indahnesia.com - Discover Indonesia Online

    
You are currently in > Forum > Nusa Tenggara - De Kleine Sunda Eilanden > View topic

17-01-2015 18:16 · [news] Three more bodies of AirAsia victims to Surabaya hospital  (1 reaction)
17-01-2015 01:23 · [news] Fuel prices lowered, again  (2 reactions)
17-01-2015 00:14 · [news] President dismisses Sutarman as national police chief  (0 reactions)
16-01-2015 12:44 · [news] Alleged terrorists shot dead three villagers in Poso  (2 reactions)
16-01-2015 02:15 · [news] Indonesia to execute six drug convicts  (0 reactions)

Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 22-04-2012 22:43 XChorus wrote:
Zo ben je weer een beetje op de hoogte van de ontwikkelingen hier.
Take care, veel plezier en geniet nog van je reis.

groetjes
Xanne
Hee meissie, dat is leuk om jou hier aan te treffen. Ik volg het nieuws, waar dan ook ter wereld Emoticon: Smile
Ik heb zelf ook contact gehad met Jeanne vorige week. Morgen of overmorgen zal in Larantuka (oost Flores) een kaarsje voor haar branden. Anders weet ik in de buurt van Maumere nog een mooie kerk.

Doe ze allemaal de groeten van mij en jij houdt ProRail wel op de been he? Emoticon: Wink
Ik ben vandaag voor het laatst in Kupang. Nou ja je leest het wel. Als je tijd hebt.... Kweet het ik kan nogal van die lellen schrijven Ik heb tot nu toe iets van 14 Gb aan foto's dus straks eerst een dagje op tournee op de afdeling.

Keep in touch. En take care? Zeker, maar dan moeten er geen sloten en zo meer langs komen...... haha.

Salam manis (Liefs)
AM


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

zieleffe
User
User icon of zieleffe
spacer line
 

Ik dacht dat er gewerkt moest worden bij Prorail?????????





Verdediging is de ruiter van kritiek--- *O* --,Het doel heiligt de middelen

siebjans
User
User icon of siebjans
spacer line
 


Op 22-04-2012 17:24 schreef Anne Mieke:

[quote verwijderd]
Ja
[quote verwijderd]
Ik ook.


EN? Emoticon: Confused

deze Emoticon: Cry of wordt het deze Emoticon: Smile ?


http://www.nuafhalen.com (nieuwsgierig wat af te halen is? kijk zelf eens)

Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 23-04-2012 10:53 zieleffe wrote:
Ik dacht dat er gewerkt moest worden bij Prorail?????????

Click to see original image



[YouTube video removed]
Ja meneer de klokkenluider, moest = verleden tijd tot 2,5 week geleden en over 2 weken ben ik er weer. Mijn collega Xanne neemt de honneurs waar (onder anderen)..... Geweldig toch.


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 23-04-2012 11:26 siebjans wrote:

[quote removed]


EN? Emoticon: Confused

deze Emoticon: Cry of wordt het deze Emoticon: Smile ?
Mezelf kennende zal ik alle smilies wel gaan toepassen..... U wordt geinformeerd. Emoticon: Smile Jang kwatir.


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Kupang maandag 23 april

Vandaag nog een laatste dag Kupang om morgen naar het noorden over te steken. Mooi weer. Een paar kilometer noord van het centrum een prachtig lontarbos. Het moet helaas plaats maken voor een (waarschijnlijk lelijk) project. Langs de kustweg ook idyllische plaatjes van strand, gammele huisjes, netten en boten.

Midden in de stad een groot reclamebord. Damn, morgen komt Doddy hier een concert geven, een van mijn favo's uit Ambon. Maar morgen gaat de vlucht naar Larantuka. Aduh, aduh, sayang sekali. Daar heb ik echt iets aan gemist. Dat ik niet alles kan hebben? Ja, dat is ook weer waar.

Het plan is om naar Lelogama te rijden maar dat is afhankelijk van de condities van de weg. Onderweg rivieren met stenen, veel stenen, veel trucks, niet om te wassen maar om te laden ondanks de waarschuwingen dat het laden van stenen - die later verkocht worden - verboden is. Pandanbomen, kwetterende vogels, de overgebleven 3 kruizen van Pasen twee weken geleden en een meneer met 1 tand en een groot mes die ons de weg wijst. Timorezen hebben een leuk Indonesisch dialect. Ze praten snel met eenlanggerekt lui einde. Grappig

De afslag naar Lelogama begint met letterijk een kilometer aanmodderen. Grote trucks waggelen gevaarlijk van links naar rechts van de ene naar de andere kuil en modderpoel. Wij ook met de zwarte huurauto, die op sommige plekken grijze batikmotieven vertoont.
Daarna is de weg goed, redelijk, slecht, superslecht, kon beter. Het schiet letterlijk niet op. Het is 45 kilometer en over de eerste 12 kilometer hebben we drie kwartier gedaan... Dat gaat 'm niet worden. De school is uit en kinderen in de kleuren van de nationale vlag slenteren langs de door bomen omzoomde weg. Als ik dan ook nog uitstap om foto's te maken dan is het feest. Ze gillen het uit. Hier wordt nog niet om gula2 of om pennen gevraagd, hoewel als ik die laatste bij me had gehad, ze meer dan welkom zouden zijn.
Als we verder gaan - in wandeltempo, veel harder gaat dit stuk niet - lopen en rennen ze met de auto mee. Ze hebben straks een verhaal te vertellen op school.

Voor de zekerheid toch maar even tanken. Ik vermoed dat Timor maximaal 10 benzinestations heeft. Hier niet dus en wordt het weer het jerrycan en zeefwerk. Vooral ook niet meer verder rijden maar omdraaien (alleen dat al valt niet mee op een smalle modder- en kuilenweg)

Er moet ook nog souvenir geshopt worden. Eerst een onvervalste Sopi Timor van een echte fabriek. Even aan een meneer vragen waar ze ST verkopen. Meneer komt uit Java en denkt dat we es teh bedoelen en stuurt ons naar een warung. maar even duidelijk maken dat het om sopi gaat. Binnenweggetje in die door mij vanaf nu de Jalan Sopi wordt genoemd. Ze hebben verse, eerste kwaliteit. Zelfs ook uit Flores, waar dit moke heet. We mogen van allebei eerst proeven. De sopi uit Timor is net zo lekker als die uit Rote, maar wel gemixed met cola of met jus. Doet u er maar twee. In plastic zakjes met een knoop erin. Nog even langs de sasandomakerij van vorige week. Hier worden ze over het algemeen op bestelling gemaakt en behoorlijk aan de prijs. Er zijn er ook die op een versterker aangesloten kunnen worden. Ik denk dat het die uit Kupang wordt die ik al een paar keer gezien heb.
Nu we toch in de buurt zijn maar even langs pantai Lasiana dat door mij onmiddellijk tot het 5-minuten strand wordt omgedoopt. Als drie keer niks al ergens betrekking op heeft dan is het hier wel. Dan is de turquoise zee van vorige week in Tablolong toch veel mooier. Maar hier "faciliteiten"= pondoks en vooral eten en drinken. Een strand kan nog zo mooi zijn, zonder iets te knagen zal het nooit populair worden.
Een Carterpilar rups rijdt midden op de weg (!!!!!) en snijdt grote stukken uit het nog al niet van topkwaliteit zijnde wegdek. Die dingen gaan toch altijd op een trailer?

Bij Oleh2 Khas Timor verkopen ze dodol van lontar en een klein ikatje voor mijn verzameling. De enige sasando die ze hebben komt niet door de goedkeuringscommissie. Na overleg met mezelf wordt het een mooi exemplaar, alleen, zucht een beetje groot. Hoe ik die ga meenemen? Tja, gewoon met mijn handen denk ik. Beter op de reisstukken wat gehannes dan dat ik er straks spijt van heb. Waar ik 'm ga neerzetten thuis weet ik eigenlijk ook niet.... haha.

