen uit waar je ook vandaan terugkomt. Wordt er schRemoved to prevent your adress from being spammed. Click this to go to the user profile.tziek van. Geef je er eenmaal aan toe, dan ben je voor altijd de klos.

Ik houd het heel simpel: Kadootjes neem ik mee voor mijn vrouw, zoon en pembantus (die er beide niet om vragen) en de rest kan lekker op zoek gaan naar een ander slachtoffer.


If you have nothing to loose, you can risk everything

RPeetoom
User
spacer line
 

U zou hét typisch Nederlandse opvoeding cliché kunnen toepassen: "Kinderen die vragen worden overgeslagen". Maar of dit spreekwoord in het Indonesisch is uit te leggen...?



Malam
User
User icon of Malam
spacer line
 

Neen, ook daar ben ik inmiddels achter Peetoom.
Er waren enkele mensen die zich geroepen voelden mij op een indringende wijze te herinneren aan het feit dat het Idul Fitri was en dat ik over de brug moest komen.

De opmerking, "kinderen die vragen worden overgeslagen' kennen ze hier niet, sla je ze namelijk over dan zijn ze op hun zeentje getrapt.

Dan ben je een gierige bule en dan voelen ze zich zielig en gepakt.
Voordeel, ze vallen je dan ook niet meer lastig.



Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Ik neem altijd wel wat dingetjes mee waarmee ik hoop iemand blij te maken. Dingen zoals chocolade is natuurlijk de perfecte oleh2 zeker als het dan ook nog eens echt uit Nederland komt, Verkade bijvoorbeeld. Maar geen optie vanwege het reizen en veel reisdagen overland en hooguit voor de ontvangers bij aankomst. Het moet licht en klein zijn en geen last hebben van hoge temperaturen.

Waar het mij meer omgaat is inderdaad het vragen ernaar. Dat blijf ik genant vinden. Maar Indonesiers, en het maakt blijkbaar niet uit waar iemand vandaan komt, doen dat in alle lagen van de bevolking. Nogmaals, het gaat niet om familie of echte vrienden, die dat overigens ook doen maar waar je gemakkelijker tegen kunt zeggen wat je ervan vindt (mijn standpunt is dat Indonesie wel een cultuur, gewoonte heeft maar wij hebben er ook nog een uit Nederland). Het gaat eigenlijk om wildvreemden. Ik heb het gevoel dat status ook hier een rol speelt (ik heb dat en dat van nona Anna uit Belanda gekregen, kijk mij eens)



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Malam
User
User icon of Malam
spacer line
 

Ik denk dat we het met een korreltje zout moet nemen, het is eigenlijk zo iets zoals iedereen vraagt "Mau kemana" .
Het is een vraag die bij ons vreemd over komt, net als de vraag "Mana oleh2" dan staan wij met onze mond vol tanden, maar vriendelijk glimlachen is eigenlijk al voldoende. Emoticon: Wink
Ze verwachten het niet werkelijk, het is maar gewoon een vraag.
Het kan toch onmogelijk zijn dat je een oleh2 hebt meegenomen voor iemand die je voor het eerst van je leven ziet, tja ze vragen er wel naar Emoticon: Confused
Dat is één van de dingen die ik na al die jaren ook niet kan verklaren Emoticon: Blush



zieleffe
User
User icon of zieleffe
spacer line
 

Als je een ole2 wil geven aan de kinderen neem ze mee naar Carrefour http://www.carrefour.co.id/
het is wel reclame maken sorry, zal eens mijn deel gaan halen bij die Fransen.
Daar kan je van alles kopen; om nou die kaas mee te slepen, wat aan gewicht weer een probleem kan geven.
Neen waar ze echt gek op zijn is mentos drop of zoute drop, chocolade van Milka met halzenoten, is ook een geslaagde ole2 .
Dus keuze genoeg en dat is niet te veel mee sjouwen........... Emoticon: Shiny Emoticon: Wink




Verdediging is de ruiter van kritiek--- *O* --,Het doel heiligt de middelen

koming
User
User icon of koming
spacer line
 

Precies. Horloges kun je ook gewoon op Bali of in Jakarta kopen, doet 't altijd goed, en ze zien het verschil toch niet. Sommige dingen kun je net zo goed ter plekke inslaan, is ook goedkoper en scheelt bagage. Ben ik nou een pummel? Kan best, maar ik heb ook niet gezegd dat ik dit voorbeeld zelf navolg. Heb het van een andere gierige Nederlander. Emoticon: Bye bye
Ik neem nogal eens leesbrillen mee, kun je veel mensen blij mee maken. Als je zegt dat het voor de derde wereld is dan kun gratis een zak ophalen bij de brillenboer.

koming



grieks1
User
spacer line
 

Emoticon: Laugh out loud Emoticon: Laugh out loud Emoticon: Laugh out loud Emoticon: Laugh out loud

Mijn man is Marokkaanse en troost je......zij vragen ook steeds om IETS mee te nemen uit Nederland! Voor de kinderen nemen we dan vaak snoep van de action en kauwgumballen mee...heb ik nu voor mijn familie(de kids) in Ambon ook gedaan.