Nu de bagage startklaar maken. Het een beetje fatsoenlijk inpakken van de sasando is een drama. Morgen begint de dag om 4.00 uur.... Voordeel is dan wel een hele dag Larantuka.

Welterusten Kupang. Ik kom met Pasen een keer terug...

Sampai di Flores!


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 18-04-2012 21:31 barubagus wrote:
Anne Mieke

Larantuka geen hotel te boeken via agoda pf hotel.com???
Ik ben heel benieuwd.
Fortuna I noordwest in de stad Rp 250.000 Niet doen!.
Lestari Rp 200.000 zou nog enigs kunnen ligt in het centrum, zeer eenvoudig.
Sunrise Resort Rp 300.000 (weer iets beter) iets verder dan ASA (waar wij nu logeren).
ASA Rp 350.000 het beste wat er is. Ligt tussen het vliegveld en de stad in (ongeveer 3 kilometer)

Ik heb straks eventueel telefoonnummers voor je. Stel je niks voor van Larantuka behalve dat het een van de mooiste settings van Indonesie heeft (en ik kan het weten... Emoticon: Puh! ) en een geweldige omgeving.

Transport susah. Geen travels naar Maumere maar kiezen tussen een charter voor Rp 450.000 (veel te duur voor 3 uur rijden) of de gewone bus umum (met alles erop en eraan, letterlijk!)

gr
AM


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

zieleffe
User
User icon of zieleffe
spacer line
 


Op 23-04-2012 12:31 schreef Anne Mieke:

[quote verwijderd]
Ja meneer de klokkenluider, moest = verleden tijd tot 2,5 week geleden en over 2 weken ben ik er weer. Mijn collega Xanne neemt de honneurs waar (onder anderen)..... Geweldig toch.

Ha ha maar toch vind ik je verhalen harstikke goed.
Dat maak alles goed Ha ha........................ Emoticon: Smile Emoticon: Shiny



Verdediging is de ruiter van kritiek--- *O* --,Het doel heiligt de middelen

Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 24-04-2012 13:57 zieleffe wrote:

[quote removed]

Ha ha maar toch vind ik je verhalen harstikke goed.
Dat maak alles goed Ha ha........................ Emoticon: Smile Emoticon: Shiny

Click to see original image
Nou dankjewel om Ziel.

Ik ben elke dag gemiddeld een uur bezig om alles bij elkaar te typen. Dat doe ik aan de hand van de foto's en wat tekst die ik in mijn hp zet om dingen niet te vergeten


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Larantuka dinsdag 24 april

Kort nachtje. Anis komt ons om half 5 ophalen. De 20 minuten naar het vliegveld worden er nu 12. Het is nog donker en haast niemand op de weg. Zoals vaker meegemaakt is het personeel van Transnusa nog niet in dienst. Bij de incheckbalie is het een zootje. Ook hier veel tickets op de balie, geen systeem of structuur. Voordringen, veel uitgestoken handen, de pen doet het niet meer, waar zijn die stempels, nee dat is niet mijn bagage, meneer u moet bij de desk van Wings Air zijn. Als je al niet wakker bent dan nu in elk geval wel.
Er vertrekken veel vluchten vroeg vanuit Kupang. Airporttax Rp 20.000. Het licht van de nieuwe dag schijnt prachtig op de in de rij staande vliegtuigen. Merpati, Lion, Batavia, Transnusa.

De vlucht duurt amper 40 minuten en zijn we al voor half 8 op Gewayantana airport (ja probeer dat maar eens in een keer uit te spreken) van Larantuka op het allereukste vliegveld ooit vol met bloemen in rood, wit, geel en oranje. De runway wordt aan het eind met een heuvel begrenst. Beetje lastig bij eventueel doorschieten...... De "arrivalhall" is een beige getegeld langwerpige ruimte van zo'n 10 bij 4 meter. Koffier zelf uitzoeken van de bagagekar.
Jeffrey komt ons ophalen, dat wil zeggen, ons naar hotel Asa brengen, volgens hem het enige fatsoenlijke hotel in Larantuka. Daarna is de kunci lepas, en kunnen we de hele dag de auto huren. Asa is mooi en goed verzorgd, ze hebben er zelfs een bootkamer die op het strand ligt, maar minder luxe is. Wel jammer van het hek (model kippenren) dat ze tussen het strand en het hotel gebouwd hebben. Aan de overkant ligt pulau Adonara.

Meteen op pad om te ontbijten maar op de een of andere manier lukt dat maar niet. Larantuka is schoon, lekker rustig en ligt schitterend tegenover de vele eilanden. Langs de zee een kapel met een kruisweg gemaakt met kleine kapelletjes en uiteindelijk het grote kruis. Het uitzicht is gaaf.
Onze bestemming voor vandaag is de weg tot op de helft volgen naar Maumere en dat betekent tot Boru. De nauwe zeestraat met daarnaast pulau Solor, bochten, azuurblauwe zee waar ze tot bijna op de bodem kan kijken. En.... een leuk katholiek kerkhof, gewoon zomaar langs de kant van de weg. Originele rustplaatsen in alle kleuren van de regenboog, bloemen echt, plastic, zijde, veel huisjesmodellen, afbeelden van Jezus, Maria en midden op het kerkhof het kruis op de nagebootste berg van Golgota weer, tussen de graven door kambodjabomen met witte bloemen. Het is er gewoon gezellig en het ligt tot enige meters na tot aan de zee. Nog maar weinig plek over. De beheerder is bezig om een vers graf te maken, niet op bestelling maar alvast op voorraad. Mensen kiezen voor hun dierbaren hier zelf het beste plekje.

We raken niet uitgekeken op de prachtige natuur, van de ene baai naar de andere en af en toe weet ik niet meer wat welk eiland is. Rijstvelden, bananenplantages, kokospalmen, bloemen, grassen, zwarte stranden, perahu, kopra die in de zon ligt te drogen, cacao en de beroemde Floreskoffie en een prachtige dikke boom vol met honingraten. Alle kleuren groen van de verfmengmachine van Histor. Een rit die normaal gesproken anderhalf uur duurt rijden wij in 3 uur door de vele, vele fotostops. Ik kan er geen genoeg van krijgen en als ik al ooit getwijfeld heb, binnen een paar uur weet ik het weer: Flores nomor 1! Dit is echt het mooiste eiland.

In Boru dan eindelijk eten bij een padangrestaurant met een stuk sjagrijn van een uitbater maar helaas er is weinig keus. Er staan wat stalletjes met buah mentega (boterfruit...???) dat eerst gekookt of geroosterd moet worden. Zou het zoiets als mais zijn? Helaas geen manalagi zoals de marquisa (Berastagi) hier genoemd worden, maar die komen nog wel.

Terug naar Oka waar Flores letterlijk op zijn smalst is, 8 kilometer om precies te zijn. Een leuk landweggetje met niks alleen maar leuk. Maar na die 8 kilometer en het uitzicht over de Flores zee - daarstraks was het de Sawuzee - houdt het al snel op. We willen naar Mata, iets wat op de kaart staat maar alleen maar opgetrokken wenkbrauwen oplevert. Maakt eigenlijk niet uit waar we naar toe willen. Vier kilometer verderop is een banjir met alleen een smal stuk waar alleen motoren met moeite langs kunnen... Asfalt wordt "onderbroken" asfalt en daarna is het grof zand met veel kiezels, a la Sumatera en in het bijzonder Aceh en Jambi. De kiezels knisperen onder de banden vandaan. Als we hier een lekke band krijgen dan weet ik niet of we vanavond nog wel in het hotel slapen. Omdraaien maar, het gaat hier af en toe ook nog een steil naar boven.
Vuilnisbelt

Inmiddels blijkt dat Asa echt the best there is in town. Ik check nog even Fortuna (niet doen!) Lestari (zou nog enigs kunnen) Sunrise Resort (weer iets beter). Jeffrey had dus gelijk. In ALLE hotels een niet normale prijsverhoging van de hotels tijdens Pasen.

De ASDP haven is in renovatie. Nou ja haven, het is een simpel L-model, verder niks, wel met mooie uitzichten op Adonara en Solor. Ik was hier een jaar of drie geleden met de boot vanuit Alor.

Larantuka heeft een kathedraal van het model je zou verwachten in de Efteling. Helaas gesloten. De pastoor slaapt nog dus we moeten na half 6 terug
Intussen gaan de gesprekken met Daniel vanaf zondag moeizaam of helemaal niet. Gezien de voorgaande keren had ik eigenlijk niet anders verwacht. Daniel is van de koetjes en kalfjes en ik van de knuppel in het hoenderhok. Ik zal me erbij neer moeten leggen. Ik focus me op mijn reis hoe graag ik de dingen ook an.ders had gezien. Er moeten dingen geregeld, = gedaan worden. De komende maanden zal duidelijk worden of dat inderdaad gebeurt. Het houdt me wel bezig maar ik kan er ook steeds beter mee omgaan.

We rijden nog een stukje naar het noorden, waar de laatste krul van Flores linksom gaat. Waarom moet ik toch echt altijd alles zien? En weer terug zuidwaarts. De kathedraal is nu open en er is een kooroefening aan de gang. Ik ben hier om bij Maria (mijn tweede naam) een kaarsje aan te steken voor mijn collega Jeanne die ernstig ziek is en opnieuw binnen twee jaar aan de chemo moet. Ik ben ook heel erg bijgelovig en steek er ook eentje aan voor mijn moeder en eigenlijk kan ik er zelf ook wel een gebruiken.Het is een mooie kerk met echte houten banken en de kruisweg in glas en lood. Daarna ook even naar de Tuan Anna (mijn eerste naam) kapel. Hier een kaarsje waarvan ik het benauwd krijg als die net na het aansteken dreigt uit te gaan maar uiteindelijk aan het einde van het lontje toch blijft branden. Een voorteken? Ik hoop het.
Buiten raken we in gesprek met een paar mannen. Een ervan komt uit India is met een vrouw uit Larantuka getrouwd maar ze wonen in Jakarta. Hoe groot kunnen de verschillen dan zijn. Ze vertellen over Pasen en met name Goede Vrijdag als mensen letterlijk van heinde en verre komen. Van Sabang tot Merauke maar ook veel uit het buitenland Portugal, Spanje, Frankrijk, Nederland. Hotels allemaal volgeboekt, NU AL VOOR VOLGEND JAAR!!! Nu weet ik toch echt zeker dat ik een keer terug moet maar voor mij valt Pasen volgend jaar wat vroeg. Misschien dan focussen op 2014. Dat betekent dus ook dat vluchten in de week voor Pasen vol zijn. Vanaf Kupang zijn we zo klaar, blijft over de vluchten naar Maumere. We praten nog wat over KITASsen en KITAPs. Ik laat Daniel ook zien dat de kerk geen drempel heeft zoals een moskee die heeft. Er zijn weinig regels en als ze er al zijn en je voldoet er niet helemaal aan dan zal niemand er iets van zeggen.

Tegen 8 uur is het een heel eind klaar in Larantuka en liggen er velen op een oor. Een nasi goreng zoeken en zien hoe we in Maumere komen. Ik dacht even een travel te regelen maar die zijn hier niet. Het zal de gewone bus worden. Hoe laat, geen idee, waarschijnlijk eerst keliling tot er genoeg passagiers zijn. We proberen morgenochtend rond 9 uur. Wil wel op een wat normalere tijd opstaan.
Die nasi goreng klinkt heel simpel maar bij het bestellen wist ik nog niet dat ik in een soap terecht zou komen. Tegenover het Nirwana restaurant (nou ja) staat een motor geparkeerd met moeder en twee kinderen erop, klaar om te vertrekken. Zover komt het niet. Motor nummer 2 komt van rechts, haalt in en zwenkt nets iets te ver naar links. Moeder en kinderen op de grond, motor er boven op. Kinderen schrammen en paniek. Moeder ook schrammen en een bloedneus. Ik dacht echt dat bijna alle kippen al op stok waren maar binnen een minuut staat er minstens 100 mensen. De een schreeuwt nog harder dan de andere. De veroorzaker is 'm gepiept. Volgens Daniel gebeurt dat vaak om ze anders hun leven niet zeker zijn en gewoonweg worden afgeslagen of nog erger. Het is een herrie en gekrioel van jewelste en ik kijk vanuit de warung met de open luiken mijn ogen uit naar al die ramptoeristen. De een weet het nog beter dan de ander. Onder luid gejuich, echt het lijkt wel kermis, wordt moeder met de kinderen in een auto gezet en naar het ziekenhuis gebracht. De mensen, vooral mannen praten nog na over het gebeurde, waarschijnlijk vandaag het belangrijkste nieuws in Larantuka. De film duurt een half uurtje, daarna wordt het stil en gaan de kippen waarschijnlijk echt op stok.

Deze ook!
Mat tidur.



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Kembang
User
User icon of Kembang
spacer line
 


Selamat Pagi Anne-Mieke, leuk om je verhaal te lezen....écht heerlijk om al die namen van dorpen c.q. "stadjes" te lezen...het klinkt bij mij onbekend in mijn oren maar daarentegen geniet ik ervan. Na deze vakantie denk ik dat jij een definitieve besluit gaat nemen betreft Daniel??
In iedergeval nog plezierige dagen....tot het volgende verhaal. Emoticon: Party!



barubagus
User
spacer line
 

Anne Miek

Jangan Lupa, graag tel. nrs ( als ze die al hebben) van de hotels in Larantuka.
Asa is o.k.

terima kasih banyak



Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 24-04-2012 18:31 Kembang wrote:

Na deze vakantie denk ik dat jij een definitieve besluit gaat nemen betreft Daniel??
Laat ik voorop stellen dat ik niet van plan was en ben om hier veel over te vertellen. Het maakt echter wel onderdeel uit van mijn reis.

En dan nu nog maar een keer IK heb mijn defenitieve besluit genomen al een half jaar geleden maar dit is mijn enige kans om dat duidelijk te maken, ALS me dat al lukt. Ik ben niet iemand die per sms of zoiets dit soort zaken "regelt". Ik ben de confrontatie aangegaan, mede omdat ik denk dat dat moet om eea kracht bij te zetten.
_______________________________________

Liever hier ook geen reacties meer op. Details schrijf ik hier niet op omdat Daniel zich niet kan verweren. Er zijn wat mensen die weten hoe het zit. Dit is allemaal niet zo gemakkelijk.


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

pierre
User
spacer line
 


Op 25-04-2012 02:03 schreef Anne Mieke:

[quote verwijderd]
Laat ik voorop stellen dat ik niet van plan was en ben om hier veel over te vertellen. Het maakt echter wel onderdeel uit van mijn reis.

En dan nu nog maar een keer IK heb mijn defenitieve besluit genomen al een half jaar geleden maar dit is mijn enige kans om dat duidelijk te maken, ALS me dat al lukt. Ik ben niet iemand die per sms of zoiets dit soort zaken "regelt". Ik ben de confrontatie aangegaan, mede omdat ik denk dat dat moet om eea kracht bij te zetten.
_______________________________________

Liever hier ook geen reacties meer op. Details schrijf ik hier niet op omdat Daniel zich niet kan verweren. Er zijn wat mensen die weten hoe het zit. Dit is allemaal niet zo gemakkelijk.


Laten we dit verzoek respecteren en genieten van de verhalen .



Kembang
User
User icon of Kembang
spacer line
 


Ik zal het respecteren AnneMieke, ik zal het niet meer vragen.....en wens je sterkte.

Inderdaad Pierre....gewoon genieten van de verhalen ..... Emoticon: Party! Emoticon: Party!



Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Maumere woensdag 25 april

Lekker geslapen, een bijzonder ontbijt met gepepeperde mie en pisang goreng met chocola en..... kaas, van die Kraftreepjes. En tis nog lekker ook. Ik was er niet opgekomen. De vraag naar het emailadres van het hotel levert 10 minuten zoeken en een stuk of 10 opengetrokken laden en kasten op. En het is nog wel een simpel adres.

Jeffrey brengt ons naar de terminal, waarmee bedoeld wordt de markt met langs de kant van de weg de bussen die naar Maumere en Ende vertrekken. Beschilderd met fantasietekeningen in knalkleuren en daarmee makkelijk herkenbaar voor de vriendjes van de chauffeur want tijdens de rit moet er vanalles geregeld worden. We vertrekken om 10.00 uur met maar 7 passagiers. Onderweg zullen er nog vast veel opgepikt worden. De anderhalf uur naar Boru kennen we al maar het is geen straf om met mijn pootjes op de reserveband nog wat extra vitamine F(lores) mee te krijgen.
Uit de luidsprekers Betharia Sonata die in de jaren 80 en 90 populair was. Maar de evergreens zijn nog steeds goeie busmuziek. Een busrit op Flores is ook meer relaxed dan op Java waar altijd alles overvol zit en de bussen al toeterend, remmend en op de volgende bocht afscheurend hun weg vervolgen. Na de stop in Boru gaan we kabupatengrens over. We zijn nu in Sikka en rijden door het bos naar de noordkust en via de strandweg naar Maumere. Aankomst 14.00 uur. We hebben er dus vier uur over gedaan. Vanochtend al gebeld met diverse hotels en het wordt Pelita. Tenminste tot ik het zie. Ik heb hier ooit eerder gelogeerd, het ligt aan het strand waarvan ik me het mooie uitzicht en zonsondergang nog kan herinneren. Maar......... de kamerprijs is niet in verhouding en nog erger, we zitten er midden in een bouwput van vervaarlijke opgestelde bamboepalen en een paar golfijzeren platen bij wijze van afscherming. Op 3 meter afstand van de kamer. Niks zeezicht, gewoon een hoop rommel, cement, stenen en stof. Het bezoek duurt ongeveer 3 minuten..... Angkot regelen en naar hotel Sylvia, het zusterhotel van dat in Kupang alleen hier veel beter, groter ook en vooral professioneel. Goeie kamer, schoon en nog gekker, goedkoper dan Pelita. Ik kan alleen nog niet helemaal orienteren waar we nu precies zitten. Maar da's geen probleem, bemo's genoeg hier.

Twee dames met kokerrrokjes en batikblouses komen de bestelling van de keuken brengen. Flores is bekend om ikan kuah asam, een scherpzure vissoep met grote stukken vis en meestal in elk geval de kop. Lijkt in de verte een beetje op de bumbu van tom yamsoep (Thais).
Het is al laat in de middag en heel rustig op straat. Waar zit hier iedereen? Dat met het orienteren gaat ook niet echt goed. En als een van ons tweeen geacht wordt de weg te weten dan ben ik met wel..... Daniel heeft zijn zijn eerste stappen op Flores gezet.
De angkot dan maar, naar Roxy een AH en V&D ineen, nou eigenlijk meer de Action en Wibra. Ze hebben er zonnebrillen, dezelfde die ik nu een op mijn hoofd heb en vorig jaar in Jayapura kocht toen mijn oh zo fijne zonnebril het begaf. De nieuwe toen gekocht bleek een net zo fijne bril te zijn. Hier hebben ze precies de zelfde, met strass steentjes (natuurlijk) en in het zwart en bruin. Voor Rp 12.500! Maar meteen de hele voorraad opkopen = 4 dan kan ik er nog eens eentje kapot maken of kwijt raken. Dat laatste gebeurt sowieso elke vakantie wel een keer. Ik moet dus vooral goedkope maar trendy zonnebrillen hebben. En ze hebben Coca Cola Zero, na 2,5 week Indonesie.

Het is half 7 en stikdonker. Er is zo weinig verlichting dat ik als een konijn over straat loop, verschrikt stilsta als er weer eens een motor met een veel te felle koplamp op me afkomt. Ik heb geen kattenogen, ja misschien alleen de kleur. Maumere is anders dan ik me herinner, nog troostelozer eigenlijk.
Op zoek naar ikan bakar bij de haven waar we er meteen ook achter komen dat de angkots er hier om 7 uur mee op houden. De ikan bakar bij Rumah Makan Jakarta is een teleurstelling en de bakar is wel erg letterlijk genomen worden. Op sommige plekken gewoon zwart. Morgen maar een andere proberen.
In de haven een paar grote schepen en kleinere houten boten die naar de eilanden voor de kust varen. Opgestapelde containers met groepjes jonge mannen met gitaar die af en toe vals maar vooral hard zingen misschien ook een beetje door de tuak of arak. Havens zijn vaak ruw maar ook gezellig.

Twee ojeks rijden ons terug naar het hotel. De airco is inmiddels op een acceptabele temperatuur maar ik zal nooit echt vriendjes worden met de gemiddelde airco in Indonesie. Ik verheug me dan ook op Moni en Bajawa waar de avonden en de nachten straks koel zijn en we eerder verwarming nodig hebben dan airco.

Voor morgen hebben we weer een auto gehuurd. Ik wil graag naar Sikka en een stuk van de noordwestkust zien en gewoon weggetjes inslaan. Een auto is vooral 's avonds hier toch wel handig.

Sampai besok.



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

ibusas
User
User icon of ibusas
spacer line
 

Klinkt als alweer een goed bestede dag, hopelijk heb je geen last meer van je rug of andere ledematen! Geniet maar! Emoticon: Cooool Emoticon: Cooool Emoticon: Cooool Emoticon: Cooool



Corriene
User
spacer line
 

Heel fijn om te lezen.



Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 24-04-2012 23:55 barubagus wrote:
Anne Miek

Jangan Lupa, graag tel. nrs ( als ze die al hebben) van de hotels in Larantuka.
Asa is o.k.

terima kasih banyak
Ik ken je niet natuurlijk maar Asa is volgens mij echt het beste wat er is en de prijs van Rp 350.000 ook waard. Er zijn kamers met doublebed en met twee bedden. Er zit zelfs een klein keukentje in waar je zelf koffie of thee kunt maken.

Mailadres: asahotel.larantukaRemoved to prevent your adress from being spammed. Click this to go to the user profile.gmail.com
telefoonnummer (+ 62) 0383 2325018

Ik heb een kopie met info meegenomen. Zal die straks in Nl wel even onder de scan houden en naar je sturen.
Wij hebben gebruik gemaakt van een auto (Avanza) via Jeffrey die security is in het hotel. tel van Jeffrey is (+62) 081236046302
Omdat we kunci lepas hadden = zelf rijden hebben we Rp 350.000 betaald. Ik heb geen idee wat het kost met chauffeur. Reken op Rp 500.000 tot Rp 600.000

Ik heb niet het gevoel dat via de andere hotels die ik noemde iets kunt regelen. Asa is nog enigszins professioneel. Bij de andere komt iemand achter uit de keuken gesloft, if u know what I mean.


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

barubagus
User
spacer line
 

Terima Kasih Annmiek ( Indo's korten immers alles af.) voor je tel nrs.
Ook dat hotel Sylvia in Maumera is niet te boeken via wat dan ook.
Graag zou ik ook hun huidige tel. willen hebben. Ik ga er in jul/aug heen om verder via Larantuka door te reizen naar Alor.

Alvast terima kasih banyak.
En wees voorzichtig , Indonesiers zijn af en toe mata gelap, het komt onverwachts en heel
hevig. Als je in Nl ben, kook ik wel Ikan Bakar voor je... de Jakartaanse wel te verstaan
van Ikan Bawal (pomfret)..als die tedat niet erg vindt.




Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Hotel Sylvia, Jl. Gaja Mada 88, Maumere tel 0383 / 21829
sylviahotelmaumereRemoved to prevent your adress from being spammed. Click this to go to the user profile.yahoo.com

Het hotel ligt aan de weg naar Ende. Nog wat hotels aan de buitenkant gecheck zoals Wini Rai en Gardena maar daar heb ik weinig vertrouwen in. Gadeng Resort ligt 5 kilometer west van de stad en dan ben je erg afhankelijk van eigen vervoer. Er is ook helemaal niks daar verder.
Ik moet even in mijn geheugen graven waar ik destijds op Alor geslapen heb, maar dat komt wel boven.

Ikan bakar gaat er altijd in en ik eet alles.

En van die mata gelap. Oh, ik kan ze wel aan hoor.... hehe. Ik ben laten we zeggen spontaan voorzichtig. Loop niet zo snel in zeven sloten tegelijk om die ene na dan van anderhalve week geleden.....



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Maumere donderdag 26 april

Sms van Abroos uit Atambua. Nu op een christelijker tijd dan vorige week. Hoe met de Nona Belanda is en wanneer ik weer terug naar Nederland ga. Ik antwoord met het kleine beetje bahasa Kupang dat ik ken (veel woorden uit het Ambonees) en dat levert punten op. Abroos komt oorspronkelijk uit Bajawa waar ik overmorgen naar toe ga. Tima di woso! Bahasa Ngada (dus Bajawa) voor dankjewel. Nog meer punten.

Om half 9 uur staat een rooie Avanza voor de deur met op het dashboard een beeld van Maria, Jozef en Jezus, nog in plastic. We proberen maar meteen te onderhandelen voor de rit morgen naar Moni en overmorgen naar Bajawa die we dan niet anders kunnen doen dan met chauffeur maar deze iw weinig onderhandelingsbereid. Dan maar met Gunung Mas eerst naar Moni een rit van 2,5 tot 3 uur die ik al vaker gereden heb. De 13 kilometer naar de Kelimutu met een huurmotor overleef ik straks ook nog wel. Ende hoef ik niet meer te zien, ook vaker geweest. Blijft nog het blauwe stenen strand, maar daar komt vast een oplossing voor.

Zuidwaarts naar Sikka, en och wat is dit toch een mooie weg. Behalve de overweldigende natuur stikt het hier van de kloosters en de seminaries, stuk voor stuk allemaal in een prachtige omgeving aangelegd.
Grote beukende golven tegen het zwarte strandzand van de Sawuzee. De oude kerk dateert van december 1899 en ligt bijna pal aan zee. De binnenkant van het dak is helemaal van hout gemaakt met mooie kruisende balken en hier geen plastic stoelen maar grotendeels nog de originele banken. De kapel ernaast is 24 uur per dag beschikbaar voor devote (aan) bidders.

De weg binnendoor terug naar Maumere was leuk bedacht van mij maar helaas de weg is kapot, alweer... Het wordt dus dezelfde weg terug eerst naar Maumere en dan richting west. In de buurt van de zee oranje borden met arah evakuasi. Op het bord een mannetje met een getekende tsunami op de hielen. Twintig jaar geleden is hier een grote aardbeving geweest van rond de 7 SR waarbij vooral door de daarop volgende tsunami veel is weggevaagd en veel van de onderwaterwereld kapot gemaakt werd.

Vijf kilometer van Maumere rijden we langs het Gading Resort. Erg stil en verlaten. Niet zo ver van de stad maar wel als de angkots er om 7 uur 's avonds mee ophouden. Daarna rijden we grote stukken pal langs de zee met mangrovebossen. Onderweg veel longsorresten die nog opgeruimd moeten worden. Veel van de kamerhoge stenen zijn zelfs met boomwortels en al in de zee terecht gekomen. Er is hier ook niet veel plek voor een weg. Het landschap en de vegetatie west van Maumere zijn heel anders. Kale met lichtgroen gras begroeide bergen die over een paar maanden naar okergeel zullen kleuren, af en toe een dot donkergroen, de enkele bomen die er op staan en grote bruinkoolachtige stenen in de bergen. Beneden zijn sawahs en grassen. De lucht is boosgrijs maar dat levert prachtige plaatjes op. Het is maar 30 kilometer naar Magepande maar langer dan 2 kilometer rijden we niet. Stop, ik zie weer wat, ik moet er uit. Het begint een beetje flauw te worden met de onvoorstelbare natuur op Flores. Ik heb het al zo vaak gezien maar het kan me nog steeds ontroeren en sprongetjes laten maken.

Het is al 14.00 uur geweest, honger en geen warung te zien. Dus maar weer de Indomie truc. We stoppen bij een warung, annex bengkel, annex halte voor de anderhalve bus die hier langs komt, annex hangplek, annex verzamelplek voor mannen die om deze tijd aan de moke beginnen. Moke is
de arak van Flores, ook van de Lontarpalm. Geserveerd vanuit een Bintang of Aquafles. De zes mannen drinken 'm puur uit een klein glaasje. Er zijn twee soorten, de gewone en de dubbel gedistilleerde die ook lebih keras is dus meer alcohol heeft. Zij drinken de gewone Rp 15.000 voor een Bintangfles. Of ik wil proeven. Tuurlijk. Nou hijs lekker maar ik ben dan wel benieuwd hoeveel alcohol er wel niet in die dubbel gedistilleerde zit. Wel een coke erbij bestellen want ik ben niet zo'n pure alchoholdrinker. Op verzoek gaat een van de mannen 2 flessen halen maar hij komt met een grote Aquafles terug. Oh dat was niet de bedoeling. Ik giet de helft over in hun Bintangfles, gewoon als aardigheidje. Proost dan maar weer, er een beetje naast praten hoort erbij doorspekt met veel pukimai gevloek (ah, ik weet niet of dat woord hier mag.....). Intussen is het een beetje druk geworden op de hangplek. We eten de miesoep met een geklutst ei erdoor op - als je honger hebt is alles lekker en laten de mannen en de kinderen beduusd achter.

Sayang! Hati2 Ada pekerjaan jalan. We worden liefdevol geinformeerd dat er aan de weg gewerkt wordt. Op de terugweg zijn de mannen van weg en werken weer aan de slag gegaan en dat betekent voortdurend onderbrekingen. De mannen werken een kwartier waardoor het verkeer aan beide zijden moet wachten. Een walkie talkie mannetje staat aan de andere kant van het project zo'n 100 meter verder om te zorgen dat dit inderdaad ook goedgaat.

Terug in Maumere mati lampu. Dat moet ook welk want er zitten mannetjes in de elektriciteitskabels. Het is een grote wirwar van kabels, klemmen, zekeringen en de mannen zelf zitten gewoon bovenin de paal zonder enige beschermingen, eentje zelfs met blote pootjes.

18.30 uur. We hebben weer stroom. De tijd gaat snel. Buiten Maumere is de volgende plaats Labuan Bajo waar we tickets van Transnusa kunnen kopen. Voor mij de meest betrouwbare en goedkoopste maatschappij van de drie die op LB vliegen. Dat lijkt een kwestie van even de deur uit maar uiteindelijk zullen we daar anderhalf uur mee bezig zijn. Waar is het Transkantoor? Achter het voetbalveld, op het vliegveld of toch op de Sudirman. De info varieert en 108 zegt dat er geen telefoonnummer is van Transnusa. Er blijken allen maar agenten te zijn inb Maumere. Transnusa zelf zit op het vliegveld maar NIET om tickets te verkopen. Het vliegveld is trouwens al lang gesloten. En er bovenop nog maar een keer mati lampu. Zelfs de BNI werkt niet. Terug naar het centrum. Agent zonder generator, agent die veel te hoge prijzen opgeeft - Oh ja pak (als er een meneer bij is dan wordt vaak tegen de ibu niet gesproken....) klopt het is Rp 900.000 (nadat ze net 1,2 miljoen uit de computer getoverd had) maar er is nog maar een plaats vrij. Je moet hier echt de prijzen weten en vooral verschillende reisbureaus checken. De tickets kunnen morgen gemaakt worden. Dat gaat niet want we worden al om 7.00 uur opgehaald door Travel Gunung Mas. Inmiddels weer opnieuw stroom, pinnen en wachten op de jonge knul die op instructie van een medewerkster (van Transnusa?) vanalles op de computer moet intypen om het juiste tickets eruit te krijgen. Na aankomst in het hotel zie ik alleen status BB dus ik hoop dat dat goed gaat.