Dus volgens mij gaat het erom dat ze IETS uit Nederland krijgen...



Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 31-08-2013 16:33 grieks1 wrote:
Emoticon: Laugh out loud Emoticon: Laugh out loud Emoticon: Laugh out loud Emoticon: Laugh out loud

Mijn man is Marokkaanse en troost je......zij vragen ook steeds om IETS mee te nemen uit Nederland! Voor de kinderen nemen we dan vaak snoep van de action en kauwgumballen mee...heb ik nu voor mijn familie(de kids) in Ambon ook gedaan.

Dus volgens mij gaat het erom dat ze IETS uit Nederland krijgen...
Het gaat hier niet om familie maar om wildvreemden (iemand die ik een keer ontmoet heb) die iets vragen. Ik kan moeilijk iets voor "iedereen" mee nemen die ik ooit ontmoet heb en zeker niet als ik daarmee moet gaan rondreizen. En het gaat me vooral op de manier waarop; een heel jaar niks van gehoord, nu weten ze dat ik weer naar Indonesie kom, geen apa khabar maar de mededeling om iets mee te brengen.


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

erwin
User
User icon of erwin
spacer line
 

Het werkt ook in twee richtingen: mijn vrouw krijgt ook allerhande oleh2 om mee naar huis te nemen.
Trouwens ik doe er niet aan mee, ik scherm met het uitvlucht dat er geen beginnen aan is, omwille van het maximale bagagegewicht in het vliegtuig.


Het is beter spijt te hebben van iets dat je gedaan hebt, dan spijt te hebben om iets dat je niet gedaan hebt

BintangJan
User
User icon of BintangJan
spacer line
 

Anne Mieke,
Wij herkennen dit. Natuurlijk komen wij, net als jij, wel eens op plaatsen waar je eerder geweest bent. De bevolking herkent je en dan wordt er direct gevraagd of je wat voor ze meegenomen hebt. Of er wordt gezegd dat we beloofd hebben iets voor hen mee te nemen als we weer komen. Wij lappen dat aan onze laars. We kunnen met die ene rugzak die we bij ons hebben niet van alles mee slepen. Wel nemen we leesbrillen mee. Er is altijd wel iemand die slecht ziet en meestal kunnen we iemand dan wel aan een brilletje helpen. Soms nemen we kinderkleertjes mee. Die komen meestal ook wel van pas.


Als je goed naar het verleden luistert, kun je de toekomst beter verstaan. Jika Anda mendengarkan dengan cermat ke masa lalu bisa masa depan lebih mudah dimengerti

erwin
User
User icon of erwin
spacer line
 

Gisteren op de luchthaven van Yogya was het weer heel opvallend: de massa's dozen bakpia pathok die tussen de handbagage stonden. De ideale oleh khas Yogya!


Het is beter spijt te hebben van iets dat je gedaan hebt, dan spijt te hebben om iets dat je niet gedaan hebt

grieks1
User
spacer line
 


Op 31-08-2013 17:56 schreef Anne Mieke:

[quote verwijderd]
Het gaat hier niet om familie maar om wildvreemden (iemand die ik een keer ontmoet heb) die iets vragen. Ik kan moeilijk iets voor "iedereen" mee nemen die ik ooit ontmoet heb en zeker niet als ik daarmee moet gaan rondreizen. En het gaat me vooral op de manier waarop; een heel jaar niks van gehoord, nu weten ze dat ik weer naar Indonesie kom, geen apa khabar maar de mededeling om iets mee te brengen.



Nee, dat snapte ik wel.......als mijn man er is dan krijgt hij vaak via via via via via (veel kent hij niet eens) de vraag of hij bv geen geld voor hen heeft of idd kleding...

Maar idd je kan niet voor iedereen wat meenemen het houdt op.......koffer is vol.
Emoticon: Stupid



Yogya-Bali
User
User icon of Yogya-Bali
spacer line
 

Ole-ole-ole (we are the champions........)