Morgenvroeg om 7.00 uur naar Moni en misschien al voor 12.00 uur bij de Kelimutu en hopen dat het dan helder is. Anders overmorgen vroeg vroeg een herkansing

En net als ik alles aan het inpakken ben voor de vierde keer mati lampu...en dan is draadloos internet en een laptop met een goeie batterij toch wel handig. En het reeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeegent......



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

cathy
User
spacer line
 

Oh wat is dit weer heerlijk om te lezen. Je bent echt een reisgids voor mij maar ook voor vele anderen Anne Mieke. Jaren terug zijn wij ook op Flores geweest reizend op trucks van Maumere naar Labuan Bajo. Een prachtige reis. Ook hebben wij daar een aardbeving meegemaakt, 6.3 op de schaal van Richter. Wij waren net in Rinjan toen het gebeurde. Een akelige belevenis.
Geniet van je reis en ik volg je.




Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Moni vrijdag 27 april

Volgens het reisbureau is het ticket goed en ok.
Gunung Mas travel is precies op tijd bij het hotel. Een nieuwe mediumbus waar 14 mensen ruim in kunnen zitten. We zijn maar met zijn zevenen. Het traject is Maumere-Ruteng waar ze naar schatting rond 20.00 uur vanavond zullen aankomen, mits geen blokkeringen op de weg, mits geen hujan besar en zo nog wat meer mitsen. Ik weet uit ervaring dat het minstens een uur of tien, elf zal worden. Volgens de chauffeur zijn we om 9.00 uur in Moni maar daar geloof ik niks van. Ik krijg gelijk...
Er gaat nog vanalles mee, pakjes, boodschappen en brieven. Al na een uur zijn we in Paga waar we de zuidkust en het strand weer tegenkomen. Intussen Willem, mijn expacar uit Bajawa even laten weten dat in in het land ben en onderweg ben naar Moni. Aduh Willem is juist onderweg naar Maumere. Hij haalt een groep van 10 mensen op voor een rondreis op Flores en is op 2 mei in Bajawa en op 4 mei in Labuan Bajo. Wij vertrekken 3 mei naar Bali..... Op 4 mei had ook niet gekund want hij zal met de groep dan op zijn vroegst in de late namiddag aankomen. Hij vraagt waar we zijn. Net 10 kilometer voorbij Paga. De sms-en komen niet zo vlot aan en het antwoorden gaan langzaam omdat op stukken geen signaal is. Rond half 9 krijg ik een sms dat Willem in Paga is. We hebben elkaar gepasseerd zonder het te weten...... Oh wat is dit erg.

De weg naar Ende is een en al bocht en op het stuk naar Bajawa straks eigenlijk helemaal tot aan Labuan Bajo. Een beetje doorrijden gaat niet. De gemiddelde afstanden tussen de grootste plaatsen zijn ongeveer rond de 120 kilometer en duren gemiddeld 4 tot 5 uur, niet afhankelijk van het verkeer, ook niet van de weg maar vooral dat van langs de weg. Als het op Flores regent dan regent het ook. Veel longsor, naar beneden gekomen stenen, modder en halve tot hele bomen. Flores levert bij mij veel emotie op die voornamelijk uit de natuur komt. Ik zal nooit genoeg krijgen van dit eiland. Er zijn altijd wel bergen in de buurt in alle soorten, maten, kleuren en vormen en dramatische vergezichten.
Bij Wolowaru rijden we even langzaam vanwege de markt waarbij de vele geparkeerde motoren de weg versmallen. Het is kwart over 9, we hadden dus al in Moni moeten zijn maar daar komt nog wel een uur bij. Om 9.25 uur is de weg "afgezet" met een verse dikke bamboestengel. De zware regens hebben vanalles naar beneden gehaald en het is net als gisteren aan de noordkust: er zal op de een of andere manier toch ook aan de weg gewerkt moeten worden. We wachten 20 minuten en de ontstane file is eigenlijk niet eens zo groot. Onze tegenliggers zijn allemaal motoren, niet een enkele auto, in 20 minuten tijd. In onze eigen rij staan er een stuk of 6. Dat bewijst al hoe weinig verkeer hier is.

In Moni checken we in bij Hidaya Hotel met een groengeschilderde kamer, die kleur waar je vroeger emaillemuren van had, tweepersoonsbed, goed matras en een klein extra eenpersoonsbedje dat gedurende het 24-uur verblijf mijn "rommelkamer" wordt.
Waar ken ik die eigenaar toch van? Ja, ik weet het weer, Brian is het niet? We hebben een moke en gitaarverleden samen toen we met nog wat anderen een gigantisch bord rijst met vis aten dat in de rondte ging, een soort vredebord, moke en vuurtje om onszelf warm te houden en een stuk of 3 gitaren. Naar gelang de bodem in zicht was stegen de uithalen van de meerstemmige begeleidingen op de gitaar en het zal na de derde bodem wel vals geklonken hebben. Het was zo gezellig dat we de volgende ochtend pas laat naar de Kelimutu gingen. Even zoeken op mijn laptop. Ah, disini ada bukti bang, hier het bewijs op mijn laptop waar wat foto's van toen opstaan.

Meteen maar een motor regelen. De kratermeren van Kelimutu liggen op 13 kilometer zuidwest van Moni via een weg die hoog de bergen inkruipt. Het is zwaar bewolkt maar ik ben eigenwijs. We slingeren 13 kilometer naar de ingang van het nationaal park. Niks veranderd. Er staan drie tafels die als warung dienst doen onder een groot blauw dakzeil. Wat simpele dingen zoals water, frisdrank, koekjes en wat kleinigheidjes te eten, tegen normale prijzen overigens. Intussen regent het, niet zo hard maar hard genoeg om toch maar even te wachten met een Popmie en gemberthee. Tegen 12.00 uur eerst de trappen op naar het bos, daarna een slingerpad naar de eerste twee meren. Het slingerpad loopt lekker zacht met een bedje van lange pinusnaalden. De mistwolken hangen laag boven ons. Dit is hoe je je een nationaal park voorstelt. Ik zeg voor de grap dat ik benieuwd ben of de meren intussen van kleur veranderd zijn. Dat gebeurt namelijk regelmatig. De meren waren ooit rood, geel, zwart, wit, groen, blauw en bruin. Vijf jaar geleden waren ze bruin, heel donkergroen bijna zwart en turquoise. Net als we bij de eerste meren aankomen begint het weer te regenen en er zit niks anders op dan schuilen. Aduh zo dicht bij, moet ik nog wachten ook. Het gekke is dat ik ze al ooit heb gezien maar van ons tweeen desondanks de meest nieuwsgierige ben. Eindelijk dan naar boven waar de trappen eindigen met een hek ter bescherming van de domme. Zie ik dat nou goed? Het bruine meer van 5 jaar geleden is nu donker turquoise gekleurd, het ernaast gelegen meer nog hetzelfde lichte turquoise. Allebei ondoorzichting alsof je net een verdacht merk wasverzachter hebt gekocht. Het was maar een grapje hoor van straks, ik weet wel dat ze van kleur veranderen maar zo snel...... Het is snel fotograferen. De plaatjes veranderen waar je bij staat. Af en toe komt er een mistwolk binnendrijven. Dit is zo immens, zo onwerkelijk dat het een prachtige filmsetting zou zijn. De omgeving straalt kracht uit dat het zelfs een beetje angstaanjagend is. Pure sience fiction die we bijna kunnen aanraken. Een van de mooiste wonderen van de natuur.... van Indonesie, zoniet het meest geweldige.
We zijn alleen met zijn tweeen, niet alleen bij de meren maar in het hele park. Er is hier niemand behalve vervelende muggen en apen.

Verder via het grove kiezelpad waar het lastig lopen is, zeker als de stenen scherp en nat en niet netjes neergelegd zijn. Weer trappen op. Het regent, alweer. Geen pondok te zien, wel glimpen van het tweede meer war de mistwolken heel snel indrijven. Het is opgehouden met zachtjes regenen en er zit maar een ding op en dat is zeik en zeiknat worden en moeizaam naar boven klauteren. Het derde meer is donkergroen maar veel lichter dan vijf jaar geleden. Het is geen doen om een fatsoenlijke foto te maken. We zijn allebei doornat en op 1600 meter begint het koud te worden. Het allerergste is dat binnen no time de meren niet meer te zien zijn maar gehuld zijn in totale mist. Wachten betekent nog natter worden. Nu maar hopen dat er morgen niet gesnotterd wordt. Het ziet er niet naar uit dat het nog iets gaat worden vandaag. Ik heb het gevoel dat ik nooit meer thuis kom. We hebben al geluk gehad om de eerste meren te zien. Het mag dan wel science fiction zijn maar de natuur is de baas. We glibberen terug naar beneden, nog een paar keer in de pondok schuilen. Jammer dat we niet alles goed hebben kunnen zien maar om hier helemaal alleen te zijn is toch ook wel bijzonder. De meeste toeristen komen hier 's ochtends om half 5 (!) om de zonsopgang te zien. Maar dan moet je die wel delen met (veel) anderen hoewel het nog voor geen meter in de buurt komt van de Bromoscene.
Ik heb geen idee meer van tijd maar terug bij de warung zijn we blijkbaar toch twee uur weggeweest. Maar weer hete gemberthee en voor mij een droog shirt. De warungmannen en -vrouwen houden van hun Kelimutu en ze hebben er respect voor. Een leuk accent hier net zoals in Bajawa. Het lijkt wel of ze Indonesisch met een Arabisch/Engelse tongval spreken.
Het verhaal gaat dat de meren door o.a. mineralen langzaamaan in jaren van kleur veranderen echter dat blijkt ook niet altijd waar te zijn. Soms staat er een sterke wind waardoor de kleur verandert, vaak maar voor even. Op 24 november vorig jaar is er een aardbeving geweest IN een van de Kelimutumeren. Op dat moment was het meer turquoise, veranderde in een dag naar wit (!) op vrijdag 26 november om precies te zijn en was de volgende weer turquoise. Pure magie die ik niet zou geloven als ik 5 jaar geleden zelf niet had gehad dat het nu turquoiseblauwe meer toen bruin was.
En hoe zit het dan met die man die jaren geleden verongelukt is? Nadat de man zogezegd in een van de meren was gevallen heeft Nederland een team gestuurd om drie maanden lang uit te zoeken wat er nu precies gebeurd is. Ze zijn er nooit achtergekomen en niemand weet wat het uiteindelijk lot is geweest. De mannen hebben destijds nog wel een upacara adat uitgevoerd uit respect voor de natuur en drie karboauwen hebben daarvoor het leven moeten laten. Het verhaal past wel heel erg bij de omgeving en hetgeen we daarstraks gezien hebben.

We verlaten de Kelimutu, ik met gemengde gevoelens en weemoed en beloof me zelf om over weer 5 jaar terug te komen in de hoop weer andere kleuren te zien, maar dan wel met een paar goeie bergschoenen en niet op mijn slippers zoals vandaag......
Het is intussen droog maar de weg nog nat. We moeten dus pelan2 naar "beneden".
Varens, varens en varens, de bergen in de mist met een the end of the world gevoel, een sapi die mij helemaal niet zit zitten, kinderen die met gemak voor mij poseren voor een sprookjesachtige achtergrond, geiten, bergleven, mannen en vrouwen met ikats omdat het in de namiddag toch wel fris wordt.

Ik lees op het internet een stuk dat ik zo zelf had kunnen schrijven. "Flores saya ingin kembali"
http://www.loveforindonesia.co(...)0_09_01_archive.html
Veel herkenbare dingen.

In het hotel, nou ja meer een onderkomen in de kampung met geweldige vergezichten, zijn een paar mannen die morgen na een charter terug naar Bajawa gaan. Of we interesse hebben om mee te gaan. Ah, da's misschien een oplossing voor het blauwe stenen strand en kunnen we nog vaker stoppen, en durian zoeken, hoop ik. Kunnen we ook lekker op een normale tijd vertrekken. Daniel mag tawarren, ik ben aan het schrijven.... Het tawarren is niet eens nodig. Een travel naar Bajawa kost Rp 100.00 per persoon, reistijd ongeveer 5 uur. Wij zullen er met de fotostops wat langer over doen. Ze vragen Rp 300.000. Dat is meer dan goed. Heb ik ook eens geluk.

Nog even een stukje oostwaarts waar de gezellige stenenrivier van daarstraks is veranderd in een kolkende massa door de hevige regenval en de pasgewassen buurvrouw haar kippen aait en voert.

De avonden in Moni zijn lekker koel, geen airco hier, maar ook koud water. Dat valt vroeg in de avond nog wel mee maar ik weet hoe het morgenochtend voelt...... brrrrrrrrrrr
Het verworven geluk en daarmee dee deal van daarstraks is van korte duur. Ze herinneren zich ineens dat de auto morgenochtend helemaal niet hier is....Omong kosong natuurlijk, ik denk eerder dat ze betere klandizie gevonden hebben. Dan niet en maar even bellen met Gunung Mas die ons morgenochtend rond half 10 op komt halen. Waarschijnlijk geen blauwe stenen strand dus.

In de warung heeft Anne uit Frankrijk net een bord nasi goreng besteld. Wij ook maar hetzelfde. Anne hoort ons praten en vraagt aan mij waar ik woon en werk in Indonesie en hoe het komt dat ik vloeiend Indonesisch spreek. Het dagelijkse zeg maar. Ze wil graag van alles zien maar heeft geen idee wat. Vorig jaar op Java en Bali geweest en nu dan op Flores en wil haar visum gaan verlengen via Oost Timor, maar ze wist nog niet dat als je overland gaat eerst voor dat een visum moet regelen. Ze haalt haar ereader erbij om me de info te laten zijn. Kan wel zijn, ik was twee weken geleden aan de grens van Oost Timor en daar kun je geen visum kopen aan de grens, alleen van te voren regelen in Kupang bijvoorbeeld. Duizend bedankjes en het gesprek loopt erop uit dat ik twee uur lang haar privereisagent ben. Ze logeert in hetzelfde hotelletje, is een kletskous en wil echt alles weten. We zoeken samen naar de beste route, vliegtickets, Pelniboten en ik laat haar wat foto´s zien. Onze gaste ook maar meteen een glaasje mokecoke aangeboden. Telefoonummers en e-mailadressen uitgewisseld.

Moni gaat slapen maar de beestjes niet. Buiten knispert, tjilpt en kwekt er vanalles en een deel daarvan heeft ook maar meteen intrek in de kamer genomen. Voor het slapen eerst alle insecten van het bed wegpoetsen en met een muggenspray erover, licht uit en verder typen onder de klamboe met het licht van de laptop. Buiten is het koud en binnen precies de goeie slaaptemperatuur.

Salam manis
AM



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Anne Mieke
User
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Gisteravond geen internetverbinding.........