Een vreselijke gewoonte........maar je kan er soms ook niet omheen.
Het heeft inderdaad weer met status te maken, iets waarmee de gemiddelde Indonesier de gehele dag druk doende mee is: waar sta ik op de ranglijst in vergelijking met deze, en die, en die, en die.....? Ben blij dat ik nog niet ben geinfecteerd met het meest besmettelijke virus in Indonesia: gengsi (= status). Als je daarmee eenmaal bent besmet, dan wordt je leven een hel want dan ben je de godganse dag druk met de "plaatsbepaling" op de sporten van de hierarchische ladder en word je een zuur en negatief mens.

Maar goed, terug naar de Oleh-oleh. Waarom vind ik het een vreselijke gewoonte? Vanwege dit:
On 31-08-2013 20:24 erwin wrote:
Gisteren op de luchthaven van Yogya was het weer heel opvallend: de massa's dozen bakpia pathok die tussen de handbagage stonden. De ideale oleh khas Yogya!
Die dozen gaan vaak kapot en dan wordt de bagage van een ander besmet met vloeistoffen en etenswaren waarna je direct je koffer plus inhoud kan dumpen. Als ik in het vliegtuig zie dat iemand een doos naast mijn handbagage zet, dan verplaats ik mijn tas want al verscheidene malen gehad dat mijn tas met inhoud verpest was door zo'n teringdoos die lekte.
Als ik dat primitieve gedoe zie met die dozen op een airport, dan denk ik direct: 3e wereldland-mentaliteit. In vele landen zijn dozen niet toegestaan als bagage maar hier in Indoland kan men er gewoon niet omheen.

Dan dat gezeur om oleh-oleh . Ik reis het hele jaar door (voor werk) en als ik telkens van iedere bestemming oleh-oleh moet meenemen, ben ik failliet op den duur. Ik zou geen tijd meer overhouden om te werken door de jacht op oleh-oleh (naast het financiele aspect van het kopen van dit spul). Kleding wil ik nog wel eens meenemen (vorige week nog gedaan vanuit Bandung), maar etenswaren: getverdemme.
Als ik op 1 punt zeker niet strook met de autochtone bevolking, dan is dat wel die - in mijn ogen - buitenproportionele aandacht voor eten. Alles draait om eten (met daaraan gekoppeld gengsi ).

Vanuit NL wil ik voor familie en goede vrienden nog wel iets meenemen, maar voor binnenlandse reizen niet (meer), dat kost me teveel tijd, naast het door mij niet geappricieerde doel ervan: gengsi.

Oech, ik heb gezegd. Allah U akbar.



Malam
User
User icon of Malam
spacer line
 

Buitengewoon deprimerend bericht Emoticon: Angry
Dit gaat betekenen dat als je ooit in Sukabumi moet zijn dat Om Malam zijn olèh2 op zijn buik kan schrijven Emoticon: Blush
Ik had me er al zo op verheugd Emoticon: Laugh out loud



Yogya-Bali
User
User icon of Yogya-Bali
spacer line
 

Bakpia Pathok uit Yogya? Meeste oleh-oleh zijn niet te vreten en slecht voor de gezondheid. Ik ben een goed mens en behoed mijn medemens voor verkeerde voeding. Emoticon: Yes!



Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 01-09-2013 09:18 Yogya-Bali wrote:
Dan dat gezeur om oleh-oleh . Ik reis het hele jaar door (voor werk) en als ik telkens van iedere bestemming oleh-oleh moet meenemen, ben ik failliet op den duur. Ik zou geen tijd meer overhouden om te werken door de jacht op oleh-oleh (naast het financiele aspect van het kopen van dit spul). ….
Vanuit NL wil ik voor familie en goede vrienden nog wel iets meenemen, maar voor binnenlandse reizen niet (meer), dat kost me teveel tijd, naast het door mij niet geappricieerde doel ervan: gengsi.
Het gaat mij in eerste instantie niet om het geld. Dat kun je helemaal zelf bepalen en winkels zoals Kruidvat en Action hebben de leuktste dingen voor bijna niks. (ja natuurlijk het veelvoudige bij elkaar opgeteld nog een flink bedrag) . Nee het gaat er mij om dat het gevraagd wordt.
Ik kreeg jaren geleden van iemand een brief uit Sulawesi die mijn naam en adres van iemand anders gekregen had die ik daar kende. Aan het eind van de brief werd gewoon om iets gevraagd (ik weet niet meer precies wat, een of ander luxe vrouwenartikel). En niet omdat ik daarheen ging; nee of ik het maar even op wilde sturen….. Precies hetzelfde met iemand uit Sumatera; graag een paar Nikes, en oh ja ze moeten wel wit zijn en in maat 40 (deze was zo precies omschreven dat ik het me nog wel herinner) gevraagd. Moest ook opgestuurd worden....
Toen ik vorige week de bewuste sms kreeg was ik er helemaal klaar mee. Je kunt ook niks anders meer doen dan een kletsverhaal ophangen, eromheen draaien (zoals zij zelf vaak doen) of ronduit liegen waarom je het niet meegebracht heb.
Ik ben zelf ook allergisch voor het gengsigedoe.