Bajawa zaterdag 28 april

De kippenwekker blert al om 5.00 uur een canon.
Het water in de badkamer is koud, tenminste als we water zouden hebben..... Lagi diurus en Brian moet op zijn motor om te zorgen dat we water hebben. Dit hotel is our pick in de Lonely Planet maar er zijn ook minder charmante verhalen over zoals dat toeristen gedwongen worden om door het hotel geregeld transport te nemen en de kans niet krijgen om de bus naar Ende of Maumere te nemen. Met een prijs van Rp 300.000, koud water geen faciliteiten is de kamer sowieso veel te duur betaald en water is toch wel de meest basic behoefte.
Het duurt drie kwartier! Dan hebben we eindelijk water, wel eerst zwart en daarna grijs. Het zal grijs blijven......

Intussen ben ik er ook achter dat hier in Moni gewoon ordinaire maffiapraktijken afspelen. De auto die we hadden geregeld (dachten dat we die geregeld hadden) zou rond de middag uit Ende komen. Tijdens het wachten op water weet ik ook waarom. De toeristen van drie deuren verder checken uit en de bagage gaat in de bus van..... de chauffeur van gisteravond. Precies zoals ik dacht. Na onze deal heeft ie met hen waarschijnlijk een hogere prijs afgesproken en heeft gisteravond geprobeerd om ons op de auto te laten wachten totdat deze weer terug was. En dus dubbel zou profiteren vandaag. Jammer dat ik het gisteravond niet heb geweten. Dan hadden we zelfs met zijn vieren een deal kunnen maken, zij blij, chauffeur blij en wij ook. Maarja, soms is het in het belang van toeristen om met elkaar te praten maar deze keken niet op of om toen we langsliepen en ze groetten. Dan houdt het op.
Maakt niet uit, we gaan straks gewoon met Gunung Mas.Ik zie die gasten nog wel in Bajawa en dan zal ik wel vertellen wat ik ervan vind.

Brian komt om 8.00 uur om te vragen of we alvast kunnen betalen. Hij wil naar de kampung. Maar Brian gaat helemaal niet naar de kampung, blijft gewoon thuis. Hij wil zijn geld alvast hebben. Allemaal erg onprofessioneel en ongemakkelijk. Geen dankjewel, geen tot ziens. Wat is dat toch hier met sommige mensen. Ook Anne komt nog even om te vragen wanneer de boot van Aimere naar Kupang gaat. Even Abroos sms-en want die weet dat waarschijnlijk zo. Ze gaat haar reisplannetje weer omgooien. Ik vertel dat ze beter vanuit Ende met de Wilis van Pelni naar Kupang kan die die ook nog precies op de gewenste datum vertrekt. Bij iedere informatie die ze krijgt zegt ze "you win a postcard', net als gisteren. Grappig mens. Ze klaagt dat Brian haar een motor op wilde dringen, maar Anne reist low budget in de lowste vorm en dan is Rp 75.000 voor een motor erg veel. Bovendien vertelt ze in Laos met een motor gevallen te zijn en zelf rijden voorlopig niet. Gewapend met een hoedje tegen de zon, een regencape, plu en goeie schoenen vertrekt ze naar de Kelimutu. Te voet. Vijftien kilometer berg op... Het is een mooie dag vandaag. Ik hoop dat ze meer geluk heeft dan wij en die regencape in de tas kan blijven. Bon voyage et au revoir.

Travel Gunung Mas staat om kart voor 10 voor de deur. Voordat we 10 kilometer verder zijn heeft de chauffeur al de hele familie aan de telefoon gehad, al rijdend natuurlijk. Hij is meer spraakzaam dan de chauffeur van gisteren. Gelukkig maar want Daniel zegt tijdens de rit vrijwel niks en ik ben een echte klepmiep.
Dan de eerste van de eindeloos reeks van longsor en werken aan de weg, en foto's maken natuurlijk. Een van de mannen maakt mret zijn lippen en hand zuigbewegingen en roept "rokok". Ach lieverd die heb ik niet, ik rook zelf niet. Mannen en vrouwen die elk in optocht een paar stenen sjouwen om mee te helpen om de gevolgen van de longsor en dus de zware regens de afgelopen maanden weer op te lossen. Er komt geen einde aan, er is geen oplossing voor. Honderd meter door de modder maar de bemo voor ons zit vast en moet met behulp van keien eruit getrokken worden. Een medepassagier komt uit Labuan Bajo. Ik vfraag of hij Yohanes kent. Dat is net zoiets als vragen naar Anne Mieke uit Eindhoven. Maar bij mij zeg je er dan bij die bij ProRail werkt en vaak naar Indonesie gaat, dan gaan er vast lichten branden. Bij Yohanes zeg ik die in Belanda geweest is.... Het werkt. Oh ya die Yohanes. Hij is nog in Labuan Bajo maar heeft zijn mobiele nummer veranderd (een van de nationale sporten in Indonesie). We zullen hem straks wel opsporen.

Het landschap blijft onveranderd mooi. We volgen een smalle rivier die een paar honderd meter naar beneden ligt. Om half 12 zijn we bij restaurant Roda Baru in Ende. We hebben niet ontbeten vanochtend - een pancake is niet mijn ding - dus we hebben wel honger. Ik was toch even vergeten dat niet Maumere maar Ende toch veel groter is. Een spiksplinternieuwe moderne Barata "mall". Het wordt nog eens wat met NTT. Vanaf Ende gaat de weg voor een groot deel langs de zee. Zwarte stranden, schuimende golven, baaien en eilanden voor de kust. Drie kwartier na Ende pantai batu biru (zie ook avatar van 2007) het blauwe stenen strand waar het strand vol ligt met stenen in verschillende blauwtinten. Ik heb er in 2007 een zakvol van meegenomen en ze staan nu thuis in een sierglas water mooi te zijn met een paar druppels geurolie. Het is nu vloed en wordt er pas vanmiddag bij eb "geraapt". De stenen zijn hier big business. Bergen en zakken vol langs de kant van de weg.

Na Nangepanda is het een en al longsor, werken aan de weg, rioleringsvernieuwingen, hijskranen, rupsen. Uiteraard niet op de afgesproken tijd in Bajawa, maar ze kunnen toch zelf ook wel bedenken dat al die werkzaamheden vertraging oplevert. We hebben hotel Edelweiss geboekt maar we krijgen niet de kamers die we geboekt hebben. Dan maar naar Bintang Wisata. De onderlinge kamerprijzen zijn niet in verhouding dus we kunnen net zo goed de goedkopste nemen. De meeste hotels in Flores hebben nog altijd alleen koud water en de duurder kamers hebben zo'n gevaarlijk ding aan de muur hangen. In Maumere en Labuan Bajo geen probleem maar in Bajawa en straks ook Ruteng is het straks koud, en het het water ook.

In Bajawa is alles om 7 uur dicht, ook als met malam minggu is. We moeten een motor regelen en wat eten in Lucas Restaurant. Meneer Lucas zelf is er ook. Hij komt er gezellig bij zitten en weet veel te vertellen over de omgeving. We gaan morgen naar de traditionele dorpen oost van gunung Inerie maar een ervan staat maar op de kaart. De weg naar Bena is volgens Lucas nu goed. Hij vertelt dat Bena het meest bezochte dorp is en dat daar in de zomer wel 50 tot 100 bezoekers kunnen komen. Ik hoop toch op veel minder morgen.

Het is koud hier, kouder dan in Moni. Bajawa ligt op 1600 meter, Morgenvoreg maar een emmer warm water bestellen.

De varkens zijn eindelijk opgehouden met herrie maken en we kunnen gaan slapen.

Salam
AM


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/


You have to be logged in to post a message. You can login by clicking here.
If you do not have an account yet, you can register yourself here.



72,276,535 topic views - 232,722 posts - 13,675 topics - 22,501 members - last post @ 17-06-2019 15:31 CET

Created by indahnesia.com · feedback & contact · © 2000-2019
Other websites by indahnesia.com: ticketindonesia.info · kamus-online.com · indonesiepagina.nl · suvono.nl

119,560,660 pageviews Discover Indonesia Online at indahnesia.com