Een paar jaar geleden sjouwde ik vanalles en nog wat mee zoals onmogelijke Nederlandse dingen die het een week zwervend van koelkast naar koelkast uit moesten houden (met daar tussenin lange overland reizen) tot ik op de bestemming was waar het afgeleverd moest worden. De chocolade en de stroopwafels hadden hun vorm verloren (van 10 naar 1 grote stroopwafel!). De kaas ging net als ik zweten in de travel. Bij aankomst werd het aangepakt en (na aandringen) in de koelkast gelegd. Geen dankjewel. Ik voelde me toen toch wel een achterlijk jetje.

Voor mij is het de brutaliteit om iets te vragen (ja ik weet hoe het in Indonesie gaat maar ik kom ook nog ergens vandaan en heb ook mijn fatsoensnormen en waarden), vervolgens de de vanzelfsprekendheid en dat je gewoon gebruikt wordt voor hun statusverhoging. En dan nog het feit dat ik zelf ook wel kan nadenken om iets leuks, kleins en lichts voor iemand mee te nemen waar ik echt een band mee heb.



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Yogya-Bali
User
User icon of Yogya-Bali
spacer line
 


On 01-09-2013 11:01 Anne Mieke wrote:

[quote removed]
Voor mij is het de brutaliteit om iets te vragen (ja ik weet hoe het in Indonesie gaat maar ik kom ook nog ergens vandaan en heb ook mijn fatsoensnormen en waarden), vervolgens de de vanzelfsprekendheid en dat je gewoon gebruikt wordt voor hun statusverhoging.
Dat is voor mij zeker ook een reden voor de hekel aan oleh-oleh .
2e is de gengsi (status) die er aan vast zit en de ontvanger weer een stapje hoger op de ladder zet (leuk voor hem/haar maar ik heb daaraan geen boodschap).
3e is de rotzooi die het veroorzaakt in vliegtuigen of bussen als het gaat lekken of stinken (want binnenlands is het vrijwel altijd iets eetbaars). Het is nog belachelijk primitief ook al die dozen met raffiatouw er omheen.
4e is de tijd die erin gaat zitten en die tijd kan ik wel nuttiger besteden.
5e is doorgaans de wansmaak (letterlijk want de meeste oleh-oleh durf ik nog niet eens aan mijn hond te geven...het arme dier) en de nutteloosheid van de oleh-oleh khas daerah . Als ik "buitenlands" iets meeneem dan moet het wel nut hebben, anders heb ik geen zin die troep te gaan sjouwen.

Vroeger kreeg ik als ik uit RI naar NL ging ook allerlei oleh-oleh mee voor familie van Indonesische kennissen. Het ging altijd om eten/voedsel (dat men in NL ook in Indische toko's kan kopen) dat qua gewicht niet opwoog tegen de waardevolle dingen die ik veel beter had kunnen menemen. Op Cengkareng gaf ik altijd het hele spul aan het vliegveldpersoneel die daarmee blij waren en als reden dat de familie het niet had ontvangen, gaf ik na terugkeer in RI op dat de douane het in beslag had genomen. Het spul (voedsel dus) stonk ook meestal.

Zo was er ook iemand die vanuit haar herkomststreek Molukken wel meer dan 20 kg aan koekjes en rotzooi had meegekregen. Echter de kids in NL wilden lederen jassen die veel goedkoper zijn in RI. Heb haar voorgesteld dat ik haar koffer wel wilde herpakken en daarmee ging ze accoord. Ze wilde feitelijk ook niet met al die rotzooi op stap maar had niet kunnen weigeren op Ambon. 20 kg koekjes, etc. aan het hotelpersoneel gegeven en de koffers gevuld met waardevolle jassen voor NL.



acufjo
User
User icon of acufjo
spacer line
 

Ik vind het eerlijk gezegd fijn om iets te geven. We nemen meestal veeel chocola mee die we direct in de koelkast van mijn schoonfamilie leggen. Vaak zijn de mensen hartelijk en krijgen we soms meer terug dan dat we zelf gegeven hebben.

Daarnaast krijg ik vanuit mijn omgeving in Nederland veel 2e hands kleren die we sorteren, maximaal 20 kilo nemen we mee en verdelen dit onder mijn schoonfamilie en armere mensen in de kampung.



Malam
User
User icon of Malam
spacer line
 

Aangezien we geen kleding mee hoeven te sjouwen, gaan we over het algemeen met een nagenoeg lege koffer terug, we gebruiken een grote koffer en een trollybag, die hier vandaan in de koffer gaat.

Gaan we weer naar Indonesië dan is het een ander verhaal, dan proppen we de boel vol met allerlei artikelen die hier moeilijk of niet zijn te krijgen en chocolade veel chocolade.
Een kilo of 5 kaas is vast pandoer, maar ook gehakt kruiden voor een half jaar, rookworsten enz. enz.
Te gek om op te noemen wat we allemaal meeslepen.

De chocolade kost bij de Lidl geen ruk en ik ben van het oleh oleh gedonder af.
Het is altijd goed gegaan, tot 4 maanden geleden er een storing was op schiphol in de afhandeling van de bagage en na werd gestuurd Emoticon: Blush

Ze hebben twee dagen in Jakarta gestaan en de derde dag ging de auto van Garuda die de koffers rond bracht om 9 uur rijden en kwam s'avonds om 9 uur hier aan.
Het is overbodig om te vertellen hoe het spul er uit kwam na 3 dagen in de tropen met het nodige gooi en smijt werk Emoticon: Angry
Dan maar geen oleh oleh.











Keduadam
User
User icon of Keduadam
spacer line
 


Op 01-09-2013 11:01 schreef Anne Mieke:

[quote verwijderd]
...Aan het eind van de brief werd gewoon om iets gevraagd (ik weet niet meer precies wat, een of ander luxe vrouwenartikel). En niet omdat ik daarheen ging; nee of ik het maar even op wilde sturen….. Precies hetzelfde met iemand uit Sumatera; graag een paar Nikes, en oh ja ze moeten wel wit zijn en in maat 40 (deze was zo precies omschreven dat ik het me nog wel herinner) gevraagd. Moest ook opgestuurd worden....
Toen ik vorige week de bewuste sms kreeg was ik er helemaal klaar mee....

Interessante vraag AnneMieke. WAT beweegt ze?! Wat beweegt het fenomeen Indonesiër toch hiertoe? (Tot hiertoe... en niet verder?... hoewel hier in Indon. veel verder als ons bevattingsvermogen mogelijk maakt?
Want het is ook niet alleen Java (wat ik dacht voorheen).

Mijn Molukse overbuurman, een jonge a.s. predikant - jaja uniefersiteirr nievau dusss, bovendien aardig op 'moreel gebied'... zou je verwachten...(want ook daar had AM het over), kan je die onbeschoftheid (althans haha, wat WIJ dus vinden), bij die status dus óók verwachten - mailde mij toen ik net in Bandung terug was uit Ambon.
Ik had zijn bruiloft meegemaakt (natuurlijk een emplop met 100 ribu er in gedaan met de zegenwensen), en hij wilde mij nu alsnog even herinneren per sms, dat ze geen geld hadden voor de trouwring... Of ik dat per bank wilde doneren. Heel rechtstreeks en kort...

heb trouwens ook heel rechtstreeks en kort gereageerd. Helemaal niet dus...
Mij ook niet met een trauma of schuldgevoel achtergelaten. Wel met een les meer. En, met een herinnering, die w.s naar boven zal komen als ik hem ooit weer zie...
En dan zal ik hem ook rechtstreeks zeggen, dat ik dit nooit heb begrepen.
En dat dit zeer onbeschoft is naar maatstaven in westerse landen, en naar de maatstaven van zijn professie. Wat hij er dan mee doet, mij verder geen zorg; want ik heb mijn verantwoordelijkheid gedaan. Zo voel ik dat althans...

Heb veel meegemaakt met Oleh2 (ja idd; 'wi arr de sempyens'), maar dit overtrof tot nog toe alles! Emoticon: Party!

Heb trouwens een paar kilo dagverse zeevis-op-de- staak meegenomen uit Ambon. Kon niet meer stuk bij mijn landrottige Bandungse vrienden.


Your attitude determines your altitude


You have to be logged in to post a message. You can login by clicking here.
If you do not have an account yet, you can register yourself here.



72,554,646 topic views - 232,847 posts - 13,679 topics - 22,706 members - last post @ 27-06-2019 05:14 CET

Created by indahnesia.com · feedback & contact · © 2000-2019
Other websites by indahnesia.com: ticketindonesia.info · kamus-online.com · indonesiepagina.nl · suvono.nl

119,925,211 pageviews Discover Indonesia Online at indahnesia.com